moth̓ m. de ordinaciōe s eccleſiaſtice pl̓am ſcribit iſte Per xp̄m vero hm̄s ſpem.i. expectacionē futuroꝝ bonoꝝ. qꝛ ſic̄ ille reſurrexit a mortiu⁊ aſcēdit ad celos ita per ip̄m ſperamꝰ reſui rectionē ⁊ ad gl̓am eterne beatitudinis aſcen ſionē. Paulꝰ inꝙͣ ſcribit. tymotheo filio ſuo in fide ⁊ ante alia ſalutat ī hūc modū: gr̄a ⁊ mīa. ⁊. pax. ſit tibi: a deo patre ⁊ ih̓u xp̄o d. n. Attende ꝙ in hac ſalutacione tria ponit. q̄ optat. cū in alys tm̄ duo poſuerit. Mīa hͨ accipit̉ qd̓ ī alys epl̓is dr̄ gr̄a.i. remiſſio pcc̄oꝝ Pax eſt trāquillitas aī ⁊ p̄libacō et̓ne pacihec cōiter oībus optare ſolet. Gr̄a v̓o ꝙͣ hic addit ep̄is optat̉.i. donacō ſpūs ſcī qua nimni ſtri dei. armant̉. Icut rogaui te vt remaneres epheſicu irem in macedomā. vt denuciares qͥbuſ dā: ne aliter docerent. neqꝫ intenderēt fabul̓ ⁊ genealogys intermīatis que queſtiones preſtant magis quam edificacionē dei que eſt ex fide. Sicut rogaui te. Poſt ſalutacionē pͥus d̓ pſeudo repellendis incipit h̓ legē. adhuc tenen dā docentibꝰ. q. o tymothee ita.ſ. fac. ſicut ro gaui te. q. ꝯparē. n̄ dico p̄cepi qͣſi mīori. Qd̓ fac̄ apl̓s ꝓpt̓ affedū caritatis. ⁊ vt formā hūilitatis oſtenderet illis. Ita gͦ ⁊ n̄ minꝰ ꝙͣ ro gaui facito. Quid rogauiˢ vt remāeres ephe Aymo ſi ad ordinandā eccleſiā. Eph ſus ē ciuitas me tropolis aſie. Cū irē in macedoneā. jdeo roga ui te ibi remanere. vt denūciares quibuſdaꝫ. diſcretis a katholica fide tam doctoribꝰ ꝙͣ minoribus ne: doctores. alit̓ docerent. ꝙͣ nos. neqꝫ. ſubditi. intēderent fabulis. iudeoꝝ qui dict̉ duas nil̓es fuiſſe pͥmo hoī euā ⁊ alterā. ex qͣ dicūt multos filios eſſe natos qd̓ nuſqͣ ſacra pagnia narrat vl̓ fabulas hic dicit doctrinam illoꝝ qui legē cū gr̄a p̄dicant eſſe neceſſariā Quod em̄ dicūt de lege. fabula eſt nō res jō Anibꝰ obſecrat apl̓s coep̄m ſuū. ne pateret̉ iudeos iudaiſantes al̓r doce̓ ppl̓m. ꝙ ip̄e tradiderat nec ſubditos intendere fabulis eoꝝ. ⁊ genealogys. quibꝰ narrāt ſe eſſe de gn̓e abrahe ⁊ dauid quaſi eis ſalus debeat̉ vel quibꝰ narrāt n̄ eſſe de dauid Genealogys dico. nit̓minati.i. q̄ ſine t̓mnio ſūt. vel. ꝓhibitis. a deo. Heminicū reticus quidā inimicꝰ legis ⁊ ꝓph̓aꝝ eſtimat legis ⁊ apl̓m hͨ loco diuīa eloquia fabulas appellaſſe. ꝓph̓aꝝ ſic̄ ⁊ alibi cū ait. Prophanas ⁊ aniles fabulas de uita. Quis ita n̓ hereticus multū cecꝰ erraret̉ Cur gͦ ip̄e id̓ fecit. ſi h̓ eſſe aniles fa bulas iudicaᵗ. Cur dicit. abrahā duos filios habuit ⁊ huiuſmodi aliả Sed meliꝰ dicit̉ ꝙ iudei p̄ter legitimas ſcripturas hn̄t ſuas tradiciones quas memoriter tenent nō ſcriptas ⁊ alter in alt̓m loq̄ndo tranſfūdit quas deute roſin vocāt vbi dicūt ⁊ credūt duas vxores d̓n pͥmo hoī creaſſe ex quibꝰ texūt genealogi as infinitas. parientes in fructuoſiſſimas q̄ones illas aūt