C1 auctoritate et ratōe. non ſolū ꝙͣtū ad illud ꝑ quod ꝯgnoſcitur. ſed etiā qͣtum ad actuꝫ diuine cognitonis. ¶ Terciū ē ꝙ cū dicimus diuina cognitōeꝫ vel voluntatē ordinari ad hoc ꝯgnoſcibile et ad aliud non ponit̉ ordo vel reſpectus indeo actu. ſed ſolū ex parte rei create vel cognite. et ille quidē ſicut pui ſum ē non ponit̉ in actu ſed in habitu. nec d̓ pn̄ti ſꝫ d̓ futuro. Quartū ē ꝙ futuꝝ ſubra tōe futuri qd̓ poīt ſemel eē veꝝ. ponit̓ ſꝑ fu iſſe veꝝ. et quod ponit̉ ſemel eſſe falſum po nit̉ ſemꝑ fuiſſe falſum. et ideo cum ponitur poſſe eſſe non ponit̉ nec mutari nec incipere ¶ Hijs p̄ſuppoſitis facile eſt intelligere ꝙ p̄ deſtinatus poteſt eſſe p̄ſcitus. et ꝙ deꝰ que p̄ſciuit potuit p̄deſtinaſſe. conſtans em̄ eſt ꝙ ſalus iſtius qui preſcitus eſt potuit ab et nō puideri cum poſſit eſſe ſiue fieri in tempore. et ſi potuit ab eterno ordinari ad diuinam cognitōꝫ et voluntate. poteſt et nūc Etem quia preſens totū et nihil tranſit ī p̄teritum. et nihil factum eſt quod ſit nccͣm eſſe factuꝫ. hinc ē ꝙ ſicut poteſt cogitari ve re poſſe et non predeſtinaſſe ab eterno. ita etiā ꝙ poſſit nunc in ſuo ſcꝫ nunc eternitatiſ non p̄deſtinaſſe. et hoc dicit mag̓r̄ in litera. Actus tn̄ eternus diuine cognitōis non po teſt cogitari non fuiſſe. vel ad hoc futuruꝫ ꝯtingens ordinatu non eſſe. et ſi hͨ non ponit̉. nō ponit̉ aliqua mutatio ī eterno pn̄ti quia nulla ponit̉ ſucceſſio nec ponit̉ mutatio in cognitōe. quia non ponit̉ in deo alia cognitio nec in ordine ex parte cognoſcētis. quia non ponit̉ in deo alius ordo. nec ī ordine ex parte cogniti. quia ex ꝑte illa non po nitur niſi futuꝝ. et illud cum nō eſt poteſt intelligi eſſe et pōt eſſe futuꝝ ſine mutatōe et hͦ totū clariꝰ aperit̉ ſi veniamus ad ſignificatione hoꝝ vocabuloꝝ p̄ſcitꝰ et p̄deſti natꝰ Oredeſtīatꝰ ei et p̄ſcitꝰ duo ſunt voca bula. et ꝙͣtū ad principale ſignificatū diuinam eſſenciā. quantū ad cognotatū important futura contingētiā. ¶ Quantū ergo ad principale ſignificatū ideꝫ ſunt. ꝙͣtuꝫ vo ad cognotatū. quia ſunt ꝯtingentiā que nō de neceſſitate inſunt pōt vnū eſſe alterū. qꝛ v̓o cognotata non tm̄ ſunt ꝯtingentia. ſedetiā de futuro que nihil ponūt actu pn̄t nō īeſſe et ineſſe ſine mutatōe. cum em̄ ponunt̉ ieſſe vera de futuro ponunt ſemꝑ fuiſſe ⁊cͣ ſicut patet et Anſel. dicit. Si dicat̉ aliquid eſſe futuꝝ de contigenti. conſtat ꝙ poſſibile ē non eſſe futuꝝ. et ſi futuꝝ eſt ſemꝑ fuit ip̄ꝫ eſſe futuꝝ. et ideo hec ē vera ſine mutatōne et ſine inceptōe. p̄deſtinatus poteſt eſſe pre ſcitus. nulla em̄ repugnantia ē. nec ex parte ſignificati. nec ex parte cognotati. et hͦ pa tet ſi reſoluant̉. Senſus em̄ eſt. iſte ē p̄deſti natus iſte eſt a deo ꝑcognitus. et ſaluabit̉ ꝑ dei gratiā. ſimiliter iſte eſt p̄ſcitus. ſenſuſ e. iſte ē p̄cognitus et damnabit̉ ꝑ ſua culpa ¶ Conſtat