ſacerdos cū dicit. Deꝰ ī adiutoriū meū intende. ſigno crucis ſe munit ad effugādū illiꝰ ꝟtute qͣꝫli bet dyaboli verſucia ⁊ poteſtatē. valde enī timet ſignū crucis: vn̄ chriſoſtomꝰ. Ubicūqꝫ demones ſignū crucis viderit: fugiūt timētes baculuꝫ quo plagaꝫ acceperūt. Stephanꝰ quoqꝫ papa: de cō. di. v. nunꝗd ait. nūquid nō oīa chriſmata.i. ſacra menta que cuꝫ chriſmatis vnctione preſtant̉. ſa cerdotalis miniſterij crucis figura.i. ſigno ꝑficiū tur. Nunquid baptiſmatis vnda ſiue cruce ſanc tificata peccata relaxat. ⁊ vt cetera p̄tereamus ſi ne crucis ſignaculo ꝗs ſacerdotij gradꝰ aſcendit Baptizandꝰ quoqꝫ ſigno crucis ſignat̉ ī fronte ⁊ ī pectore. De ꝓfundo ꝗdeꝫ crucis miſterio dicetur ī. vi. ꝑte ſub ti. de paraſceue. ⁊ hic etiā aliqͣ ſupponamꝰ. Sane crux dn̄i multiplicit̉ fuit in veteri teſt. p̄figurata. Legit̉ ſiquideꝫ ꝙ moyſes ad mādatū dn̄i eneuꝫ ſerpētem erexit ī palo ī de ſerto ꝓ ſigno quē aſpiciētes ꝗ percuſſi fuerant a ſerpentibꝰ illico ſanabātur. qd̓ ipſe xp̄s exponēs īquit ī euāgilio. Sicut moyſes exaltauit ſerpētē ī deſerto: ita exaltari oportet filiuꝫ hoīs: vt oīs ꝗ credit ī ipſuꝫ nō pereat: ſed habebit vitā eternaꝫ Legit̉ etiā ꝙ cū ſoſeph applicuiſſet manaſſen ⁊ effraym ad iacob ſtatuēs maiorē ad dextram ⁊ minorē ad ſiniſtrā: vt eis ẜm ordinem bn̄diceret Iacob manꝰ cōmutās.i. ī modū crucis cancellās dextrā poſuit ſuꝑ caput effraym: minores ad ſiniſtram ſuꝑ manaſſe maioris ⁊ dixit. Angelus ꝗ eruit me de cūctis malis bn̄dicat pueris iſtis ⁊cͣ Itē moyſes ait. Die ac nocte erit vita noſtra pē dens: ⁊ videbitis ⁊ nō cognoſcitis. xp̄us enī no cte fuit ī cruce pendēs: qꝛ tenebre facte ſūt ab hora ſexta vſqꝫ ad nonā. Quod etiā die fuerit pen dens certū ē. Rurſus legit̉ ezechielis. ix. Eze chiel audiuit dn̄m dicētem ad viꝝ veſtitū lineis habēteꝫ attramētum ſcriptoris ad renes. trāſſuit per mediū ciuitatē: ⁊ ſigna thau ī frontibꝰ virorū dolētiū ⁊ gemētiuꝫ. Poſt hec dixit. vij. viris. trā ſite per mediā ciuitatē ⁊ percutite oēm ſuꝑ quē nō videbitis thau nemini parcet oculus veſter. Item Hiere. Cōgregabo oēs gētes: ⁊ erit eis ī ſi gnum thau. Itē alibi. Et erit prīcipatꝰ eiꝰ ſuꝑ hu merū eius. Chriſtꝰ.n. portauit ſuꝑ humeros cru cem ī qua triūphauit. Iohā. quoqꝫ vidit āgelum aſcēdenteꝫ ab ortu ſolis hn̄tes ſignuꝫ dei viui ⁊ clamabat voce magna quatuor āgelis quibꝰ da tum eſt nocere terre ⁊ mari dicēs. Nolite nocere terre ⁊ mari neqꝫ arboribꝰ quouſqꝫ ſignemꝰ ſer uos dei ī frōtibus eoꝝ. Itē lignū miſſum in marath aquas dulcorauit amaras: ⁊ ad lignū miſſū in iordanē. ferrū qd̓ īciderat enatauit. hoc eſt lignum vite ī medio paradiſi. de quo ſapiēs ꝓteſta tur. bn̄dictum lignum ꝑ qd̓ fit iuſticia. qm̄ regna uit ī ligno deus. Hoc ergo crucis ſigno ſe armat eccleſia ī pectore ⁊ in fronte ſignificās crucis myſteriū eē corde credēdū: ⁊ manifeſte ore cōfiten dū. Per hoc.n. ſignū cōfundit̉ ciuitas dyaboli ⁊ triūphat eccleſia terribilis: vt caſtroꝝ acies ordinat. Iuxta