¶ Capitulum tem. Quaꝓpter de mirabilibus diabolicis p̄ grande miraculuꝫ nō ſolū ꝙ tanta fornax nō te calefacit: ſed etiā ꝙ in medio eiꝰ poſitꝰ non totus ea conflagras. Attende igit̉ inſaniſſimum corhumanū/ vbi te poſuit creator bn̄di ctus vicꝫ in medio tot ⁊ tantorū igniū īmenſe fornacis. Quaꝓpter nō ſolū calere te volu it ex tot ⁊ tantis ignibus ⁊ flāmis/ ſed etiā ardere ⁊ eē ignitū. ꝓpter quod de lucifero dcm̄ eſt Ezech̓. xviij. quia ip̄e erat in medio lapidū ignitorū/ angelorū.ſ. qui p̄larga benificentia creatoris igniti erāt: nō ſolum calentes amore ipſius/ ſed etiā ardentes atqꝫ flāmātes in illū. Dicā adhuc ⁊ vulgare prouerbiū quo di ci ſolet. Qui obruit me aduertat me. quod ē dicere/ capit ⁊ ad ſe trahit. hoc inſaniſſimum cor humanū tibi dici pōt. quia tot muneribus ⁊ tantis obruit te deus ex om̄i ꝑte ⁊ tn̄ tu non admittis vel capis vt te attrahat/ ⁊ ad ſe trahat. Interrogo te etiā adhuc qͥd peccauit de us aduerſum te/ vt eum diligere vel nō velis vel nō valeas: nec tanta fornace tot ⁊ tantorum igniū calefieri poſſes amore ipſius. ¶ Sꝫ vt de donis ⁊ bn̄ficijs iſtius taceā: qualiter de fendas te ab īmenſitate bonitatis ⁊ pulchri¶ P tudinis ipſius: illa velut caminꝰ incogitabilis ardoris/ totā ciuitatē celeſtem inflāmat atqꝫ conflagrat. Inde ardet om̄is exercitus miliciarū celeſtiū/ ⁊ om̄is ſcōꝝ eccleſia.i. beatiſſimarū aīarū que ibi iam recepte ⁊ glorificate ſunt. Attende ꝙ bonitatē ⁊ pulchritudinem dei tibi predicat inceſſanter vniuerſitas crea turarū. quēadmodū ⁊ in ipſa eccleſia canitur Quē terra pontus ⁊ ethra colūt/ adorāt p̄dicant. Dic queſo que mulier adeo refrigidata vel maleficiata eſſe pōt: vt iuuenē ſponſuꝫ diligere nollet: ſi die ac nocte p̄dicaret̉ ſibi boni tas ⁊ pulchritudo ipſius? Uide igit̉ qͣꝫ mortifera eſt infrigidatio tua: qͣꝫ ſtupendū gelicidi um/ vel vt verius loquar/ qͣꝫ validū diabolicū iſtud maleficium quo ita maleficiatꝰ es: vt tot ⁊ tantis dei bonitate ⁊ ſpecioſitate inceſſanter nullo amore in eum caleas p̄ſertim cū innumerabilibus ⁊ ineſtimabilibus bn̄ficijs vt cor tuum iugiter ſe ingerat ⁊ impugnat. Dic interrogo te/ ſi venalis eſt amortuus: quem emptorē aliū queris qͣꝫ deum: expectas: quic ¶ L quid mundus dare poteſt ꝓ amore tuo. Hoc eſt dicere vt amet̉ a te/ comꝑatione eorum q̄ iam dedit deus/ ⁊ iam cōtinue dare nō ceſſat. atqꝫ eorum que promittit ⁊ p̄parauit diligentibus ſe: nulla ſunt. Si vero liberalis atqꝫ gratuitus eſt amor tuꝰ. An eſt aliquid amore tuo dignum/ vel bonitate vel pulchritudine: com paratione dei: īmo vt vulgariter loquar/ in om̄ibus alijs perdit̉ amor/ in eo ſolo digne et per om̄ia laudabiliter collocatur. Ꝙ ſi amor tuus niſi ꝑ vim ⁊ violentiam extorqueri pōt a te: nec ſic fugere vel abſcondere te a calore ipſius. Attende minas. conſidera/ errores. vide ipſum gladio euaginato ſupereminētē capiti tuo: ⁊ mortē anime ⁊ corꝑis intonantēvide eterna ſupplicia ⁊ ardores ſempiternos quibus te traditurum cōminatur: ſi non eum amaueris. Que mulier ſi talia ei fierent vel interpretarentur/ cum allegaret violentiam ⁊ per illā nō ſe excuſaret ſi quis de amore illiꝰ culparet eam. Omnibus autem huiuſmodi violentijs longe fortior eſt aſſidua predicatio bonitatis ⁊ pulchritudinis dei: largitate beni ficentie ipſius ⁊ infatigabili continuatione in vnūquenqꝫ noſtrum profuſiſſima. Accedunt ⁊ ad hoc non parue virtutes efficacie: diuine patientie ⁊ longanimitatis ipſius/ quibꝰ tam malos ⁊ ingratos in tot ⁊ tantis malis vitiorum ⁊ peccatorum tamdiu tam benigne tam miſericorditer tā dulciter ſuſtinet ⁊ expectat Miriſqꝫ ⁊ ineffabilibus ſibiqꝫ ſoli notiſſimis modis/ ⁊ vijs: ad miſcd̓iam ⁊ gratiā reuocare ⁊ reducere non ceſſat. Aggrega igitur h̓ omnia. ⁊ inuenies per hoc quia nullum patet tibi refugium ab amore dei. Non etiam eſt excogitare latibulum/ vbi te abſcōdere poſſes a calore eius. Et quia cuiuſcunqꝫ modi vl̓ cōditionis ſit amortuus: neceſſe eſt vt in euꝫ te inclines: ⁊ ei te conglutinet ⁊ vniat. ſiue eniꝫ liberalitas ſit quod eſt ad donandum: ſiue ve nalis quod eſt dicere ad vendendum: ſiue ꝑ extorſiones ⁊ violentiam ſuam acquiſibilis: non poteſt ipſum auertere a deo. Cum om̄es accuſationes ⁊ omnia prouocatoria ſiue incē tiua amoris incomparabiliter maiora et fortiora ſint/ pro eo: ꝙ vix alia cogitari poſſunt. Non eſt igitur tibi effugium vel euaſio. niſi ef fugium vel euaſionem huiuſmodi ab amore ſcilicet ipſius/ extremum vocas periculum Et eſt ſimile/ ſi quis dicat illum euaſiſſe/ qui extremum atqꝫ ſupremum incurrit periculuꝫ et latronem euaſiſſe cum perferat ſuſpendium. ¶ Ad vltimum autem ponam quod eſt Ab omnibus procuratorijs atqꝫ omnibꝰ incentiuis illis fortiſſimū. Et hͦ indubitāter ē amor il le nimius ⁊ incogitabilis: quo ipſe prior dilexit nos. Omnium em̄ incentiuorum ⁊ calefa
zum Hauptmenü