Seite
ſibi obuare. ſed diuerſis vijs ꝓcedunt ſcd̓ꝫ mēbra diſtinctionis p̄dicte Concedendū eſt ergo ꝙ obduratio vno modo ē pena con cedendū nihiloīnꝰ ꝙ alijs modis eſt culpa ſiue diſpoſitio culpe. Ad illud ergo qd̓ obicit̉ ꝙ pena gratie non repugnat. et etiaꝫ ſonat in paſſionē. dd̓ ꝙͣ triplex eſt pena. eſt em̄ quedā pena inflicta. q̄dam ꝯtracta. q̄dā acta. pena inflicta ſimplicit̓ eſt paſſio et nō repugnans gratie. vt fames ſitis et egritu do. Pena ꝯtracta eſt fomes et ꝯcupiſcentia et hec quidē paſſio ē et ideo pena. ſed tn̄ in clinat ad actionē malā. et ideo gratie repu­gnat. non ꝙͣtū ad ſubaꝫ ſed qͣtū ad inclina tōeꝫ. Pena acta eſt ſicut obduratio et gratie expulſio. et hec quidē pena eſt. quia paſſio eſt. ſed quia ex mala actione ſiue ex peccato e. et illud ꝯcomitat̉ inſeꝑabilit̓. ideo oppo­int̓ gratie. et ita patet ꝙ nihiloīꝰ ē pena et paſſio. quāuis em̄ ꝯtingat ꝑ ꝓpriam actionē nihilonimꝰ pena eſt ſicut patet in ſcabioſo qͥ in ſcalpendo ſe delectat. ſed poſtea ſentit in carne ardorem Ecundo q̄ritur vtꝝ obduratio ſit a deo. ſiue ſit effectus dei reꝓbātiſ Et ꝙ ſic videt̉ Ro. ix. Cuius vult miſeret̉. et quē vult indurat. ſꝫ idē eſt aliquid fieri deo auctore et deo volente ſi ergo obduratioē deo volente. gͦ et deo auctore. Item ibidē eſt gloſa obduratio ē nolle miſereri. aut ergo hoc ē p̄dicatio ꝑ cau ſam. aut ꝑ inherentia. aut ꝑ eſſenciā. non ꝑ inherentia. vel eſſenciā. in deo emē volūtas miſerendi. nec tn̄ obduratio. ergo ē dictū ꝑ cauſam. ſed deus non vult miſereri aliquoꝝ vt p̄ſcitoꝝ. vt dicit Augͥ. ergo ab ip̄o ē eoꝝ obduratio Item ſuꝑ illud Exo. Ego indu­rabo cor eius. dicit Augͥ. Indurauit deus pharaonē iuſto iudicio. ergo ſcd̓m hoc fuit iuſtum pharaone indurari. ſed omne iuſtuꝫ a ſumma iuſticia ꝓcedit que deus eſt. gͦ ⁊cͣ Item ratōe videt̉. quia omne quod ē ali­quid eſt a deo. obduratio eſt aliquid. ergo ſcd̓m id quod ē. eſt a deo. ꝙ ſit aliquid patꝫ quia durū dicit naturalē potentiā. ſed mol le dicit impotentiā. gͦ ſi mollicies eſt et in corporibꝰ et inſpiritibꝰ eſt aliquid quod ha bet deū cauſaꝫ. patet ⁊cͣ. Item quicnmqꝫ habet cura alicuius ſi ꝑmittit eum maleface re cum poſſit ꝓhibere. vel ꝑire cū poſſit ad iuuare. non incōuenient̓ dicit̉ cauſa ſui ma leficij vel peccati ſiue mali. Vnde p̄latꝰ qui ſubditos non corrigit cauſa dicit̉ maloruꝫ in ſubditis. Similiter qui habꝫ vnde paſcat fa me moriente et non paſcit. cauſa eſt mortis eius. ſi ergo deus poteſt ꝓhibere vt affectꝰ noſter dureſcat. et poteſt paſcere vt nō de ficiat et non facit. videt̉ ꝙ ſibi ſit ratio et cauſa induratōis attribuenda. Item phūs dat maxima. ſi aliquid ē cauſa alicuiꝰ. et op poſitū ē cauſa oppoſiti. vt ſi hrē pulmonē ē cauſa reſpirandi. et non habere eſt cauſa n̄ reſpirandi. ſed