Sermo. ne porcus luxurie deuaſtet. ne vrſus auaritie deuoret. Unde in pſalmo. Exterminauit eam aper de ſilua. ⁊ ſin gularis ferus depaſtus eſt eam Uin demiant eam om̄es qui p̄tergredium tur viam. et ꝑ iſtas beſtias notantur peccata ſupra notata. Item debemꝰ cuſtodire ne vulpes doloſitatis et in uidie comburēt: De quibus legimus figuram in libro iudicum. Sampſon fortiſſimus multos habuit inimicos qui eum libenter occidiſſent ſi potuiſ ſent. ip̄e vero accepit multas vulpes et ligauit faculas ardētes ad caudas earū et miſit eas in vineas inimicoꝝ ſuoꝝ qui combuſſerūt om̄es vineas Ita fecit dyabolus inimicꝰ. humani generis videns ꝙ non pōt nos extir pare et occidere. qꝛ angeli nos cuſto diunt. ſed cauſa inuidie mittit vulpes fraudis et mendacij. et ligat eos ad ignem male concupiſcētie qui currūt ad vineas conſciētiaꝝ noſtraꝝ Ideo ait aīa in canticis. Capite nobis vul peculas que demoliunt̉ vineas nr̄as Quarto anima deuota d̓r vinea: qꝛ ī ea ſicut in vinea colligitur fructꝰ qͥ ē vinum eterne fruitiōis qd̓ homines letificat. vnde d̓r in Psͣ. Et vinū leti ficat cor hominis. de iſto vino bone oꝑationis deus honoratur et ꝓximꝰ emendatur. Unde ait in canti. canti. Bibi vinum cum melle et lacte meo: Lac eſt album et mel dulce et vinum nobile Ita iſta bona conſolatio de qͣ dicit̉ in psͣ. vxor tua id eſt anima tua ſicut vitis abundans in lateribus domus tue De hoc legimꝰ figuram in li bro iudicum in ꝑabolis. Ligna ſiluaꝝ ſurrexerūt vt eligerent ſibi regem. ve nerūt ad vitem dixer̄t: tu eris noſter xiij. rex. reſpōdit vitis. Nolo deſerere no bilem fructum meū qui deū letificat et ꝓximum edificat ꝓpter imperium veſtrū Ita debet quilibet fidelis hō et anima iuſta facere Cum mūdus di cit impera nobis.i. exaltate honore mundi Reſpondeat vitis id eſt bona anima nolo deſerere fructū bonorū operū ꝓpter honorem mundi: Ita ⁊ nos quo ad thema Ite in vineā meā et quod iuſtum fuerit dabo vobis. Dominica in ſexageſi ma. Sermo. xiij. Ui audiunt verbum et re tinent. afferunt fructum in pacientia Luc̄. viij. Nota ſicut vide mus in naturalibus. ꝙ quilibet agricola qui bene vult ſemīare debet tria cōſiderare. Primū eſt tempus quan do debet exire ad ſeminandū. Unde dicit Eccleſiaſtes. Omnia temꝑa tꝑs habēt: Si enim vellet in hieme linū ſeminare forte nō creſceret. Scd̓o de bet eſſe diligens ita ꝙ propter pigriciam nō dimittat ſeminare. Unde ſa piens. Qui propter frigus id eſt pro pter pigriciam nō vult arare ſi petit non debet ſibi dari Tercio debet eſſe paciens Nam ait iacobus. Agricola aſpergit ſemen in agrum et expectat rorem matutinū et ymbrem ſerotinū Iſta tria habuit xp̄c ſeminator verbi dei. Nam primo notauit tempus de quo ꝓphete p̄dicabant et illud tpus bene conſiderabat qn̄ exiuit de celo et venit in mundū. vt ip̄e ait in euan gelio Exiui a patre et veni in mūdū Item habuit diligentiam. quia vt ait Marcꝰ Chriſtus ciuitates et caſtella
zum Hauptmenü