Sed de filio v̓o. hoc eſt de dn̄o nr̄o iheſu xp̄o ſuꝑ ep̄i ſcriptum eſt quia ſemꝑ cū pr̄e fuit. ⁊ nūqͣꝫ eū ad eph̓ vt eſſet voluntas pr̄na p̄ceſſit. ⁊ ille quidem natura filius eſt. nos v̓o adoptōne. Ille nūqͣꝫ filius nō fuit. nos anteqͣꝫ eſſemus p̄deſtinati ſumus ⁊ tunc ſpm̄ adoptōnis accepimus quā do credimus in filiū dei. De hoc eodem hyl̓. di cit. Contendūt heretici adimere pr̄i ꝙ pr̄i eſt dum volūt aufferre filio ꝙ filius eſt. Adimūt aūt cum dicunt. ꝙ non de natura ſit filius. nō ex nat̉a aut eſt qn̄ non eadem in ſe habet natꝰ ⁊ generanˢ. neqꝫ em̄ filius eſt nat̉a cui alia ac diſſimil̓ a pr̄e erit ſubſtancia. pater auteꝫ qūo erit. ſi nō quod ī ſe ſub̓e atqꝫ nature eſt genue Id̓ma rit in filio. Idem dn̄s dicenˢ. clarifica filiū tuū non ſolum nomīe ꝯteſtatus eſt ſe eſſe filiū. ſed ⁊ ꝓprietate. nos filij dei ſumus. ſed non talis hic filius. hic em̄ verus ⁊ ꝓprius eſt filius. ori gine non adoptōne. veritate non nuncupatōne natiuitate non creatōne. idem natura filius ē. quia eandem naturam quā ille qͥ genuit habꝫ. Aug̓ ī De hoc qm̄ aug̓. ait. Nos ſumus filij gratiaſer. 29 non natura. vnigenitus aūt natura non gr̄a. ſuꝑ io. an hoc etiam in ip̄o filio ad homīeꝫ referendū eſt. Idem ſane item. Ꝙ vnigenitus eſt. equal̓ ſr̄ io. in pr̄i. non eſt gratie ſed nature. Ꝙ aūt in unita ſer. xx te ꝑſone vnigeniti aſſumptus eſt homo. gr̄e ē non nature. Queri ſolet a quibuſdam an̄ ẜm quod homo xp̄us ſit deus ul̓ dei filius. ꝙ ita eſſe ita ꝓbare conant̉. xp̄us ẜm ꝙ homo p̄deſtinatus eſt vt ſit dei filius. ſed illud eſt. ꝙ vt ſit p̄deſtinatus eſt. ergo p̄deſtinatus eſt ẜm ꝙ homo ut ſit filius dei. ergo ẜm ꝙ homo eſt filius dei. Ad quod reſpondemus dicentes. xp̄m eſſe id quod p̄deſtinatus eſt ut ſit. ſed nō eſt illud ẜm id ẜm quod p̄deſtinatus. Eſt enim p̄de ſtinatus ut ſit dei filius ⁊ ip̄e utiqꝫ eſt vere dei filius. ſed p̄deſtinatus eſt ad hoc ẜm ꝙ homo quia ꝑ gr̄am hoc accepit ẜm ꝙ homo. ip̄e tam̄ ẜm ꝙ homo nō eſt id nͥ forte ẜm vnitatem ꝑſo ne ſit expreſſiuum. ẜm em̄ aliquando ꝯditōeꝫ hūane nat̉e ul̓ diuine exprimit aliquando vni tatem ꝑſone ꝯditōnem nature. ut cum dicitur ẜm ꝙ homo.i. inquantū homo. ul̓ ẜm ꝙ deꝰ..ī inꝙͣtum deus vnitatem ꝑſone expͥmit. ut cum dicit̉ xp̄us ẜm ꝙ homo dimittit peccata.i. ip̄e homo qui eſt xp̄us. ul̓ ꝑſona ip̄a que ē hō ⁊cͣ Aliquando etiā ẜm notat cauſum. ut cū dicit̉. ẜm diuinitatem iudicabit.i. ex uirtute diuinitatis. Hec diſtinctōnes ſuis locis diligent̓ aduertende ſunt. Queri etiam ſolꝫ. Vtrum xp̄s ẜm ꝙ homo ſit ꝑſona. Ad qd̓ dicimꝰ ſi ẜm cāꝫ ul̓ ꝯditōnem nature notat. ẜm ꝙ homo nō eſt ꝑſona qd̓ ex eo ꝙ homo ꝑſona ē n̄ eſt. ꝙ ſi ex eo ꝙ homo ꝑſona eſt. ergo ul̓ tercia in t̓nitate ul̓ alia. ſed alia non ergo tercia in trinitate ergo deus. Item ideo inqͣtum homo non dicit̉ ꝑſona. quia nō eſt inqͣꝫtum homo ꝓprietate ꝑR ſonali