uētu domini vſqꝫ ad natale eius legitur Iſaias qui quāto de chriſto vrbaniꝰ ceteris ꝓphetauit. tāto natiuitati eiꝰ legit̉ viciniꝰ: p̄terqͣꝫ in ieiunijs quatuor tēporū que ꝓprias habēt lectiones. In ipſa etiā natiuitate non ſolū de illo legit̉ ⁊ canta tur: ſed etiā de cauſis ipſiꝰ feſtiuitatis: ꝓut in oī bus fieri ſolet feſtiuitatibꝰ qd̓ fit ad on̄dendum magnū gaudiuꝫ nobis celitus datus. In pͥma ꝟo dn̄ica poſt natale legit̉ in ꝗbuſdā eccleſijs d̓ epiſtolis pauli ad ipſam ꝑtinentibus natiuitateꝫ In octaua natalis de ẜmonibꝰ ⁊ de omelia euā gelij eiuſdē diei. In epyphania de Iſaia ẜm Ge laſiū papaꝫ.xxv. di. ſancta in pal̓. In octaua epyphanie d̓ omelia eiuſdē diei. Ab octaua epypha nie vſqꝫ ad. lxx. canit̉ de pſalmis: ⁊ legūt̉ epiſto la Pauli: in quibꝰ legit̉ de labore ⁊ luctu ⁊ pugna eiꝰ. In ſeptuageſima ꝟo vſqꝫ ad dominicam ante ramo palmaꝝ legit̉ penthateucū. Septuage ſima enī tp̄us noſtre captiuitatis ⁊ pene ⁊ culpe deſignat. de qua miſtice ad hieruſalē redire debemꝰ: ſicut ꝑ hebreos olim de babilonica captiuitate exeūtes figuratum eſt. Ut ergo memores ſint captiuitatis ſue ꝗ ſurſum tendūt. Legitur pͥmo de Adā ꝗ ī p̓ncipio mundi factꝰ eſt. ⁊ de eiec tione eius a paradiſo. deinde de diluuio. ⁊ qūo Abrahā exiuit de terra ſua: ⁊ de mundi huiꝰ laboribꝰ ex emplū patiētie: ⁊ ſicut olim hebrei cap tiuitati ducti in babiloniam ī triſticia fuerūt ſere vſqꝫ ad finē. lxx. annoꝝ ⁊ conceſſa ſibi licētia repatriādi gauiſi ſunt: licet nō plenarie: ita ⁊ nos fe re vſqꝫ ad finē. lxx. dieꝝ.ſ. in ſeptuageſima tacemus voces ⁊ cantica leticie: vt p̄miſſuꝫ eſt. ⁊ ſub ti. de tempore aduētus dicet̉. Quīdecim tam̄ diebus ante paſcha legit̉ Ieremias: qꝛ ille apertiꝰ qͣꝫ alij de paſſione tractauit. ⁊ in ꝓpria paſſione: domini paſſionē p̄ſignauit. Ab octauis ꝟo paſche.xv. diebꝰ vel ẜm alios vſqꝫ ad quartā dn̄icā poſt paſcha. Apocal̓. legit̉ ⁊ cantat̉ ꝓpter myſte ria paſſionis ⁊ reſurrectionis q̄ Iohani reuelata ſunt: ⁊ apoſtoli p̄dicauerūt. In Apocal̓. enim fit mentio de ciuitate noua hieruſalē. Deinde vſqꝫ ad aſcēſionē legunt̉ epiſtole canonice ⁊ actꝰ apo ſtoloꝝ: ⁊ cantat de pſalmis: qꝛ ⁊ Dauid ꝓpheta uit de paſſione ⁊ reſurrectōe ⁊ aſcenſione ⁊ apo ſtoli p̄dicauerunt q̄ a domino didicerūt vſqꝫ ad aſcenſionē eiꝰ corporali pn̄tia ꝑfruētes. Int̓ aſcē ſionē ꝟo ⁊ penthe. cantat̉ de ip̄o feſto: qꝛ diſcipu li ſurſum ſubleuati ꝓmiſſa pr̄is munera expecta bant. Ab octauis penthe. vſqꝫ ad kalēdas au guſti legunt̉ libri regū ⁊ paralipomēnon: ⁊ canta tur deꝰ oīum qꝛ ſicut Samuel: Saul: Dauid: ⁊ alij ꝓ lege dn̄i pugnauerūt. ſic ⁊ nos poſtqͣꝫ accepimꝰ donū ſpūs ſancti in baptiſmo: virtute debe mus pugnare cōtra demones formati: nati: nutri ti ⁊ armati. A kalendis auguſti vſqꝫ ad kalēdas ſeptēbris legit̉ ⁊ cantat̉ de ſapiētia: qꝛ in pugna maxīe neceſſaria eſt ſapiētia: vel qꝛ auguſtꝰ ſextꝰ eſt mēſis: ⁊ ī ſexta etate q̄ deꝰ venit: debemus ꝓ pter eius pn̄tiam ſapiēter