Nos aūt. hic ꝯmemorat quāto affectu eovidere deſiderauerit. q. vos multa paſſi eſtis nos aūt: ofratres deſolati a vobis.i. cā ur̄a non nr̄a: ad tēpus.ſ. anteꝙͣ ſciremꝰ ꝯſtanciā vr̄am nos dico remoti a vobis. ore..i. ſermoIdem ne. aſpectu.i. p̄ſencia corꝑis. non corde i. dilectionis affectu. q. os ⁊ aſpectus ceſſant. qͥa vos aliqn̄ non poſſū videre. ſꝫ cordis affectuˢ ⁊ ſollicitudo nūꝙͣ ceſſat. Nos īꝙͣ. deſolati ha bundanciꝰ q. nichil pateremmi. feſtinaiuni⁊ iō ſtate. videre faciē u. ꝓpter maiorē inſtru Anibꝰ ctionē ut plene uos inſtruerē ī qͦ vobis mala fierēt Feltinancius videre dico cū multo deſi derio exhortandi uos Et ve̓ feſtinauimꝰ: qm̄ quid̓. nos omēs. volumus venire ad vos ego quid̓ paulus qui plus alys curo ⁊ ſel̓ ⁊ iteꝝ volū venire ad vos. ſꝫ ſathanas qui ſaluti ad uerſat̉: impediuit nos. jdeo magis cauete ⁊ tu mēte. qꝛ deus ꝑ̄miſit apl̓m impediri ne ueniret ad eos ⁊ hͦ ad maiorē coronā iſtoꝝ ē ſi ſte ternit eo abſente De eſt ſpes nr̄a ⁊ gaudium aūt corona glorie. Nonne vos ante dn̄m nr̄um in aduētū eius? uos em̄eſtis gl̓a nr̄a et gaudiū Que em̄. q. ideo venire volui. vel iō ſatha nas impediuit. qꝛ que eſt ſpes noſtra: hic in p̄ ſenti aūt in futuro. ⁊. qd̓ erit. gaudiū.ſ. p̄miū qd̓ erit cōe oīm bonoꝝ: aut corona gl̓e.ſ. p̄miū qd̓ tm̄ erit uictoꝝ: Nonne vos ſi ſteterit ante do. n. ie. x. i. in beneplacito dei. vel. vos. qͥ ⁊ eſtis ante dn̄m n. bene firmati. nonne. inꝙͣ eſtis..i. eritis. corona nr̄a in aduentu euus.i. Anbꝰ qn̄ dn̄s venerit. q. eritis. Manifeſtū eſt en̄ī qꝛ ꝑfectio diſcipl̓oꝝ gaudiū ⁊ corona eſt magiſtroꝝ. hy ſūt em̄ qui labores fructuū ſuorum edituri ſūt. Fructus em̄ magiſtri ē obediēcia diſcipuli cuius bona ꝯuerſacio coronam dat magiſtro iudice xp̄o Et vere tūc eritis corona noſtra. em̄.i. qꝛ ⁊ mō. vos eſtis gl̓a nr̄a aput alias eccleſias. ⁊ gaudiū nr̄m. eſtis apᵗ̓ nos. Et ſi modo nobis gl̓a eſtis. qd̓ eritis no bis aput verū iudicē. Terciū capitl̓m. Opter qd̓ non ſuſtinentes ampliꝰ pla cuit nobis remanere athnis ſolis ⁊ miſimus tymotheū fr̄em nr̄m ⁊ nini ſtrū dei in euangelio xp̄i ad ꝯfortandos voˢ vel ꝯfirmandos ⁊ exhortandos ꝓ fide vr̄a ut nemo moueat̉ in tribulacionibꝰ iſtis. jp̄i em̄ ſcitis qd̓ in hoc poſiti ſumus; Nam ⁊ cū apl vos eſſemus p̄dicebamus vob̓ paſſuros notribulaciones ſicut ⁊ factū eſt ⁊ ſcitis. Propter qd̓.ſ. qꝛ eſtis nr̄a gl̓a. vel qꝛ ſūꝰ deſolati ꝓ vobis. non ſuſtmnentes ampliꝰ ignorare ſtatū vr̄m. qꝛ quaſi pondus erat dum neſcirē de ꝯſtācia vr̄a. placuit nob̓ ſolis.