Seite
EPISTOLA CII lam eſſe rationem quiſquis id opinantes repellere aggreditur. Sicut em̄ nulla ratio eſt qua dei natura moriatur: aut corrumpat̉: aut peccet:& cū hoc deum nō poſſe dicimꝰ: nō derogamus poteſtati eius: ſed æternitatē ueritatemqꝫ laudamus: Ita cum dicimus nō poſſe uideri oculis corporis: non latet ſed patet ratio bene intelligētibꝰ: qua per­ſpicuū eſt deū corpus nō eſſe: nec aliquid corporeis oculis cerni poſſe niſi qd̓ alicuius interualli interpoſitione cernat̉. Id autem non niſi corpus eſſe: eamqꝫ ſubſtantiā quæ minor ſit in parte ꝗͣ in toto: qd̓ de deo credere nefas eſſe debet: etiā his qui hoc intelli gere nondum ualent: latet ratio diuerſarū cōmutationū. Hinc eſt oīum uiſibiliū ſilua miraculoꝝ. Nūquid tamē ideo latet eſſe corpora habere nos corpus: nullū eſſe quā­tulūcūqꝫ corpuſculū qd̓ nō ꝓ ſuo modo loci occupet ſpacium? Nec in eo qd̓ occupat ubiqꝫ ſit totū: ſed minus ſit in parte ꝗͣ in toto. Hæc qm̄ non latent: his cōtexenda ſunt cōſequentia: qd̓ nunc facere nimis longum eſt: quibꝰ oſtēdat̉ nō rōnem latere: ſed ra­tionem omnino nullā eſſe qua credi debeat: uel poſſit intelligi deū qui ubiqꝫ totus eſt per ſpacia locoꝝ corporea mole diffundi: in qua neceſſe habeat partibus maioribꝰ mi noribuſqꝫ cōſtare: cerni corporeis oculis poſſe. Vnde plura dicerem ſi hoc in epl̓a iſta ſuſcepiſſem: in cuius longitudinē nō ſentiēs: ꝓgreſſus ſum pene oblitꝰ occupationum meaꝝ. Ita ut fortaſſe qd̓ nō arbitrabar attētioni tuæ ſatiſfecerim: qui potes paucis ad­monitus plura cogitare quæ cōpetūt. Sed nō etiam eoꝝ in quoꝝ manus nō inaniter uenire iſta poſſunt: ſi diligentius& copioſius diſſerant̉. Laborant aūt hoīes in diſcen­do:& breuia nō ualēt intelligere: ꝓlixa non amant legere: Laborant itidem in docen­do: qui& pauca tardis:& multa pigris fruſtra ingerūt. Mitte& illius epl̓æ exemplum quæ apud nos aberrans non potuit inueniri. Sancti Auguſtini ad Euodiū de trinitate:& columba qua ſpūſſanctus demonſtratus eſt diſſerentis. xpl̓a. CII. Vguſtinus epiſcopus: Euodio epiſcopo. Si ea quæ me magis occupant a ꝗbus in aliud auerti nolo: ſanctitas tua noſſe tāti habet: mitte aliquem qui tibi deſcri bat. lam enim plura perfecta ſūt quæ hoc anno ante paſcha propinquāte qua­drageſima a nobis fuerant inchoata. Nam tribus illis libris de ciuitate dei contra dæ­.4a 35 monicolas inimicos eius: duos alios addidimus: quibus quinqꝫ libris ſatis diſputatū ar­bitror aduerſus eos: qui ꝓpter præſentis uitæ fœlicitatem deos colendos putāt: eam qꝫ fœlicitatem a nobis impediri opinantes chriſtiano nomini infeſti ſūt. Deinceps di­i. de Ciuitate cēdum eſt: ſicut primo libro polliciti ſumus: aduerſus eos qui ꝓpter uitam poſt mor­dei. ca. 36. tem futuram neceſſariū exiſtimant cultū deoꝝ ſuorum: ꝓpter quā uitam nos chriſti­ani ſumus: dictam etiam triū pſalmoꝝ expoſitionē: nō paruis uoluminibꝰ: ſexageſimi & ſeptimi: ſeptuageſimi& primi: ſeptuageſimi& ſeptimi: Reliqui nōdum dictati neqꝫ tractati uehemēter a nobis expectant̉ atqꝫ flagitantur ab his me reuocari& retrarda­ri irruentibus de trāſuerſo quibuſlibet quæſtionibus nolo: Ita ut nec libros de trinita­2. Retrac. 15. te quos diu in manibus uerſo nondū compleui modo attēdere uelim: qm̄ nimis ope­roſi ſūt:& paucis eos ītelligi poſſe arbitror: unde magis urgēt quæ pluribus utilia fore P ſperamꝰ. Nō em̄ ut ſcribis ꝗ ignorat ignorabit̉. De hac re dixit apl̓s: tanꝗͣ iſta pœna il­ic6x 1. ſe plectēdus ſit: qui non ualet intelligentia ſic diſcernere ineffabilē trinitatis unitatē: ſi cut diſcernit̉ in animo nr̄o memoria: ītellectus: uolūtas. Aliūde hoc dicebat apl̓s: Le­ge& uidebis ea quæ loquebat̉: quæ fidē uel mores multoꝝ ædificarēt: nō quæ uix ad paucoꝝ eāqꝫ exiguā quātulacūqꝫ in hac uita de re tāta eſſe pōt intelligētiā ꝑuenirent: id eſt ut linguis ꝓphetia præponeret̉: ut nō ꝑturbate illa gererent̉: qͣſi ꝓphetiæ ſpūs etiā inuitos loqui cogeret: ut mulieres in eccl̓ia tacerent: ut oīa honeſte& ſcd̓m ordi­nē fierēt. Hæc cū ageret ait: Si quis uidet̉ eſſe ꝓpheta aut ſpiritalis agnoſcat quæ ſcri­Abis bo uobis: quia dn̄i eſt mandatū. Si quis autē ignorat ignorabit̉. His uerbis coercens: & ad pacificū ordinem reuocās inquietos: tāto ad ſeditionē faciliores: quāto ſibi uide bant̉ ſpū excellere cū ſuꝑbiēdo cūcta turbarēt. Si ꝗs ergo uidet̉ ꝓpheta eſſe aut ſpiri­talis: agnoſcat inquit quæ ſcribo uobis: ꝗa dn̄i ē mandatum: Si quis uidetur eſſe& uti­qꝫ non eſt. Nam qui eſt ſine dubitatiōe cognoſcit: nec admonitiōe& cohortatiōe opꝰ