viuere: qꝛ īter nos audita eſt ſapiētia ipſa q̄ ex ore altiſſimi ꝓdijt. Rur ſus mēſis ille calidꝰ eſt ⁊ mediꝰ ī anno. Per qd̓ media hōis etas deſignat̉: ⁊ in media eſtate vbi ꝗſqꝫ ab eſtu vicioꝝ plus accendit̉: plꝰ ſuccurrere dꝫ ſapīa. In ſeptēbri legit̉ ⁊ cātat̉ de Iob: Tho bia: Eſdra: Iudith ⁊ Heſter qꝛ hi aduerſa patien ter ſuſtinerūt. ⁊ eccl̓a in fine mundi aduerſa oīa ꝓ dn̄o tolerabit. A kalēdis octobris vſqꝫ ad no uēbrem legunt̉ libri machabeoꝝ: ⁊ cantat̉ de eis qꝛ iſte octauꝰ mēſis leticiā reſurrectiōis miſticat qꝛ ſicut iudei finitis prelijs ⁊ reſtaurato templo in hymnis ⁊ cōfeſſionibꝰ bn̄dicebāt dn̄m. ſic in gloria reſurrectōis ⁊ magne feſtiuitatis de victiſ prelijs diaboli ſancti ⁊ iuſti ī dn̄o feſtinabunt ⁊ gaudebūt. iuxta illud. Beati ꝗ habitāt in domo tua dn̄e. A kalēdis nouēbris vſqꝫ ad aduentuꝫ dn̄i legit̉ Ezechiel ⁊ Dauid ⁊ duodecim ꝓphete minores cū reſponſorijs. Uidi dominū ⁊cͣ. Ezechiel enim vidit quatuor aīalia in figura qͣtuor euangeliſtaꝝ q̄ natiuitatē: paſſionē: reſurrectōeꝫ ⁊ aſcenſione docuerūt. Iſti ergo iō ante aduētū legunt̉: qꝛ clariꝰ xp̄i aduentū p̄dixerunt. Deniqꝫ Aurealius papa in burcardo li. iij. c. hi ꝗ ſtatuit: vt hi ꝗ inuenti fuerint libros famoſos ⁊ ignotos in eccl̓a legere vel canere excōicent̉. Ex p̄miſſis ergo liquet ꝙ in eccl̓a libri noui ⁊ veteris teſtamenti legūtur: qd̓ etiā in ſuis locis dicet̉. ⁊ de or dine etiā alioꝝ libroꝝ dicet̉ ſub dominica.xi. pꝰ penthe. Et eſt notandū ꝙ teſtamentū duplicit̉ accipit̉. Nam ꝓmiſſio ipſa.ſ. id qd̓ teſtat̉ ſeu iega tur dicit̉ teſtamētum. Unde nouū teſtamentum dicit̉ gratia fidelibꝰ ꝑmiſſa ſcilicet: fides ⁊ chari tas. cetere virtutes ſiue vita eterna in futuro. ⁊ virtus in p̄ſenti vita ⁊ apoſtolꝰ iō noui teſtamen ti mediator eſt: vt repromiſſionē accipiāt: ꝗ voca ti ſunt hereditatis eterne: extra de celebra. miſſ. cū marte.§. ceteꝝ: Scriptura etiā qua illa ꝓmittū tur dicit̉ teſtamētū. vn̄ nouū teſtamētū dicit̉ ſcri ptura noui teſtamēti. Et vetꝰ teſtamētū dicit̉ ſcri ptura veteris teſtamēti: de cō. di. iiij. ſicut ī ſacra in p̓n. Et hec qͣſi humana ſimilitudine dicuntur. Sicut enī ꝗ teſtamētū cōdit: hēditatē īſtituit cyrographū facit. teſtes aduocat agēda ꝑ heredeꝫ indicit. ſic ⁊ deus pr̄ volēs filios iſrael in terra ꝓ miſſionis hēdes īſtituē. cyrographū facit.i. legē dedit. teſtes acciuit.ſ. Moyſen ⁊ Aaron ⁊ agen da ꝑ illos edixit. ⁊ hoc eſt vetꝰ teſtamentū. Sed qꝛ id tranſitoria ⁊ tēporalia repromittebat. exͣ d̓ cele. miſ. marte.§. ceteꝝ. iō xp̄s volēs xp̄ianos.ſ. fideles eterne hēditatis hēdes facē. conſequent̉ nouū teſtamētum cōdidit.ſ. euāgeliū: aduocauit teſtes ſcilicet apoſtolos: eiſqꝫ agēda indixit quod teſtamētum tandem morte propria conſecrauit. Propterea teſtamētum eſt teſtatio mētis q̄ ꝗſqꝫ quod mente concipit ore teſtatur. ⁊ per ſcripturā corroborari iubet. xiiij. q. ij.§. ſit illud. Unde de hac etiam ſimilitudine hec ⁊ illa ſcriptura dicit̉ ⁊