Seite
Auꝰ ꝯͣ Maiores quid̓ angeli poſſūt dici homine. qͥa maiores ſūt homīes corꝑe ſūt ⁊ aīo. ſꝫ in eo max. tm̄ quod peccati original̓ merito corruptibile corpus aggrauat̉ ip̄m animū natura v̓o hu­mane mētis quale xp̄s aſſūpſit que nullo pec­cato potuit dāpnari. ſolus maior eſt deꝰ Pro pter quid gͦ modico ꝙͣ angeli minoratus di cat̉ aꝑuit cū ait: ꝓpter paſ. mor. Ninor gͦ au gelis fuit non ꝓpter naturā hoīs ſꝫ ꝓpter paſ ſionē mortis. naturā vero hoīs q̄ mente raci nali ⁊ intellectuali creaturas cet̓as antecedit. deus ſolus eſt maior. Mmor gͦ angelis fuit corꝑe non mente. Qd̓ aūt tibi videt̉ nich̓ ma­gnū de deo patre dici ſꝫ forma maiorē ſerui qua maiores vident̉ angeli. nec recte cogita­nec attēdis quē habeat locū in rebus humana nat̉a que ꝯdita eſt ad ymaginē dei. cui tn̄ in­iuria facta non: eſt. cū xp̄s dicebat pater ma­ior me eſt. qͥ nō carni ſue ſolū ſꝫ ec̄ mēti ꝙͣ ge­rebat hūane deū patrē p̄ferebat que tota ſn̄ dubio forma agnoſcit̉ ſerui. qm̄ ſeruit tota creatura ereatori. vt gr̄a dei. q. minoratus ē ab angelis ⁊ h̓ ideo: vt gr̄a dei..i. ip̄e q̄ ē gr̄a dei. qꝛ gratis dat. vel quia gratis datꝰ ē nob̓ guſtaret mortē. vel ita vt ſit cāꝰ ablatiuꝰ h̓ modo: vt gr̄a dei. a. per gr̄andei. quia homo non meruit ip̄e: guſta. mor. Proprie deiᵗ gu Criſo ſtaret: qꝛ amara eſt mors. vel qꝛ cito tranſyt Breue namqꝫ interuallū in illa faciens confe­ſtim ſurrexit ſicut qui guſtat breuit̓ exꝑitur Guſtaret dico ꝓ oībus ſ. p̄deſtinatis. q̄ ꝑ eiꝰ mortē redempti ſūt ⁊ ſaluati. vel ꝓ oībꝰ homi nibus general̓r mortuꝰ eſt qui oībus p̄cium ſuffecit. ⁊ id̓o ꝓprie dixit: ꝓ oībus: qui n̄ ꝓ fi delibꝰ. tm̄ ſꝫ ꝓ mūdo vniu̓ſo mortuus ē. Et ſi enim omnes non credūt ip̄e tn̄ quod ſuum ē impleuit Ecebat em̄ eū ꝓpt̓ quē oīa ⁊ per quē q̄ oīa multos filios ī gl̓aꝫ adduxerat au ctorem ſalutis eorum per paſſionem ꝯſūmare Qui em̄ ſanctificat ⁊ q̄ ſanctificatur ex vno omnes. Decebat em̄. q. minoratus eſt xp̄s vt gu­Criſo. ſtaret mortē qd̓ ꝯuenientiſſimū erat. Decebat em̄ eū.ſ. deū patrē. ꝓpter quē. gl̓ificand̓: omīa facta ſūt ⁊ ꝑ quē: auctorē: omīa. facta ſūt: qui multos filios. adoptiuos: adduxerat.i. adducē dos p̄uiderat. in gl̓am. eternā. ꝯſūmare..i. per ficere. in gl̓a. beatitudinis qd̓ incepit in reſur­rectione. qn̄ immortalitatis gl̓a ſublimatꝰ eſt ⁊ auctus eſt in aſcenſione. qn̄ aſcendit ad dex trā patris ⁊ perficiet̉ in iudicio qn̄ ei oīa ſubi cient̉. ⁊ erit omīa in oībus Decebat inꝙͣ. ꝯſū mare auctorē ſalutis eoꝝ: filioꝝ.i. xp̄m qui eſt filius per naturā. cuius coheredes erimus q̄ Idem ſumus adopcione fily. vide quantū eſt in me dio noſtrū. ⁊ ille filius eſt. ⁊ nos fily ſumus ſꝫ diſtat qꝛ ille ſaluat nos ſaluamur. ⁊ ille ſan cti fitat. nos ſanctificamur. mō cōiungit nos ſcriptura. modo diſiūgit. Multos inquit fili­os hic ꝯiunxit: auctorē ſalutis eoꝝ. hic diſcre­uit Conſūmare dico ⁊ h̓. per paſſiōi morti­q̄ ſanande noſtre miſerie cā ꝯuentiſſima fuit ⁊ valde neceſſaria. qꝛ aliter.