Ed qm̄ ip̄i non ꝑmanſerūt in teſtam̄to meo. ⁊ ego. neglexi eos dic̄ dn̄s. Quia hoc ē teſtam̄tū qd̓ diſponā domūi iſrl̓ poſt di es illos dicit. dn̄s dando leges meas inmētes eoꝝ ⁊ in corda eoꝝ ſuꝑſcribā eas Et ero eis īdeum ⁊ ip̄i erūt mͥ in ppl̓m Sed. q. Ap̄phendi manū illoꝝ quaſi ꝑuulo rum. ſꝫ qm̄ ip̄i non ꝑmāſerūt in teſtanto meo .i. in lege data in ſyna. qꝛ fecerūt vitulum in oreb. ⁊ ado. ſculpt̉. Ecce qūo vituꝑauit eos. jdeo inꝙͣ. qꝛ non permanſerūt: ⁊ ego neglexi eos; Et ne indignemmi ſi dico vos neglectoIdē de qꝛ. dn̄s dicit. in me patent̓ vicio eoꝝ deputat bap ap qd̓ non permanſerūt in teſtanito dei. ne lex ꝙͣ tūc acciperūt culpanda videat̉. jp̄e em̄ ē ꝙͣ n̄ venit xp̄s ſoluere ſꝫ adimplere nō tn̄ ea iuſti ficat ſꝫ gr̄a. hoc quippe agit viuificans ſpūs ſine qͦ litt̓a occidit. vn̄ igit̉ illud vetus. h̓ no uū dicit̉. cū lex impleat̉ per. te. no. ꝑ veteris homīs noxa. q̄ per litterā uibentē ⁊ minantē non ſanat̉. dicit̉ illud vetus. t. hͦ aūt dicit̉ noꝓpt̓ nouitatē ſpūs. que hominē ſanat a vicio vetuſtatis. qd̓ euidenter apit ſubdens: Quia hͦ eſt: q. vere nouū. t. dabo. ⁊ n̄ ẜm illd̓.ſ. ve. qꝛ h̓ eſt teſta. qd̓ diſponā: ordinabilit̓. domus iſrl̓.i. oīm videnciū deū. nō vtiqꝫ mō. ſꝫ poſt jd̓ ī eo dies illos: a me p̄finitos. Et credite h̓. qꝛ: dn̄s dicit ꝑ ſpm̄ ſcm̄ in me loquētē: dando. vel. dabo. q. hoc eſt teſtamentū. qd̓ ꝯſūmabo.ſ. dabo per ſpm̄ ſcm̄: leges meas: Ecce teſtamētū vel ita ẜᵐ aliā litterā Diſponā teſtam̄tū dico. ita ſ. dando leges meas; Ecce teſtamentū. in men tes.i. intelligencias illoꝝ. non in tabul̓ lapideis. ſicut illud uetus in lapide ſcriptū fuit. ⁊. eciā in corda eoꝝ..i. in volūtates qꝛ intelligēt ⁊ volūtate ſeruabūt. ſuꝑſcribā eas. Scribā vt.ſ. in. eternū maneant: Suꝑ. q. qd̓ ſupereſſe Idem debet eiſqꝫ dn̄ari. jſtam hic ꝯm̄dat diſtanciā qd̓ leges ſuas eſſet daturus deus inmentes eoꝝ qui pertinēt ad nouū te. ⁊ in eoꝝ cordibꝰ eas ſcripturꝰ n̄ vtiqꝫ attram̄to. vt alibi ait apl̓s id̓ ī eo ſꝫ ſpū viui dei.i. ip̄a p̄ſencia ſancti ſpūs q̄ ē di gitus. dei. qͦ p̄ſenti diffunditur caritas ī cordibus que eſt plenitudo legis ⁊ finis p̄cepti Nāqꝫ ꝓmiſſa veteris t. terrena ſūt nūc ip̄iˢ cordis bonū ꝓmittit̉ ſ. mētis bonū. ſpūs bonū .i. ītelligibile bonū. cū dicit̉: dabo leges meas in m. il. ⁊ in cor. e. ſuꝑ. eas. ꝑ qd̓ ſig̓ficaᵗ eos non foriſecus t̓rente legē formidaturos. ſꝫ intn̓ſecus habitantē ip̄am legis iuſticiā dilecturos. vn̄ h̓ mͥces addit̉: ⁊ ero. q. ſr̄ſcribā legē meā in m̄tibꝰ eoꝝ. ⁊ ſic ero ill̓ in d̓m ⁊ ip̄i Idem erūt mͥ in p. qꝛ dicet̉. vere deꝰ in iſtis ē ⁊ iſti ſūt ppl̓s deiʳ h̓ ē viuent̓ ex me ⁊ṁ Et h̓ quid̓ in h̓ mūdo T non docebit vuuſquiſqꝫ ꝓximū ſuū ⁊ vnuſquiſqꝫ fratrē ſuū. dicens. ꝯgnoſ ce dn̄m qm̄ omēs ſcient me a minore vſqꝫ ad maiorē eoꝝ. qꝛ ꝓpicius ero iniquitatibꝰ eorū ⁊ peccatū illoꝝ iam non memorabor. Et: in futuro. nō docebit vnuſquiſqꝫ ꝓximū ſuum. quē amat. ⁊ vnuſquiſqꝫ fr̄em ſunm quē plus diligit. dicens: ita: ꝯgnoſce do: jdeo alter alt̓m non docebit. qꝛ om̄s. in futuro ſci ent.i. videbūt. me. ſicut ſū. qd̓ ē ꝑfectio ut al Idem ter.