velle miſereri ē cauſa gratifi ficatōis. gͦ nolle miſereri eſt cauſa obdura­tionis Item ſi aliquid ꝑ ſui pn̄tiaꝫ cauſa ē alicuius ꝑ ſūi abſenciā ē cauſa oppoſiti. hec alia maxima eſt phī. ſi deus ꝑ ſui pn̄tiam ē cauſa mollificatōis cordis. ꝑ ſui abſentiā eſt cauſa obduratōnis. Iteꝫ ſi aliqua duo ſunt omnnio ſimilia. aut ꝓprietas aliqua non īeſt vni que non ineſt alij. aūt ſi ineſt aliūde īeſt Ponat̉ autē hic duo ꝑuuli jacob et eſau. de us vnū obdurat vt eſau. alteꝝ non obdurat vt jacob. ergo cum ſint ſimiles omīno quo ad naturā. et quantū ad merita. aliūde ve­nit obduratio. ſed nō eſt dare niſi a deo. gͦ ⁊cͣ Si tu dicas ꝙ a dyabolo. Contra eſto ꝙ dyabolus nullo modo ſe intromittat ni­hilominꝰ iſte obdurabit̉ Item omnis effe ctus ſiue poſituius ſiue defectiuus habet cauſam ꝓximā et immediatā. quero ergo que ſit cauſa obduratōis ꝓxima. aut ei culpa or ginalis. aut actualis. aut vſus liberi arbitrij vel aliquod aliud. non culpa origmalis. qꝛ tunc omnes obdurant̉ ſimiliter. nec culpa a ctualis. quia tunc omnis actualiter peccas obdurat̉. nec vſus liberi arbittij. quia obdū ratio vt eſt cognotatū reꝓbatōis eſt in par uulis in quibus non ē vſus liberi arbitrij. re­ſtat ergo ꝙ voluntas dei ſit cauſa. et hoc vi detur. quia ea poſita ponitur effectus. Si eī deus non vult iſtius miſereri. ncc̄e eſt eum obdurari. Contra Io. vj. Omnis qui venit ad me non eīciam foras. ergo paratus ē deꝰ omnes complecti. gͦ defectus illuſtratioīs non venit ex parte dei. ſed ex parte noſtra. Item Apoc. Ecce ſto ad hoſtiū et pulſo ſi quis michi aperuit intrabo ad eum ⁊cͣ. Sed ſi ꝑegrinus nolens hoſpitari non recumbit ī domo. non eſt cauſa ex parte ſui ſed ſolū ho ſtiarij. ergo ſimiliter et obduratōis non eſt cauſa. niſi qui non recipit deum pulſantem Item Augͥ. ſuꝑ illud Io. Lux in tenebris lucet. dicit. ſicut ceco poſito in ſole ē p̄ſens lux. et ip̄e abſens eſt luci. ſic in omni iniquo qui cecus eſt corde preſens eſt ſapientia. et ip̄e eſt ab ſens. ſi ergo bonū eſt ſimile cum ce citas ſiue priuatio actus vidēdi non ſit a ſo le. patet ꝙ nec obduratio eſt a deo Item Anſel. Non ideo non habet homo gratiam quia deus non dat. ſed quia homo non acci­pit. ergo non debet dici obduratio eē a deo Item ratione videt̉. quia optimi ē optima adducere. ſed obduratio ē peſſimū inter oīa mala. ergo ip̄am non efficit deus qui deus eſt optimus Iteꝫ obduratio anime reddit animā impotente ad bonum. ergo eſt defec tus. ſed defectus aut non habꝫ cauſam. aut ſi habet. habet cauſam defitientē. hoc autē non eſt deus. quia deus non eſt cauſa defi tiens. ſed li. ar. deſtitutū. inqͣtum vero or­dinatum habet cauſam merentē ſcꝫ ip̄aꝫ cul pam. et cauſam ordinātem ſcꝫ retribuentem diuinā iuſticiā. Ille ergo tres auctoritates