em̄ ꝙ in diuina cognitōe non eſt drn̄a in ſe ſed ſolū in cognotato. cū ergo ſal uandus poſſit damnari. p̄deſtinatꝰ poteſt eſſe pſcitus ſine aliqua mutatōe. Ex hoc pa tet tria obiecta. nam primū et vltimū intelligit̉ in formis que aliquid ponūt actu circa ſubiectū. ſecundū vero de eo quod ē eternū quod nihil temꝑale cognotat. talia autē nō ſunt. eſſe p̄ſcitum et eſſe p̄deſtinatum. et ſic patēt omnia. Ecundo. ſuppoſito ꝙ p̄deſtinatio nō inferat nccitatē libero arbitrio qd̓ non poſſit aliter eē. Queritur vtrū ponat certitudinē in euentu ſcꝫ vt numꝙͣ aliter eueniat niſi ſicut deus p̄ diffiniuit. et qd̓ ſic on̄dit̓ primo auctoritate Io. xiij. Ego ſcio quos elegerim. et ij. Thi ij. Nouit deus qui ſunt eius. gͦ ſi diuina cognitio eſt certa et infallibilis. et falleret̉ ſi nō ſaluarent illi quos nouit eē ſuos certitudinaliter. ergo uerū eſt ꝙ ſic euenit ſicut ꝑ diffiniuit deus. et ſic ⁊cͣ ¶ Item. j. Lo. iij. Ex vobis exierunt. ſed ex vobis non erant. poīt illud ꝓ ſigno. quod illud ē ſignū ꝙ homꝰ n̄ fuit electus qn̄ non ꝑſeuerauit ī bono finaliter. ſi ergo illud ſignū eſt rectum. certū ē ꝙ omnes predeſtinati et ſoli in gratia fina liter ꝑſeuerat. et ſi hoc certū ē ꝙ ſoli ſaluāt̉ et omnes. ergo certitudo ē in euentū Iteꝫ Augͥ. in li. de bono ꝑſeuerantie. Predeſtīa tio ē p̄ſcientiā beneficioꝝ dei. ꝑ que certiſſi me liberat̉ qͥcūqꝫ liberat̉. Si gͦ liberāt̉ c̓tiſſi me. pꝫ ꝙ c̓titudo ſalutis ē reſpectū ꝑſonaꝝ et ſic ⁊cͣ. ¶ Item Augͥ. in libro de corrector et gratiā. Certus ē numerus electoꝝ qui n̄ poteſt mīnui nec augeri. gͦ videt̉ ꝙ certitu do ſit in quodam numero. M Iteꝫ hoc videt̉ ratōe. quia in domo patris ſunt multe man ſiones. ſicut dicit̉ Lo. xiiij. aut gͦ p̄uidit de us ꝙ debebant ibi habitare. aut non. ꝯſtat ꝙ p̄uidit qui debeant ibi eſſe. gͦ ſi aliquis eoꝝ deſit aliqua manſio vacua remanebit. ſꝫ hoc eſt incōueniens. et indecēs in ciuitate ſuꝑna. ergo certue ꝙ quilibꝫ p̄deſtinatꝰ lo cum ſuū habebit ¶ Item numerus electorū a deo p̄finitus eſt optima et decētiſſima ra tione et ꝓportione. ſi enim fecit omnia ordīa tiſſime. multofortius ſuꝑnam ciuitatē. ſed optima p̄porcio fedat̉ et ꝑditur ꝑ augmētū et diminutōeꝫ. ergo ſi non poteſt eſſe vt ſit ibi defectus ordinis et ꝓportionis ꝯgruētiſ certitudinalit̓ tot ſaluabunt̉ et non plures nec pauciores ꝙͣ deus p̄uidit. ¶ Sed contra ꝙ nō ſit certitudo euentus ꝙͣtū ad ꝑſonas videt̉ ſic Apo. iij. Tene quod habes ne aliꝰ accipiat co. t. Greg̓. ibi. Dum alius liberat̉ alius in locum eius ſubinducit̉. ergo ſi vnus vendicat ſibi locum alterius non euenit ſic̄ deus ordinauit. īmo tota die fit tranſmuta tio ¶ Item ſuꝑ illud Lob xxiij. conteret mul tos. Greg̓. ibidem. locū vite alijs cadentibꝰ alij ſortiunt̉¶Item ꝙ non ſit certitudo ꝙͣtū ad numerū. videt̉ Luc. xv. Replebat̉ rethe.
zum Hauptmenü