ſ. alteꝝ non doceat Scient dico. a minore vſqꝫ ad maiorē eoꝝ: Non intereſt ſi dicat̉ eꝯ Idē de uerſo.ſ. a maiore vſqꝫ ad minorē ſicut dictū ē ſꝑ ⁊ lia minore vſqꝫ ad maiorē qd̓ intelligi diu̓ſis modis poteſt. vt maiores dicant̉ vel tꝑe l̓ di gnitate.i. tēpore pͥores vel intelligencia digni ores. Maiores gͦ dn̄r. vel pͥores qͥ nos poſteriores expectauerūt in denario accipiendo. vel ſcīa ⁊ virtute qui ſ. intelligere valuerūt lumen incorporeū. atqꝫ incōmutabile. quantū in hac vita poteſt. qd̓ minores t̓m̄mō credere potuerūt Cū gͦ venerit qd̓ ꝑfectū ē ⁊ euacu atu fuerit qd̓ ex ꝑte ē. tūc q̄ aſſūpta carne car in apparuit. oſtendit ſeip̄m dilectoribꝰ ſuis Te oēs ſcient eū a maiore vſqꝫ ad minorē. ⁊ ecōu̓ſo. qꝛ ec̄ minimus tūc perfecte ſciet eū per ſe non a maiore inſtructus. hͦ eſt gͦ diſtācia ve Idem teris ⁊ no. t. qd̓ illud in lapide ſcriptū eſt. h̓ ī corde. ibi merces terra. h̓ viſio dei vel ita ab illo p̄cedentibꝰ n̄ mutatis: Et n̄ do. q. ego ero illis deus ⁊ ip̄i erūt mͥ ppl̓s ⁊ iſtud nouū exi Criſo ſtet qd̓ in veteri. t. n̄ legit̉ factū.ſ. n̄ do. vnuſ. ꝓ.ſ. ⁊ fr̄emi.ſ. qd̓ latebat in littera. ⁊ diſce Anbꝰ bat ppl̓s ꝑ tradiciones magiſtroꝝ hͨ ſpūs ad ueniens repente docuit apl̓os. ⁊ hͦ eſt qd̓ ꝓph̓a dicit. n̄ do. v. ꝓ. ſ. ⁊ f. di. cog. do: Quare n̄. qꝛ omēs ſcient me a mi. vſqꝫ ad ma. ſicut in euangelio legit̉. Tūc aꝑuit illis ſenſū. vt in Idem telligerent ſcripturas. jdeo hec oīa in vtraqꝫ vita faciā eis. qꝛ ꝓpicius ero iniqͣ: eoꝝ. ⁊ pec. eoꝝ non memorabor: ad penā eternā. Diſtino ue jmquitates dicit peccata que faciunt hoīes ꝯtra ꝓximos. peccata que in ſeip̄is vel id̓ eſt ⁊ ꝓ eod̓ accipit̉ hic īiqͥtas ⁊ peccatū Sꝫ diſtin guit̉ int̓: ꝓpiciūs ero ⁊ mr̄o qꝛ ꝓpiciꝰ eſt dū hic n̄ punit. ⁊ in futuro iam n̄ memorabor qn̄ nō puniet. Sciend̓ v̓o qd̓ in quibuſdā libris vbi ſcribimus. peccatoꝝ: inuenit̉ ſcriptū peccatum. ⁊ tunc de originali accipitur Quare autē de ieremia auctoritatem adduxerit apit ſubdens. Icendo at̄ nouū veterauit pͥus. Quod at̄ antiquat̉ ⁊ ſeneſcit ꝓpe interritū eſt. Icendo autē. q. ꝓph̓a dixit dicendo autem nouū veterauit.i. vetus oſtendit. prius. vel veterauit.i. vetus factū eſt. prius; teſta. ⁊ ſi vetus. gͦ finiendum eſt vnde ſubdit. Quod autē antiquatur. vt eſt in animatis ⁊ ſeneſcit quod fit in animatis ꝓpe meritū eſt. Antiquacio em̄ ⁊ ſenectus ſunt prenuncy mortis Nonū capitulū
zum Hauptmenü