dic̄ fabulas.i. finctiōes ⁊ excogi Aymo taciones. ad quas eciā ꝑtinebāt ille de quibus Au dn̄s ait jrritū feciſtis p̄ceptū dei vt tradicōn vr̄aꝫ ſeruetis. vbi arguit eos iudeos qd̓ d̓ pa rentibus non honorandis impietatē docerēt filios ſuos. Moyſes em̄ dicit. honora pa. t. ⁊ ma. t. vos aūt dicitis ſi dixerit hō patri l̓ ma tri corban qd̓ eſt donū qd̓cūqꝫ ex me tibi ꝓfu erit ⁊ vltra non dimittitis eū qͥcꝙͣ facere pat̓ l̓ mat̓ recidentes v̓bū dei ꝑ tradicionē vr̄am ⁊ huiuſmōi multa facitis vbi eudenter xp̄us oſtendit ⁊ illā dei eſſe legē ꝙͣ ꝓfanꝰ iſte blaſ pheniat ⁊ iudeos habere ſuas tradiciōes a libris ꝓph̓icis ⁊ legitimis alienas. quas appellaſ ſe apl̓m fabulas ꝓfanas. ⁊ genealogias int̓minatas non hereticus ſꝫ katholicus lector in telligit. que fabule: magis p̄ſtant q̄ſtiones: ī lites ꝙͣ edificacionē. iuſticie. dei..i. n̄ edificāt homines in iuſticia dei que: edificacio iuſticie eſt ex fide Inis aūt p̄cepti eſt caritas de corde puro ⁊ ꝯſciencia bona ⁊ fide non ficta. Finis aūt: vel: em̄. q. vere in fide edificacio eſt iuſticie dei. qꝛ ex fide eſt ſpes. ⁊ inde caritas q̄ eſt adimplecio legis ⁊ hͨ eſt qd̓ dicit. Fi nis em̄. ⁊cͣ. vel ita. finis aūt. q. docent ⁊ inten dūt fabulis ⁊ genealogys. ſꝫ finis.i. ad imple cio legis. eſt caritas. quare n̄ opus eſt alys ⁊ h̓ eſt qd̓ dicit. finis aūt p̄cepti.i. adimplecio ⁊ ꝯſumatio. eſt caritas. Finis dicit̉ t̓minꝰ. finieciā dicit̉ ꝯſūpcio finis qͦꝫ dicit̉ implecio ⁊ ꝯ Aymo ſūmacio Aliter em̄ dicit̉. finit̉ panis. alit̓ fini tur tunica. aliter finit̉ hic vel ibi ager. Fini Auꝰ tur panis māducādo. finit̉ tunica texendo. ⁊ ibi ſonat finis ⁊ illic Sed panis finit̉ vt ꝯſu matur. tunica vt ꝯſūmet̉. Panis finit̉ vt nō ſit. tunica vt perfecta ſit. Sic gͦ caritas eſt fi Aymo nis.i. ꝑfectō. p̄cepti.i. p̄ceptoꝝ oīm quoꝝ im aꝰ d̓ do plectio eſt dilectio. ⁊ ea genima eſt.ſ. dei ⁊ ꝓ xp̄iana ximi. Tota em̄ magnitudinē ⁊ amplitudinē diuinoꝝ eloqͥoꝝ ſecura poſſidet caritas. qua deū ꝓximūqꝫ diligimus que radix eſt oīm bo noꝝ vnde in hys duobus mandatis tota lex pendet ⁊ ꝓph̓e Si gͦ n̄ vacat om̄es paginas ſcās ꝑſcrutari omīa inuolucra ſermonū euol uere. oīa ſcripturaꝝ ſecreta penetrare. tene caritatē. vbi pendent oīa. qꝛ finis oīm eſt dile ctio dei ⁊ ꝓximi. Nullū reꝝ diligendaꝝ genus in his duobus p̄ceptis p̄termiſſū eſt. cū em̄ p̄currat dilectio dei. ⁊ ſequat̉ dilectio ꝓxī. de dilectione tua nichil dictū videt̉. Sed cum Idem dictū eſt diliges ꝓximū tuū ſicut t ip. ſiml̓ ⁊ tiū abſte dilectio p̄termiſſa non eſt ille aūt ſā cte ⁊ iuſte viuit qui ordinatā habet dilectōem ne aūt diligat qd̓ non ē diligendū. aut nō di ligat ꝙ eſt diligendū. aut eque diligat ꝙ mi nus vel amplius diligendū eſt aut minꝰ vel amplius qd̓ eque diligendū eſt. Omīs homo