Seite
SANCTI AVGVSTINI EPISTOLA CLXII ueret̉: inocētiā ſuā facillime on̄deret: nō ſe ill̓ oīo cōmitteret: nec ſi ꝑegrinꝰ eccl̓iæ car­thaginēſis ſubito ep̄s eſſet ordinatꝰ:& ignoraret ꝗd ad corrūpēdos aīos ul̓ improboꝝ uel imperitorū poſſet. Tunc pecunioſiſſima mulier quædā Lucilla: quā pro diſciplina H eccleſiaſtica corripiēdo idem cū eſſet diaconus læſerat: etiā hoc idem acceſſerat malū ad illā perficiendā iniquitatē. Nam in illo concilio ubi a confeſſis traditoribꝰ abſentes atqꝫ innocētes dānati ſunt: Pauci quidā erāt qui crimina ſua infamatis alijs tegere cu­piebāt: ut hoīes a ueritatis inquiſitōe auertent̉ falſis rumoribꝰ auocati. Pauci ergo erāt ꝗ hoc negociū maxime curabāt: ꝗͣuis in eis eſſet maior auctoritas propter ipſiꝰ Secūdi locietatē: qui eis pepercerat territꝰ: Cæteri aūt Lucillæ pecunia maxime aduerſus Ce­cilianum empti& inſtigati perhibent̉. Extant geſta apud Zenophilū conſularē: ubi Nundinarius quidā diaconus a Siluano certenſi ep̄o: quātum ipſis geſtis intelligit̉ de­gradatus: cum ei ſatiſfacere ꝑ alioꝝ epiſcopoꝝ litteras fruſtra conatus eſſet: multa pa­tefecit iratus& in iudiciū publicū protulit: inter quæ id quoqꝫ commemoratū legit̉: ꝙ Lucillæ pecunia corruptis epiſcopis in carthaginēſi eccleſia in Africæ capite: altare co tra altare leuatū eſt. Scio ꝙ hæc geſta uobis non legerimꝰ: ſed tempus nō fuiſſe me­miniſtis. Inerat etiā nonnullus dolor animi de typo ſuperbiæ ueniens: ꝙ non ipſi ordi­nauerāt carthagini ep̄m. Quibus om̄ibus rebus cum eos nō ueros iudices ſed inimi­cos atqꝫ corruptos Cecilianus conueniſſe cognoſceret: qn̄ fieri poſſet ut uel ipſe uellet uel populus cui præſidebat ꝑmitteret: ut relicta eccleſia iret in domū priuatā: nō col­legaꝝ diſcutiēdus examine: ſed factiōis& odijs muliebribꝰ trucidādus: cum ſibi præ­ſertim uideret apud eccleſiā trāſmarinā priuatis inimicitijs& ab utraqꝫ parte diſſenſio­nis alienā: incorruptū& integrū examē ſuæ cauſæ remanere. Vbi ſi nihil aduerſarij agere uellēt: ipſi ſe ab orbis terraꝝ innocētiſſima cōmuniōe præciderent. Si aūt illic eū accuſare tēptaſſent: tunc ſibi adeſſet: tūc innocentiā ſuā aduerſus eoꝝ machinamē­ta defenderet: ſicut poſtea factū eſſe didiciſtis: Cum tn̄ illi nimis ſero quæſiſſēt iudiciū trāſmarinū iā ſciſmatis rei: iā leuati altarꝭ horrēdo ſcelere maculati. Primo em̄ facerēt ſi ueritate niterent̉: ſed falſis rumoribus temporis diuturnitate firmatis: quaſi uetuſta fama prædicāte ad iudicium uenire uoluerunt. Aut qd̓ magis credēdum eſt: damna­to priꝰ: ſicut libuit Ceciliano quaſi ſecuri ſibi uidebant̉ præſidētes numero ſuo: nec au­dētes alibi cōmouere cauſam tā malā: ubi nulla corruptiōe operāte poſſet ueritas in­ueniri. Sed poſteaꝗͣ ipſis rebus experti ſunt cū Ceciliano ꝑmanere cōmunionē orbis terrarum:& ad eū a trāſmarinis eccleſijs cōmunicatorias lrās mitti: non ad illū quē ipſi ſcelerate ordinauerāt: puduit eos ſemꝑ tacere: quia poſſet eis obijci: cur paterēt̉ igna rum per tot gentes eccleſiam cōmunicare damnatis: Et cur ſeipſi ab innocentis orbis terrarum cōmunione præciderent: cum tacendo ſinerent epiſcopo quē carthaginen ſibus ordinaſſent a toto orbe non communicari? Elegerūt ſicut dicit̉ ad duas fraudes agere cauſam cum Ceciliano apud eccleſias tranſmarinas: parati ad utrūqꝫ: ut ſi cū po tuiſſent quacūqꝫ uerſutia falſæ criminationis euincere ſaciarent pleniſſime cupiditate ſuam. Si autem nō poſſēt: in eadem quidem peruerſitate durarēt: ſed iam tamē qua­ſi haberent qd̓ dicerent malos iudices ſe eſſe perpeſſos: quæ uox eſt omnium malorū litigatorum: cum fuerint etiam manifeſtiſſimia ueritate ſuperati: Quaſi nō eis ad hoc dici poſſet& iuſtiſſime dici: Ecce putemꝰ illos epiſcopos qui Romæ iudicarūt: nō bo­nos iudices fuiſſe: reſtabat adhuc plenarium eccleſiæ uniuerſale cōciliū: ubi etiam cū ipſis iudicibus cauſa poſſet agitari: ut ſi male iudicaſſe conuicti eſſent: eoꝝ ſentētiæ ſol uerent̉. Quod utrum fecerint probent: Nos enim non factum eſſe facile probamus: ex eo ꝙ totus orbis nō eis cōmunicat: Aut ſi factum eſt: etiā ibi ſūt uicti: quod ipſa eoꝝ ſeparatio manifeſtat. Sed tamen ꝗd poſtea fecerint: imperatoris litteris ſufficientiſſi ſ me oſtendit̉. ludices em̄ eccleſiaſticos tātæ auctoritatis ep̄os: quoꝝ iudicio& Cecilia ni innocētia& eoꝝ īprobitas declarata eſt: nō apud alios collegas: ſed apud imꝑatore accuſare auſi ſunt ꝙ male iudicarunt. Dedit ille aliud Arelatenſe iudicium: aliorum ſci­licet epiſcoporum: non quia iam neceſſe erat ſed eorum peruerſitatibꝰ cedens:& om­nimodo cupiens tātam impudentiam cohibere: Neqꝫ enim auſus eſt chriſtianꝰ impe tator ſic eorum tumultuoſas& fallaces querelas ſuſcipere: ut de iudicio epiſcoporū