ſ. mͥ ⁊ ſiluano. remanere athenis. ⁊ miſimus tyfr̄em n. ⁊ mīſtꝝ dei in euangelio xp̄i. p̄dican do. ad ꝯfirmandos vos. addendo ſi quid deerat vobis. ⁊ exhortādos vos. vt in quibꝰ eratis bonis ſtarētis ⁊ h̓. ꝓ fide vr̄a: defendēda. ut ne mo vr̄m moueat̉. ab integritate fidei. in t̓bulacionibus iſtis. trāſitoris: Ip̄i em̄ ſcitis qd̓ in hͦ..i. in ferendis tribulacionibꝰ. poſiti ſu. q. nemo debet mouere ꝓpter tribolaciōes. quia ad hͨ deſtinati ſumus qd̓ ita ait: Ip̄i em̄ ſcitiqd̓ in hͦ. in ferendis tribulacionibꝰ. poſiti ſumꝰ a xp̄o. i. deſtinati. vel. in h̓..i. in tribulacioībuˢ poſiti.i. ſtabiles ſumus. Et vere in hͨ poſiti ſumus: nā ⁊ cū aput uos eſſemꝰ p̄dicebamꝰ vobis nos paſſuros tribulaciones ſicut ⁊: ꝑtim factū eſt. ⁊ ſcitis. ſi nos p̄ſciuimus ⁊ non fuginns. tūc ⁊ vos patinmi q̇ h̓ ſcitis Opterea ⁊ ego amplius non ſuſtinens miſi ad ꝯgnoſcenda fidē vr̄am ne forte tēptauerit vos is qui tēptat vt manis fiat labor veſter Propterea.ſ. qꝛ ⁊ nos paſſi ſumus. ne ꝓnob̓ ⁊ terreamī. non ſolū ꝓpter alia que ſuꝑidixi ⁊ ego amplius nō ſuſtinens: neſcire qͥd Ambꝰ ageret̉ aput uos miſi: tymotheū creatum ab apl̓o ep̄m. ad ꝯg. fi. vr̄am ne forte is qui tēp tat.i. cuius officiū eſt tēptare.ſ. diabolus. tēptauerit vos.i. decepit hoc de infirmis timēdū erat. ⁊ ne manis fiat labor vr̄.i. quicqͥd bo in hucuſqꝫ feciſtis. Vnc aūt veniente tymotheo ad nos a vobis annūciāte nobis fide ⁊ caritatē vr̄aꝫ ⁊ qꝛ memoriā nr̄i habetis bonā ſemꝑ de derātes nos videre. ſicut nos qͦꝫ vos. iō ꝯſor lati ſumus fr̄es in vobis in oī neceſſitate ⁊bulacione noſtra per vr̄am fidē qm̄ nūc viui mus ſi vos ſtatis in dn̄o. Nunc aūt. q. miſi tymotheū ad ꝯgnoſcēdū fidē vr̄ꝫa: nc̄ at̄ veniēte tymotheo a vob̓ ad nos ⁊ ānunciāte no. fi. et ca. u. in aduerſis ſ. qd̓ nec ꝓ vr̄is nec ꝓ meis tribulacionibꝰ moti eſtis a fide ⁊ caritate dei. et qꝛ habetis bonā.i. uob̓ vtilē: memoria nr̄i.ſ. qd̓ ꝓ tribulacōibꝰ n̄ viluimus vobis. vos dico: ſemꝑ deſiderantes videre nos. ꝓ exemplo et vt de vobis gratu larer. ſicut nos qͦꝫ. deſideramus uidere. vos iō ſ. qꝛ hec ānūciaᵗ nō ꝓ eius pn̄cia nos qͥ pͥus eramus deſolati. ꝯſolati ſumus.i. ꝯſolacionem accepimus o. fratres in a. ꝓ. vobis. in oī neceſſitate.i. penuria et tribulacione nr̄a Et qͦmō dixerit ꝓ vobis. exponit ſubdens.ſ. ꝑ fid vr̄am quā audiuimus firmā vl̓. per fidē v. vi ro. Conſolati ſumꝰ dico et qm̄ nūc: ec̄ in hac miſeria. viuunius. quaſi in celo eſſemꝰ. ſi vos ſtatis recti et firmi in dn̄o.i. in fide dn̄i Vā em̄ gr̄aꝝ actionē poſſumus deo retribuē̓ ꝓ uob̓ in oī gaudio qͦ gaudemuˢ ꝓpt̓ vos ante dn̄m nr̄m nocte et die habūdan cuis orantes vt videamus faciē vr̄am et ꝯple amꝰ ea que deſūt fidei veſtre.
zum Hauptmenü