Seite
AI EPISTOLA CLXII f ſi damnaret: certe etiā ipſis ſæcularibus legibꝰ pœnas iuſtas& debitas lueret. Ꝙ ſi ge ſta proconſularia diſplicēt eccleſiaſticis: codice omnia uobis ordine recitata ſunt. An forte non debuit romanæ eccleſiæ Melciades epiſcopus cum collegis tranſmarinis epiſcopis illud ſibi uſurpare iudicium: quod ab Afris ſeptuaginta ubi Primas tigiſita­nus præcedit: fuerat terminatum: quicquid nec ipſe uſurpauit? Rogatus quippe impe rator: iudices miſit epiſcopos qui cum eo ſederēt:& de tota illa cauſa quod iuſtum ui­deretur ſtatuerēt. Hoc probamus& donatiſtarum precibus& uerbis ipſius impe­ratoris: Vtraqꝫ em̄ uobis lecta meminiſtis:& inſpiciēdi ac deſcribēdi licentiā nunc ha­betis. Legite& conſiderate omnia: Videte quāta cura pacis atqꝫ unitatis conſeruādæ uel reſtituēdæ cuncta diſcuſſa ſint: quēadmodum acculatorū perſona tractata:& quo­rundā eorum quibus maculis improbata ſit: præſentiumqꝫ uocibus liquido conſtite­rit: nihil eos habuiſſe quod in Cecilianum dicerent: ſed totā cauſam in plebē de parte Maiorini: hoc eſt ſeditioſam& ab eccleſiæ pace alienatā multitudinē trāſferre uoluiſ­ſe: ut ab ea uidelicet turba Cecilianus accuſaret̉: quā ſolis tumultuoſis clamoribꝰ nulla documētorum atteſtatione: nullo ueritatis examine ad ſuam uoluntatē animos iudi­cum detorquere poſſe arbitrabāt̉: niſi forte furioſa& poculo erroris atqꝫ corruptionis ebria multitudo uera in Cecilianum crimina diceret: ubi ſeptuaginta epiſcopi: ſicut de Fœlice autumnitano cōſtitit abſentes& innocētes collegas: tam inſana temeritate damnarunt. Quali enim turbæ illi conſenſerant: ut aduerſus innocētes non interroga­tos proferrent ſentētias: a tali turba etiam rurſus accuſari Cecilianum uolebant. Sed plane tales inuenerant iudices: quibus illam dementiam perſuaderēt. Poteſtis enim pro ueſtra prudētia:& illoꝝ peruerſitatem illic attendere:& iudicum grauitatē quē­admodum ad extremum perſuadere nō poſſēt: ut a plebe partis Maiorini: quæ certā perſonam non habebat argueretur Cecilianus:& requiſiti ab eis eſſent uel accuſato. res uel teſtes uel quoquo modo cauſæ neceſſarij: qui ſimul cū eis ex Africa uenerant: & eos præſentes fuiſſe: atqꝫ a Donato ſubtractos eſſe diceretur. Promiſit idē Donatus quod eos eſſet exhibiturus: qd̓ cum non ſemel ſed ſæpius promiſiſſet: amplius ad illud iudicium accedere noluit: ubi iam erat tāta cōfeſſus: ut nihil aliud deinceps non acce­dendo niſi præſens damnari noluiſſe uideretur: cum tamē ea quæ damnāda eſſent: eo præſente atqꝫ interrogāte manifeſta fuerint. Acceſſit aliud ut a quibuſdam aduerſus Cecilianum denunciationis libellus daretur: poſt quod factum quemadmodū ſit rur­ſus agitata cognitio:& quæ ꝑſonæ illū libellū dederint quoqꝫ modo nihil in Cecilianū ꝓbari potuerit. Quid dicā cum& audieritis omnia& quotiēs uolueritis legere: poſ­G ſitis? De numero aūt ſeptuaginta epiſcoporum cum quaſi grauiſſima opponeret̉ au­ctoritas: quæ fuerūt dicta meminiſtis:& tamen uiri grauiſſimi ab infinitis quæſtionibꝰ catena quadam inexplicabili ſeſe nectentibus ſuum temperare arbitrium maluerunt: nequaꝗͣ curantes ꝗͣ multi eſſent illi epiſcopi: aut unde collecti: quos uidebant tanta te­meritate cæcatos: ut in abſentes& nō interrogatos collegas tam præcipites auderēt proferre ſentētias:& tamen qualis ipſius beati Melciadis ultima eſt prolata ſentētia: ꝗͣ innocēs: ꝗͣ integra: ꝗͣ prouida atqꝫ pacifica: qua neqꝫ collegas in quibus nihil conſti­terat: de collegio ſuo auſus eſt remouere:& Donato ſolo quem totiꝰ mali principem inuenerat maxime culpato: ſanitatis recuperādæ optionem liberam fecit cæteris: pa­ratus communicatorias litteras mittere: etiam his quos a Maiorino ordinatos eſſe cō ſtaret: ita ut quibuſcūqꝫ locis duo eſſent epiſcopi: quos diſſēſio geminaſſet: eum cōfir­mari uellet: qui fuiſſet ordinatus prior: alteri autem eorum plebs alia regenda proui­deretur. Quirum optimum: O filium chriſtianæ pacis:& patrē chriſtianæ plebis: Cō­ferte nunc iſtam paucitatē cum illa multitudine epiſcoporum: neqꝫ numeꝝ numero: ſed pondus ponderi comparate. Hinc modeſtiam: inde temeritatem. Hinc uigilan­tiā: inde cæcitatē. Hic nec māſuetudo integritatē corrupit̉: nec ītegritas māſuetudini repugnauit: ibi aūt& furore timor tegebat̉:& timore furor incitabat̉. Iſti em̄ cōuene­rāt cognitiōe ueroꝝ criminū falſa reſpuere: illi falſoꝝ damnatōe uera celare. Illis ne ſe tādē Cecilianꝰ audiēdū iudicādūqꝫ comitteret: cū bret tales apud quos ſi ei cauſamo. M 4