Seite
Anibꝰ ea que toleranciā ſuadeāt. Et quia ſuꝑius di xit ſe cupe eos ꝑticipes gaudy ſui. iō qd̓ ꝓfe­cerit p̄dicacio eiꝰ īſinuat eis quaſi caris. q. ꝓ uobis gr̄as ago. pͥcor. ꝯfido. vos aūt: o fr̄e­volo ſcire: quia dixi vos ſocios gaudy mei. h̓.ſ. quia ea q̄ circa me ſūt.i. exterioꝝ. vndi­qꝫ ne circūdans habūdancia paſſionū. uel iō ait: circa me: qꝛ non ad interiora ꝑtingūt: ma gis venerūt ad ꝓfectū euangely. quā ad det̓­mentū ut mali intenderūt. Ad ꝓfectū venert̉ dico. ita vinicula mea manifeſta fierēt in xp̄o a. ut utilitas vnicl̓oꝝ meoꝝ appareret in x qui ꝓpter viicula plus annūciat̉. vel. vincula mea fierent in xp̄o ma.i. maīfeſtū fieret quod Aymo vincl̓a ip̄a eſſent mͥ in xp̄o i. ꝓ xp̄o. i. qd̓ ꝓpt̓ euntuuctus eſſem. non ꝓ alio crimīe Quia nāqꝫ pacient̓ quelibet mala ſuſtinio. patet nō eſſe ſcelus falſitatis qd̓ in me iuſta vindicta ꝑ Ieroꝰ cellat ſꝫ quandā veritatis v̓tutē quā ſuſtinēdi fortitudo magnificat. Manifeſta fierent dico an omī p̄torio. vbi maiores ꝯueniūt. ⁊ in ce­Aymo teris omībus. locis. Cū enim apl̓s rome iun ctus retruſus eſſet in carcerē in domo imꝑa­toris. ⁊ doceret euāgeliū ⁊ infirmos curaret multaqꝫ miracula patraret. multi per eū cre­Ieroꝰ diderūt. nntm̄ ut domū ꝑſecutoris eccleſiā fa­ceret redeptoris ⁊ tūc manifeſtū eſt in p̄torio ⁊ in om̄ibus locis.i. imꝑatori. ⁊ om̄ibus cō­ſulibus ⁊ pnͥcipibꝰ. ⁊ minoribus. ꝓpter xp̄m illū talia ſuſtinere. jta profuerunt euangelio ea q̄ ſuſtineo. T pl̓es ē fratribꝰ in dn̄o ꝯfidentes vni­culis meis habudancius auderent ſine ti more verbū dei loqui. Quidā quidē ⁊ ꝓpt̓ in uidiā ⁊ ꝯtencionē quidā aūt ⁊ ꝓpter bonā vo lūtatē xp̄m p̄dicant. Et plures ē fratribus: non ni ſe ſꝫ. in dn̄o confidentes viicul̓ meis.i. ꝯſideracione vincū loꝝ meoꝝ: habūdancius. ꝙͣ ante. auderent. ꝯͣ impugnantes. loqui verbū dei ſine timore ꝙ meo exemplo audēt ꝯfident̓ p̄dicare. ita dicē tes. Si iunctus loquit̉. cur non pocius nos Conſtancia enim eius multos aīauit. ut nō timerent euangeliſare. Aly aūt quidā diuer­ſi aporibꝰ quia mali ſūt: p̄dicāt quid̓ xp̄m. ⁊ h̓ faciūt: ꝓpter inuidiā ⁊ ꝯtencionē.i. qꝛ iniu dent mei apl̓atuˢ gl̓e ⁊ ꝯtendūt habere quid aūt ab hys diuerſi. qꝛ ſūt boni. p̄dicāt xp̄ꝫ: ⁊ h̓. ꝓpter bonā volūtatē.ſ. ut alios ſaluent.i. ꝓ dilectione dei ⁊ proximi ⁊ exemplo mee bone volūtatiˢ. Vidā ex caritate ſcientes qm̄ in defenſi­on euāgely poſitus ſū. Quidā aūt ex ꝯtenſione xp̄m annūciant non ſincere exiſti­mantes p̄ſſurā ſe ſuſcitare vnicl̓is meis. Quidā n̄ diuerſi ab hys ⁊ qꝛ hy boni ſūt p̄dicant xp̄m. ⁊ hͨ: ex caritate: pͥuata ad apl̓m ut vicē eius iuncti ſuppleuerūt: ſciētes qm̄ po ſitus ſū: in uinculis. in defenſiōe.i. ꝓ defenſio­ne: euāgely. vl̓ po.i. firmus ⁊ ſtabilis. ſū in de. euā. quidā at̄. ab hys diuerſi qꝛ mali: ānu ciant xp̄m ex ꝯtencione.i. ex pͥuato odio. qͥa aliqn̄ mecū ⁊ ꝯtenderūt ⁊ ꝯfutati ſūt Et ne viderent̉ correcti addit. non ſincere.i. nō pu­ro animo. ſꝫ: exiſtimantes ſe ſuſcitare preſſu­ram viniculis meis.. exiſtimātes h̓. ut ſi quis de predicacione eos accuſet. in me auctorē eiꝰ vindicent. Aſtuta gͦ ſuuulacio jſti xp̄m an. Anibꝰ nūciabāt ut poſſent ſediciones excicare apl̓o q. auctori. qui multos ꝯgregauerat. ſuo col­legio. Ecce 4. ſpecies doctoꝝ diſtinxit. duas bonoꝝ ⁊ duas maloꝝ. qui omes anniūciāt xp̄­ſꝫ non eodē aīo. Mali em̄ ſimplici ⁊ non ve­ Auˢ raci aīo xp̄m nunciabāt. boni v̓o puro aīo ⁊ fide ſincera. omes tn̄ euāgelio ꝓficiebant. vn̄ ⁊ malos tolandos dicit ſubdens. Vid em̄ dū om̄i modo ſiue ꝑ occaſionē ſiue ꝑ veritatē xp̄s annunciet̉. Quid em̄: q. nō ſolū ego ⁊ a ly veri docto res laboramus ad ꝓfectū euāgely. ſꝫ eciā mali qui non bono animo predicāt. ſūt ad ꝓfectum ⁊ ideo tol̓ andi. Quid em̄ refert qua inten­cione predicent: dū oī modo ſiue ꝑ occaſionē terrenā. ſiue per veritatē.i. vero anmo ut bo ni faciūt. xp̄s. ⁊ ueritas xp̄i nō falſitas; annū­cietur. ueritatē quipp̄e annunciabāt quidā. ⁊ Aꝰ ī p̄­ſi non ueritatē.i. non uero am no. terrenis em̄ī clev. cupiditatibus ꝯſulentes regnū celoꝝ annun­ciabāt. habentes in lingua ueritatē. ſꝫ non in pectore caſtitatē. qͥ ſūt utiles eis. quos inſtruᵗ dominus unde ait. Que dicūt facite. oꝑa aūt eoꝝ nolite facere. Ex occaſiōe em̄ euāgeliſāt Auꝰ de querentes ab hominibꝰ ꝯmoda ſua. uel pecu­ v̓. euā. niaria. l̓ honoꝝ. l̓ laudis hūane. quomolibet uolentes acciꝑe mun̓a. non tam ſalutē eiꝰ q̄ rentes cui annunciāt quā ꝯmodū ſuū. Qui v̓o audit ſalutē ab eo qui non habet ſalutē. ſꝫ in illū crediderit quē ille annūciant qui annū ciat det̓mentū habebit cui annunciat̉ habebº lucrū. quia annunciat euāgeliū.ſ. rē rectā ⁊ ſi non recte. ⁊ iō non eſt rectus. Quod annū ciat rectum eſt ſꝫ qui annūciat non eſt rectu­Quare? quia aliud querit in eccleſia. deū no querit. Si deū quereret caſtus eſſet Quiſqͥ a deo pret̓ deū aliquid q̄rit non caſte deū q̄rit Tres inuenimus ꝑſonas ſi dn̄i verba in euā­gelio dilign̄ter innirſtigamus. paſtoris mer cinary. furis. Paſtor ueritate ueritatē annu­ciat. mercenariꝰ v̓o occaſione ueritatem an­nunciat. aliud querēs. tn̄ ⁊ ille xp̄m annūciat ⁊ ille fur ⁊ latro veritatem negat. ⁊ tollit Diligendus eſt paſtor tolerandus eſt merce­narius. cauendꝰ ē latro. jdeo apl̓s n̄ ꝓhibet nͥcenarios. ſꝫ ꝑmittit qͥa illi utiles ſt̄ ad aliqͣ T in hoc gaudeo. ſꝫ ⁊ ego gaudebo Et in hoc gaudeo. ⁊cͣ. nunc qd̓ xp̄uˢ