Transkription / Epistolae [537

RPISTOLA CIXXX niſterio ſine quo uiuere nequeunt deſerētur greges quos ſuo ſanguine comparauit? Nunquid hoc fecit ipſe quādo portantibus parentibus in ægyptū paruulꝰ fugit: ꝗ nō Macit.1. dum eccleſias congregauerat: quas ab eo deſertas fuiſſe dicamus? Nunquid quando apoſtolus Paulus ne illum comprehēderet inimicus: ꝑ feneſtram in ſporta ſubmiſſus 2. Corꝭ. 11. eſt:& effugit manus eius: deſerta eſt quæ ibi erat eccleſia neceſſario miniſterio:& non Actꝭ. 9. ab alijs fratribus ibidem conſtitutis qd̓ oportebat impletū eſt? Eis quippe uolentibus hoc apoſtolus fecerat: ut ſeipſum ſeruaret eccleſiæ: quē ꝓprie proſecutor ille quærebat. Faciant ergo ſerui chriſti: miniſtri uerbi& ſacramenti eius qd̓ præcepit ſiue ꝑmiſit. Fugiāt omnino de ciuitate in ciuitatē: quando eorum quiſqͣ ſpecialiter a perſecuto ribus quæritur: ut ab alijs qui nō ita requirunt̉: non deſeratur eccleſia: ſed præbeāt cil baria conſeruis ſuis quos aliter uiuere non poſſe nouerunt. Cum autem omnium: id eſt epiſcoporum& clericorum eſt cōmune periculum: hi qui alijs indigent non deſerantur ab his quibus indigent. Aut igitur ad loca munita omnes tranſeant: aut qui habent remanēdi neceſſitatem: non relinquant̉ ab eis per quos illorum eſt eccleſiaſtica ſupplenda neceſſitas: ut aut pariter uiuāt: aut pariter ſufferāt qd̓ eos pater familias uo let perpeti. Qd̓ ſi contigerit ut ſiue alij maius: alij minus: ſiue omnes æqualiter patiantur qui eorum ſint qui pro alijs patiūtur apparet: illi ſcilicet qui cum ſe poſſint talibꝰ malis eripere fugiendo: ne aliorum neceſſitatē deſererent manere maluerunt. Hinc maxime probatur illa charitas: quā lobannes apoſtolꝰ cōmendat dicens: Sicut chriſtꝰ . Ioſ. j. animā ſuam pro nobis poſuit: ſic& nos debemꝰ animas ꝓ fratribus ponere. Nam qui fugiunt: uel ſuis deuincti neceſſitatibus fugere non poſſunt: ſi comprehenſi patiuntur pro ſeipſis: non pro fratribus utiqꝫ patiuntur. Qui uero ꝓpterea patiūtur: quia fratres qui eis ad chriſtianam ſalutem indigebant deſerere noluerūt: ſine dubio ſuas animas ꝓ fratribus ponūt. Vnde illud qm̄ epiſcopum quēdam dixiſſe audiuimus: Si dominus nobis imperauit fugam in eis ꝑſecutionibus ubi poteſt fructus eē martyrij: quāto magis debemus fugere ſteriles paſſiones quando eſt barbaricus& hoſtilis incurſus. Verum eſt quidē& acceptabile: Sed his quos eccleſiaſtici officij non tenent uincula. Nam qui clades hoſtiles ideo non fugit cum poſſit effugere ne deſerat miniſterium chriſti ſine quo non poſſunt homines uel fieri uel uiuere chriſtiani: maiorem charitatis inuenit fructum: ꝗͣ qui non propter fratres: ſed propter ſeipſum fugiens atqꝫ comk prehenſus non negat chriſtum ſuſcipitqꝫ martyriū. Quid eſt ergo qd̓ in epiſtola tua priore poſuiſti. Dicis enim ſi in eccleſijs perſiſtēdum eſt: quid ſimus nobis uel populo profuturi: non uideo niſi ut ante oculos noſtros uiri cadant: fœminæ cōſtupretur: incendantur eccleſiæ: nos ſub tormentis deficiamus: cum de nobis quæritur qd̓ nō habemus. Potēs eſt quidem deus audire preces familiæ ſuæ:& hæc quæ formidantur auertere: nec ideo tamē ꝓpter iſta quæ incerta ſunt debet noſtri officij eſſe certa deſertio ſine quo eſt plebi certa pernicies: nō in rebus uitæ huius: ſed alterius incōparabiliter diligentius ſollicitiuſqꝫ curādæ. Nā ſi certa eſſent iſta mala quæ timēt̉ ne in locis in quibus ſumus forte contingant: prius inde fugerent omnes ꝓpter quos ubi manendum eſt& nos manendi neceſſitate liberos redderent. Non enim quiſꝗͣ eſt ꝗ dicat miniſtros manere oportere ubi iam non fuerint quibus neceſſe ſit miniſtrare. Ita quidam ſācti epiſcopi de hiſpania profugerūt: prius plebibus partim fuga lapſis: partim ꝑemptis: partim obſidione conſūptis: partim captiuitate diſperſis. Sed multo plu res illic manentibus propter quos manerent ſub eorundē periculorum denſitate māſerunt. Etſi aliqui deſeruerunt plebes ſuas: hoc eſt qd̓ dicimus fieri non debere. Neqꝫ enim tales docti auctoritate diuina: ſed humano uel errore decepti: ul̓ timore ſunt uiL cti. Cur enim ſibi putant indifferenter obtemperādum eſſe præcepto: ubi legūt de ciuitate in ciuitatem eſſe fugiēdum:& mercēnariū non exhorrent qui uidet lupum ueniētē& fugit:& nō eſt ei cura de ouibꝰ? Cur non iſtas duas dominicas ueraſqꝫ ſentē tias: unā ſcilicet ubi fuga ſinitur aut iubetur: alteram ubi arguitur atqꝫ culpatur: ſic ītelligere ſtudent: ut inter ſe reperiantur non eſſe cōtrariæ ſicut non ſunt: Et hoc quomodo reperitur niſi attendatur qd̓ iam ſuperius diſputaui: tunc de locis in quibus ſumus