ſ. nͥ xp̄s moreret̉ homo non redimeret̉. ⁊ n̄ redemptus perirꝫ Qd̓ ſi eſſet. fruſtra facta eſſēt oīa. Cetera enī hoī ſeruiūt. hō deo. nec in aliquibꝰ deus glo­rificaret̉ cū ad hoc om̄ia facta ſūt falſa eſſꝫ ec̄ p̄deſtinacio de filys adducēdis: Qui em̄. Pro bat qd̓ ꝓ nr̄a liberacione decuerit xp̄m pati ui deretur em̄ indecens qd̓ auctor ſalutis pateret̉ ſꝫ non dedecet. qꝛ ex deo pendet. ⁊ eſt ei ſubie ctus vt aly homines. ⁊ iō ꝯueīt ei pati ſi opꝰ eſt. Et qd̓ opus fuerit. poſtea dicit ibi: qꝛ g ⁊cͣ. q. decebat patrē ꝯſūmare xp̄m ꝑ paſſioni nͨ dedecebat xp̄m pati. Qui em̄ ſcīficat: p̄de ſtinatos.i. xp̄s. ⁊ qͥ ſcīficant̓: ꝑ eū i. nos. om̄eˢ Criſo. ex vno. eque deo pendēt ⁊ ſūt. Ecce iteꝝ qūo Idem ꝯiūgit dicens eſſe ex vno jtē intuere quantū intereſt. ille quid̓ ſanctificat. nos ſanctificamūr Licet gͦ ex vno ſimus. tam̄ multū intereſt. il le em̄ eſt ex patre ẜm d̓itatem vt ꝓprius fili­us.i. ex eius eſſencia genitus. nos autem ad optiui. Ropter quā cauſam non ꝯfundit̉ fr̄es eos vocare dicens. Nunciabo nom̄ tuū fr̄ibus meis. in medio eccleſie laudabo te. Et iteꝝ. Ego ero fidēs in eū Et iteꝝ. Propter qd̓. Probat qd̓ ex vno ſūt omne­dicens. ꝓpter quā cām.i. qꝛ vtriqꝫ.ſ. caput ⁊ menbra ſūt ex eod̓ n̄ ꝯfundit̉: vel nō erubeſ­cit xp̄us licet a peccato immunis. vocare eos fr̄es. qui peccando facti ſūt degeneres. dicens in pͣſº o pater. nūciabo poſt reſurrōi. nomen tuū.. famam: fr̄ibꝰ meis: ⁊ ego poſitus: ī me dio eccleſie..i. m. toto orbe circūquaqꝫ. lau. te Attende qd̓cū dicit. non erubeſcit fr̄es voca Idem re quod non ei nature eſt fraternitas noſtra ſꝫ miſericrodie ⁊ humilitatis multe qd̓ vero fr̄es ſimus ꝓbat per ꝓph̓am. ne putet̉ nouum Et iterū: auctoritate yſape ex deo eſſe ⁊ pen dere oſtendit dicens: ego. xp̄s vt verꝰ homo ero fidens. ẜm humanitatē. in eū.ſ. deū patre: qd̓ non faceret. n̓ ex deo eſſꝫ: Et iteꝝ. eandem ſubiectōem ad deū ⁊ humane nat̉e cōitatē no biſcū demonſtrat dicens. Cce ego ⁊ pueri mei quos dedit mͥ de us Quia gͦ pueri ꝯmunicauerūt carni ⁊ ſanguini ⁊ ip̄e ſil̓r participauit eiſdē Ecce ego: p̄ſto ſū ſeruire: ⁊ pueri mei.ſ. apl̓i ⁊ aly fideles: qͦs mͥ tāꝙͣ capiti m̄bra in vnitate nat̉e ⁊ gracie: dedᵗ deus. Et in hoc pa tet qd̓ ex deo ſūt. Quia gͦ ⁊ pueri cōicauer̄t̉ cari ⁊ ſanguini ⁊ ip̄e ſimil̓r participauit eiſ dem. Probauit qd̓ decuerit xp̄m pati. ſi opus eſſet Qd̓ aūt opus fuerit. hic demonſtrat. qͥa