diſtinctus a pr̄e ⁊ ſpū ſancto. quia inqͣꝫ tum homo non ē genitus a pr̄e ul̓ filius pr̄īs Filiatō autem ꝓprietas ē. qua ꝑſona filij ab a liquā diſtinguitur. ⁊ filius eſt filius. Sed ſi in qͣꝫtum homo non ē tercia ꝑſona in t̓nitate. qūo ergo ſupradixit augͥ. qͥ ſuſcepit ⁊ quod ſuſcepit vna eſt in t̓nitate ꝑſona. Hoc em̄ auctoritas innuere uidetur. ꝙ natura hūana cū v̓bo ſit vna ꝑſona in t̓nitate. ꝙ ſi eſt ergo nat̉a hu mana cum v̓bo eſt deus ergo aliqua natura cū verbo eſt deus. que non ſemꝑ fuit deus. ergo non tm̄ nat̉a diuina ē deus ſed ⁊ alia. ꝙ qꝛ ab ſurdum uidet̉ ⁊ alia plura ſecunt̉ incōueniētia p̄dicta auguſtini v̓ba ⁊ illis vbicunqꝫ inuenta fuerint ſimilia. hoc modo intelligēda nobis uidentur. qui ſuſcepit ⁊ qd̓ ſuſcepit. vna eſt int̓nitate ꝑſona.i. ita deus ſuſcepit hominē. ꝙ eadem ꝑſona que prius erat immutata ꝑmanſit Vnio em̄ ſuſcipientis ⁊ ſuſcepti. vnitatem ꝑſone nec diuiſit nec variauit.i. tunc factum eſt ut eadem ꝑſona que ante deus erat eadem hō eſſet. Vnde ſuꝑ ioh̓eꝫ ait. qn̄ v̓bum caro factū Augꝰ eſt. vna ꝑſona facta eſt verbum ⁊ homo i. tūc ſuꝑ io. factū eſt. ut eadem que ē deus eſſet homo. Mo uet noˢ qͦꝫ quomodo ſupradixit aug̓. illū hoīeꝫ aſſumptum a v̓bo. cum ille ſit ꝑſona ⁊ ꝑſona nō ſit aſſumpta. alibi qͦꝫ expreſſius idem dicit quo magis mouemur. Si qͥs dixerit atqꝫ cre Augͥ ī diderit homīeꝫ ih̓m xp̄m a filio aſſumptū non ſer d̓ fifuiſſe anathema ſit. ⁊ ita uidetur. ꝙ ꝑſona a ꝑſona ſit aſſumpta. qd̓ quia nephas eſt dicere aut ſentire. p̄dictaꝝ auctoritatum v̓ba ſic ītelligi ſane poſſunt. vbi homo xp̄us ſiue homo ille dicatur aſſumptus a v̓bo io. quia anīa eiꝰ ⁊ caro in quibꝰ ſubſiſtit homo. ſunt aſſumpta v̓bo. ut ad ip̄ius homīs xp̄i naturam reſpiciaˢ non ad ꝑſonam cū aſſumptum dicis. Iteꝫ q̄ri ſolet. Vtrum homo ille ceperit eſſe ul̓ ſemper fuerit. ſic̄ ſimpl̓r anūciamus xep̄m ul̓ dei filiuꝫ ſemꝑ fuiſſe ul̓ cepiſſe. De hoc aug̓. ita ait. ha Augͥ buit aliqn̄ dei filius qd̓ nō habuit idem ip̄e hoīˢ ſuꝑ iofilius. quia non dum erat homo. Item. Sicut Id ī eo nos electi. qūo ille clarificatus. qꝛ prius ꝙͣ mūdus eſſet nec nos eramꝰ nec ip̄e mediator dei ⁊ homīs homo xp̄us ih̓us. Item xp̄us noſter ⁊ ſi forte homo recens ē. tam̄ eſt eternus deꝰ Augͥ Alibi aūt legit̉ ꝙ ille puer creauit ſtellas. ⁊ ſī ip̄e xp̄s ait. Ego pnͥcipium qͥ ⁊ loquor vobis His itaqꝫ auctoritatibꝰ in nullo refragans di cemus ꝙ homo ille inqͣꝫtum homo ē eſſe cepit inqͣꝫtum eſt v̓bum ſemꝑ fuit. In hꝰ mōi em̄ lo cutōnibꝰ ſine adiectōne det̓minatōnis nichil re ſponderi ꝯuenit. Vnde augꝰ Pater ꝑ ip̄m inꝙͣ Augꝰ tum v̓bum eius eſt. etiam que fut̉a ſunt fecit ſuꝑ io. ſꝫ ꝓfecto ẜm id ꝙ homo ē ip̄m ꝓ nobis glorificauit. Ip̄e ergo ẜm ꝙ homo p̄deſtinatus ē. Aug̓ ſine meritis ſola gratia p̄electus. nō ſolum ut d̓ ꝑ̄de eſſꝫ caput nr̄m ⁊ vt nec origine traheret nec
zum Hauptmenü