Seite
EPISTOLA CLXII dimiſſus ē utiqꝫ nō fruſtra: niſi ꝗa tradidit aut tradi aliꝗd iuſſit. Hāc ille ſuſpitionē ſatis ꝓbabilē metuēs: accepto cōſilio a minore Secūdo cōſāguineo ſuo: cōſultiſqꝫ cæteris ꝗ cū eo erāt ep̄is: manifeſtiſſima crimina deo iudicanda dimiſit: atqꝫ ita paci proſpexiſſe uiſus eſt: qd̓ falſum erat cum ſibi proſpexerit. Nam ſi in eius corde cogitatio pacis ha­bitaret: non apud carthaginē poſtea cum traditoribus quos præſentes atqꝫ confeſſos deo dimiſerat damnaret: crimine traditiōis: quos abſentes apud eum nemo conuice­rat. Tantomagis em̄ timere debuit ne pax unitatis tiiolaret̉: quāto erat carthago ci­uitas ampla& illuſtris: Vnde ſe per totū Africæ corpus malū quod ibi eſſet exortū tā­quā a uertice effunderet. Erat etiā tranſmarinis uicina regionibus& fama celeberri­ma nobilis: unde non mediocris utiqꝫ auctoritatis habebat epiſcopum qui poſſet non curare cōſpirantē multitudinē inimicoꝝ: cum ſe uideret& romanæ eccleſiæ in qͣ ſem per apoſtolicæ cathedræ uiguit principatus:& cæteris terris unde euāgeliū ad ipſam Africā uenit ꝑ cōmunicatorias litteras eſſe cōiunctū: ubi paratus eſſet cauſam ſuā dice re ſi aduerſarij eius ab eo illas eccleſias alienare conarentur. Quia ergo uenire noluit ad hoſpitiū collegaꝝ: quos a ſuis inimicis contra ueritatē ſuæ cauſæ peruerſos eſſe ſen tiebat uel ſuſpicabat̉ uel ut ipſi aſſerūt ſimulabat. Tantomagis Secūdus ſi ueræ pacis cuſtos eſſe uoluiſſet: cauere debuit ne damnarent̉ abſentes qui iudicio eoꝝ oīno in­tereſſe noluerunt. Neqꝫ em̄ de preſbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis: ſed de collegis agebat̉: ꝗ poſſūt alioꝝ collegaꝝ iudicio præſertim apoſtolicarum ec­cleſiaꝝ cauſam ſuā integra reſeruare: ubi contra eos ſententiæ dictæ in abſētes: nullo modo aliquid ualerēt qn̄ eoꝝ iudiciū non primo aditū poſtea deſeruer̄t: ſed ſuſpectū C ſemꝑ habitū nunꝗͣ adire uoluerūt. Hæc res maxime ſollicitare debuit Secūdū ꝗ tūc erat primas: ſed propterea cōciliū regebat ut paci cōſuleret: Facile em̄ fortaſſis rabida in abſentē ora placata uel frenata cōprimeret: ſi diceret: Videtis fr̄es poſt tantam ſtra­gē perſecutiōis miſicd̓ia dei a principibꝰ ſæculi pacē eſſe cōceſſā: nō debemꝰ nos xp̄ia­ni& ep̄i unitatē dirūpere xp̄ianā: quā iam paganus nō inſequit̉ inimicꝰ. Itaqꝫ aut iſtas oēs cauſas: quas clades turbulētiſſimi tꝑis inflixit eccleſiæ: deo iudici dimittamus: Aut ſi aliqui in uobis ſunt qui certa iſtoꝝ crimina ita nouerint: ut ea facile ualeāt edocere: neganteſqꝫ cōuincere& talibus cōmunicare formidāt: pergant ad fratres& collegas noſtros trāſmarinaꝝ eccleſiaꝝ ep̄os:& ibi prius de iſtoꝝ factis& cōtumacn conque­rant̉: ꝙ ad iudiciū collegaꝝ Afroꝝ male ſibi conſcij uenire noluerūt: Aut inde illis de nunciet̉ ut ueniāt: ibiqꝫ obiectis reſpondeāt. Qd̓ ſi non fecerint: ibi etiā eoꝝ prauitas & ꝑuerſitas innoteſcet: miſſaqꝫ tractatoria ſuꝑ eoꝝ noīe per totum orbē terraꝝ quacū qꝫ iam chriſti eccleſia dilatata eſt: ab oībus eccleſijs eoꝝ cōmunio præcidet̉ ne aliquis error in cathedra eccl̓iæ carthaginis oriat̉. Tū demū ſecuri ep̄m aliū plebi carthaginis ordinabimꝰ cū a tota eccleſia iſti fuerint ſeparati: ne forte cū alius modo fuerit ordina tus nō ei cōmunicet̉ ab eccleſia trāſmarina: quia iſte ab honore depoſitꝰ non uidebit̉ quē iam ordinatū fama celebrauit:& ad eum cōmeare cōmunicatorias litteras fecit: atqꝫ ita magnū ſcandalū ſciſmatis in unitate xp̄i iam pacatis tꝑibꝰ oriat̉: dū præprope­re noſtras uolumꝰ præcipitare ſentētias:& nō contra Cecilianū: ſed contra orbe terra. rum qui ei ꝑ ignorantiā cōmunicat: altare alteꝝ erigere audeamꝰ. Huic tam ſano re­ctoqꝫ cōſilio quiſꝗs infrenis obtemꝑare noluiſſet: quid eſſet facturꝰ: aut quō aliquē ab­ſentiū collegaꝝ eſſet damnaturꝰ: cū in poteſtate acta concilij nō haberet contradicēte primate. Ꝙſi tanta& aduerſus prima ſedē ſeditio naſceret̉: ut nōnulli damnare iam uellēt quos uolebāt illi differre: quāto melius a talibus inquieta& impacata moliētibꝰ: ꝗͣ a totius orbis cōmuniōe diſſentiret̉. Sed quia nō erāt quæ in Cecilianū& ordinato res eiꝰ trāſmarino iudicio probarent̉: propterea nec priuſ qͣ in eū ſentētias dicerēt: dif­ferre noluerūt: nec poſtea ꝗͣ dixerunt perſeuerāter id agere: ut eccleſiæ trāſmarinæ in noticiā ꝑferret̉: quoꝝ traditoꝝ in Africa dānatoꝝ cōmunionē uitare deberet: Quia ſi id facere temptauiſſent: adeſſent ſibi Cecilianꝰ& cæteri:& ſuā cauſam aduerſus falla ces criminatores apud trāſmarinos eccleſiaſticos iudices diligētiſſima diſcuſſiōe pur­garēt. Itaqꝫ conciliū illud ꝑuerſum atqꝫ nefarium: maxime ut credit̉ traditorum fuit. M 3