illud. Terribilis ē locꝰ iſte ⁊cͣ. ⁊ alibi. Uidi ciuitatē magnā ſanctā hier. nouā ⁊cͣ. Au: tn̄ dicit. xi. di. eccleſiaſticarū ꝙ nulla ſcriptura no ui teſta. vel veteris docet fideles crucis ſignaculo īſigniri. Eſt aūt ſignū crucis tribꝰ digitis ex primēdū: qꝛ ſub īuocatiōe trinitatis īprimit̉. De qua ꝓpheta ait. Qui appēdit tribꝰ digitis moleꝫ terre. Pollex tn̄ ſuꝑueniet: qm̄ totā fidē nr̄aꝫ ad deū vnū ⁊ trinū referrimꝰ: ⁊ mox poſt ipſaꝫ īuo cationē trinitatis pōt dici ꝟſus ille. Fac mecum dn̄e ſignū ī bonū vt videāt qui me oderūt ⁊ con fundāt̉: qm̄ tu dn̄e adiuuaſti ⁊ ꝯſu. es me. Iaco bite ꝟo aſſerentes. ſicut ⁊ euticiani vnā tātū naturā.ſ. diuinā eē ī xp̄o. ⁊ ſicut vna eſt ꝑſona vno tm̄ digito ſe ſignare dicunt̉: quoꝝ error ī canoni bus extirpat̉. xij. di. c. i. ⁊. ij. xxiiij. q. iij. ꝗdam. ꝟ. euticiani. Uerū ꝗdam ſignāt ſe frōte deorſuꝫ in quo illud expͥmit̉ miſteriū qd̓ īclinauit deꝰ celos ⁊ deſcēdit in terrā. Deſcēdit quidē vt nos de ter ra leuaret in celuꝫ. Deinde ī dextra ad ſiniſtram p̓mo vt eterna q̄ ꝑ dextrā tēporalibus que ꝑ ſini ſtram ſignificant̉ p̄ferendo deſignent. Scd̓o ad notādum ꝙ chriſtꝰ de iudeis trāſiuit ad gētes. Tertio qꝛ xp̄s a dextra.i. a pr̄e veniens. dyabo lū ꝙ ꝑ ſiniſtrā ſignificat̉ ī cruce ꝑemit. Un̄ exiui a pr̄e ⁊ veni ī mūdū. Alij ꝟo ſignū crucis a ſiniſtra ꝓducūt̉ ī dextrā fulti auctoritate illa. Egreſ ſus eiꝰ a pr̄e excurſus vſqꝫ ad īferos r̄curſus ad ſedē dei. Incipiūt.n. ſe ſignare a ꝑte ſuꝑiori que pr̄em ſignificat ⁊ deſcēdūt ad īferiorē q̄ mūduꝫ deſignat. deide a ſiniſtra ꝑte q̄ infernū ꝓducunt ad dextrā q̄ celū ſignificat. Nā xp̄s deſcēdit de celo ī mūdū: de mūdo ad īfernū: ab īferno aſcen dit ī celū: vbi ſedet ad dextram dei pr̄is. Scd̓o hoc faciūt ad īſinuādū: qꝛ de miſeria trāſire debemꝰ ī gloriā: ⁊ de vicij q̄ ꝑ ſiniſtraꝫ ad ꝟtutes q̄ ꝑ dextrā ſignificāt̉: vt legit̉ ī euāgelio Mat. nā ⁊ xp̄s de morte trāſiuit ad vitā. Tertio qꝛ xp̄s a tēporalibꝰ ad et̓na ꝑ fidē crucis nos eleuat. Cōſi derādū aūt ē ꝙ ꝗ a ſiniſtra ꝓducunt ī dextrā ſe ipſos ⁊ alios parit̉ ꝯſignāt. ſꝫ tūc ſuꝑ illos ſignuꝫ crucis a dextrā ī ſiniſtrā ꝓducūt: qꝛ non ꝯſignāt eos qͣſi vertētes dorſū: ſꝫ qͣſi faciē pn̄tātes. ſed ⁊ cū ſuꝑ alios p̓ncipalit̉ ſignū crucis īpͥmūt etiā ſe ip̄os a ſiniſtra ī dextrā: ſꝫ alios a dextra ī ſiniſtrā cōſignāt. Sane regularit̉ ī oībꝰ euāgelicis ꝟbis debemꝰ facē ſignū crucis vt ī fine euāgelij ſim boli dn̄ice or̄ois. Gl̓a ī excelſis deo. ſcūs. agnus dei. bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrael. magnificat. ⁊ nunc di mittis. ⁊ ī p̓ncipio horaꝝ ⁊ ī fi. miſſe qn̄ ſacerdos dat bn̄dictōem: ⁊ ēt vbicūqꝫ de cruce vel crucifi xo mētio ſit: q̄ ēt oīa ſtādo ſic̄ ⁊ euāgeliū audire debemꝰ. In omni etiā actu nr̄o ſignū crucis facere debemus. Unde Ambro. ad omneꝫ actum inceſſum ve. manꝰ īpingat ī crucem. Et aduerte qm̄ crucis figura qͣdripartita ē. vel ꝓpter qͣtuor elemēta que in nobis viciata xp̄us ſua paſſione