SANCTI AVGVS TINI EPIS TOLA CLXIIut meminiſſe dignamini cum eſſemus in noſtra ciuitate:& nōnulla uobiſcum de com 4munione chriſtianæ unitatis ageremus: prolata ſūt a partibus ueſtris geſta quædam:quibus recitatum eſt ꝙ ſeptuaginta ferme epiſcopi Cecilianum quōdam noſtræ cōmunionis epiſcopum: Carthaginēſis eccleſiæ cum ſuis collegis& ordinatoribus damnauerūt: Vbi etiā Fœlicis autumnitani cauſa multo præ cæteris inuidioſius& criminoſius uentilara eſt. Quæ cum eſſent cuncta perlecta: Reſpondimꝰ non eſſe mirandū: ſihomines qui tunc illud ſciſma fecerunt: non ſine cōfectiōe geſtorū eos in quos fuerātab æmulis& perditis concitati abſentes: cauſa incognita temere damnandos eſſe putauerunt. Nos aūt alia habere geſta eccleſiaſtica: in quibus Secūdus tigiſitanus qui tūcagebat in numidia primatum: præſentes& confeſſos traditores reliquit deo iudicandos:& eos in epiſcopalibus ſedibus ſicuti erant manere permiſit: quorū nomina interdamnatores Cecilani numerant̉: cū etiam Secūdus ipſe concilij eiuſdē principatū tęneret: ubi abſentes quaſi traditores per eorum ſententias damnauit: quibus præſentibus& confeſſis ignouit. Deinde diximus aliquāto poſt Maiorini ordinationē: quæcontra Cecilianum nefario ſcelere leuauerunt: erigentes altare contra altare:& unitatem chriſti diſcordijs furialibus diſſipantes: eos petiſſe a Conſtantino tūc imperatore iudices epiſcopos: qui de ſuis quæſtionibꝰ quæ in Africa exortæ pacis uinculū dirimebant: arbitrio medio iudicarēt. Quod poſtea ꝗͣ factum eſt: præſente Ceciliano&illis qui aduerſus eum nauigauerant: iudicāte Melciade tūc Romanæ urbis epiſcopocum collegis ſuis: quos ad preces donatiſtarū miſerat imperator: in Ceciliano nihil ꝓbari potuiſſe: ac per hoc illo in epiſcopatū confirmato: Donatum qui aduerſus eū tūcad erat improbatū. Quibus peractis rebus: cū illi omnes in pertinacia ſceleſtiſſimi ſciſmatis permanerent: poſt apud Arelatum memoratum imperatorem eādem cauſamdiligentius examinādam terminādamqꝫ curaſſe: Illos uero ab eccleſiaſtico iudicio ꝓuocaſſe: ut cauſā Conſtātinus audiret. Quo poſtea ꝗͣ uentū eſt: utraqꝫ parte aſſiſtēte:innocētem Cecilianum fuiſſe iudicatum: atqꝫ illos receſſiſſe ſuperatos:& in eadem tn̄peruerſitate manſiſſe. Nec de Fœlicis autumnitani cauſa negligentiam cōſecutā: ſedad eiuſdem principis iuſſionem ꝓconſularibus geſtis etiam ipſū fuiſſe purgatū. Sedquia hæc omnia dicebamus tantum: non etiā legebamus: minus profecto uobis agereuidebamur: ꝗͣ de noſtra expectabatis inſtantia. Qd̓ ubi ſenſimꝰ ad ea quæ legēda promiſeramus: non diſtulimus mittere. Quæ omnia dum excurrimus ad eccleſiam geligitanam: inde ad ueſtrum oppidum reuerſuri bidui non pleni intermiſſioni uenerunt:atqꝫ ut noſtis quātum tꝑs amiſit: uno die recitata ſunt uobis. Primo ubi Secūdus tigiſitanus confeſſos traditores a collegio ſuo remouere non auſus eſt: cum quibꝰ poſteanō cōfeſſum ſed abſentē Cecilianū alioſqꝫ ſuos collegas dānare auſus eſt. Deinde geſta ꝓconſularia ubi Fœlix diligētiſſimo examine ꝓbatꝰ eſt innocēs. Hæc ante meridieuobis lecta eē meminiſtis. Poſt meridiē uero recitauimꝰ preces eoꝝ ad Conſtātinū:datiſqꝫ ab eo iudicibꝰ: geſta eccleſiaſtica iu romana urbe habita ꝗbus illi improbati ſūt:Cecilianꝰ aūt in ep̄ali honore firmatꝰ: Poſtremo Conſtātini imꝑatoris lr̄as ꝗbus oīa mlto maxime teſtatiſſima claruerūt. Quid uultis ampliꝰ hoīes: ꝗd uultis ampliꝰ? Nō de Bauro& argēto ueſtro agit̉: nō terra: nō prædia: nō deniqꝫ ſalus corꝑis in diſcrimen uocat̉: de adipiſcēda uita æterna& fugiēda morte æterna cōpellamꝰ aīas ur̄as. Exꝑgiſcimini aliqn̄: nō in una obſcura quæſtiōe uerſamur: nō recōdita ſecreta rimamur: ꝗbꝰ penetrādis uel nulla uel rara humana corda ſufficiūt: res in aperto eſt. Quid eminet clarius: quid cernit̉ citiꝰ? Dicimꝰ temerario cōcilio quālibet numeroſiſſimo innocētes abſenteſqꝫ fuiſſe dānatos: Probamꝰ hoc ꝓconſularibꝰ geſtis: ꝗbus ab oī traditiōis criminealienꝰ iudicatus eſt ille quē maxime criminoſū a ueſtris ꝓlata concilij geſta ſonuerūt.Dicimꝰ a traditoribꝰ cōfeſſis ī eos ꝗ traditores dicerēt̉ dictas fuiſſe ſentētias. Probamꝰhoc ī eccl̓iaſtis gæſtis: ubi noīatim declarāt̉: in ꝗbꝰ Secūdꝰ tigiſitanꝰ ea quæ cognouituelut cōtuitu pacis ignouit:& cū ꝗbꝰ poſtea nō cognouit: diſciſſa pace dānauit: Vndeapparuit eū etiā primo nō paci cōſuluiſſe: ſed ſibi timuiſſe. Obiecerat ei nāqꝫ Purpurius liniacēſis: ꝙ etiā ipſe cū detentus eſſet a curatore& ordine ut ſcripturas traderet:
