Si em̄ faceret. non eſſet opus iterari. Sic medicam̄tū fuerit forte ſalutis efficax. valens cūctam valitudinē replere. ſel̓ impoſi totū oꝑat̉. Si v̓o ſemꝑ apponit̉. maīfeſtū iudicium eſt non ꝯtuliſſe ſalutē. ſic qꝛ illis ſa­crificys nemo curabat̉. frequēter offerabant̉ Quia em̄ pͥma hoſtia nil valebat. id̓o ec̄ ſcd̓a offerebat̉: qꝛ nil ꝓficiebat offerebat̉ alia erat ibi hoſtiaꝝ freq̄ntacio. non culpaꝝ con ſumpcio. ſꝫ: pocius. in ip̄is: hoſtys ſingulos annos: oblatis. fit ꝯmemoracio peccatoꝝ: eorū qꝛ eis offerunt̉ ita ꝯſtat hr̄e peccatū il las offerētes hoſtias. in quibꝰ ē ꝯmemoracio peccatoꝝ fieret imꝑauit abſolucio. infirmi Idem tatis accuſacio. non virutis oſtenſio. Propt̓ infirmitatē oſtendēdā vt memoria pecca torum fieret imꝑauit deus illa ſemꝑ offerri. Idem Quid nosʳ n̄ne ſingulos dies offerimꝰ Anibꝰ offerimus quid̓. Ceteꝝ ſi nos cōtidie offera mus ad recordacionē mortis euuis facimus. vna hec hoſtia eſt multe qꝛ ſeniel tm̄ oblata eſt. hoc aūt ſacrificiū exemplū eſt illiꝰ idip̄m ſemꝑ offerimus a multis hoībus ml̓ti xp̄i offerunt̉. ſꝫ vnus vbiqꝫ eſt xp̄s. plenꝰ ex iſtens illic plenus vbiqꝫ vnū eſt corpus qd̓ offert̉. ita vnū ſacrificiū multa. Pontifex nr̄ hoſtiā mūdantē nos obtulit. ip̄am nos of ferimus nūc tc̄ oblata nūꝙͣ ꝯſūmi poteſt qd̓ nos agimus recordacio ſacrificy eſt nec ſue infirmitatis repetit̉ quia perficit homineꝫ ſꝫ noſtre qꝛ cotidie peccamus jnlegalibꝰ ho ſtys erat ꝯmemoracio. non abolicio. hic autē peccatoꝝ delecio virtutis ꝯſummacio. in firmitatis noſtre oſtēſio. Et celebrat̉. duabus de cauſis.ſ. noſtra infirmitate vt dictū ē vt maior xp̄i dilectō nr̄is īfigat̉ mētibꝰ recolimꝰ quāta nob̓ geſſit xp̄s. poſſibile em̄ ē ſangͥne hyrcoꝝ tau rorū auferri peccata. igrediens mu dum dicit. hoſtiā oblacionē noluiſti. corpꝰ aūt aptaſti holocauſtomata peccato placuerūt tibi. Tūc dixi ecce venio. in capite libri ſcriptum eſt de me. vt faciam volūtatem tuan Impoſſibile eſt q. in ip̄is ꝯmēoramꝰ nos eſſe in peccato. impoſſibile eſt em̄ī ſangne tau. hyr. auferri peccata. jd̓o. ⁊cͣ. q. quia hoſtia xp̄i ſufficit. vetus ꝑfectū non facit. id̓o: ad ꝯfirmand̓ deus. ingrediens in mūdū.i. factus qd̓ inuiſibil̓ in mūdo apparuit. dicit. verbis vel rebus loq̄ns patri ſic o pater: ho ſtiam. de aīalibus. oblacionē: de alis rebus noluiſti. iam a tēpore paſſionis. corpus autē qd̓ oībus ſacrificys ē. aptaſti..i. aptū ydoneū corpꝰ dediſti. qꝛ ſine peccato paſ­ſibile mortale qd̓ valeat offerri in redepcōꝫ oīm Ablata ſūt ſigna. quia exhibita ē ue­ritas. tūc tēpus fuit vt illa auferrent̉. ⁊ue ritas veniret Nec vnꝙͣ in odoribus illis de­lectatus eſt dn̄s. in fide deſiderio offerētis Precepit tn̄ ſibi offerri pocius ꝙͣ offerent̉ ydolis. impoſuitqꝫ ſeruitutē iuſtificacionē vt figura eſſꝫ futuri. de quoꝝ reꝓbacione addit adhuc dicens. holocauſtomata: alys ſa crificys digmora videbant̉. que tota ꝯbure­bant̉. peccato. fiebant. quedā em̄ pec­cato fiebant illa inꝙͣ que ceteris erāt digͥora tibi placuerūt. ex quo veritas venit. A pore em̄ paſſionis in qua ē ꝯſūmacio oīm ho ſtiaꝝ ceperūt illa diſplice̓. an̄ nūqͣ ea deſtrux ſꝫ illis ſubditus fuit. in tēplo hoſtys ſentatus fuit. in figuris illis veritas p̄nūcia bat̉. Celebrabant figuras future rei ml̓ti ſci Aꝰ ī pͣ­entes. ſꝫ plures ignorantes. que ceſſare debe­ xxxix bant re exhibita. vnde ſubdᵗ. Tūc.ſ. qn̄ vidi oīa illa diſplicere tibi corpus ydoneū ad Auꝰ de datū dixi ecce. ſine aliqua retardacione. ve ci. dei mo. ad me offerendū. jp̄e offerens. ip̄e obla­cio eſt. cuius rei ſacramētū cotidianū eſſe vo luit ſacrificiū eccleſie. Huiꝰ veri ſacrificy ml̓ tiplicia variaqꝫ erant ſacrificia pͥſca. multa illa ſacrificia vnū ſigͥficabat̉. q. ml̓tis verb̓ vna res diceret̉. vt ſine faſtidio multū ꝯm̄da­ret̉. Huic ſūmo veroqꝫ ſacrificio cūcta ſacrifi cia ceſſerūt vt in ip̄o ſacerdote ac ſacrificio fi eret peccatoꝝ remiſſio.i. per hominē xp̄m. vn̄ ait venio. ad me offerendū. vt faciā.i. ꝯpleaꝫ volūtatē tuā.ſ. vt qd̓ lex non potuit me­pleat̉. qꝛ tu es deus meus in quantū ho ſum­jdeo venio ad implendam volūtatē tuā qꝛ ita ſcriptū eſt.i. p̄finitū. de me in capite libri.ſ. in ꝯſiliod̓itatis. que eſt caput mei. qui ſū liber humani generis. inquo legant oīa ſibi neceſ­ſaria. non eſt opus lege. vel ſcriptū ē in capite libri.i. pͥmo pͣſº Beatus vir. caput pſaltery dicitur. Vperius dicens qꝛ hoſtias oblaciōeˢ holocauſtomata peccato noluiſti n placita ſūt tibi que ẜm legem offerunt̉. tunc dixi ecce venio vt faciā deus volūtatē tuā au fert pͥmū vt ſequens ſtatuat. in qua uolūtate ſcīficati ſumꝰ per oblacionē corpoas ih̓u xp̄i ſemel oīs quid̓ ſacerdos p̄ſto eſt cotidie ii­niſtrās. eaſd̓ ſepe offerens hoſtias. que nūqͣ poſſūt aufferre peccata. Suꝑius dicens. Quid ſenciat ex illa ſcrip tura apl̓s aꝑit hic. q. ſolū notat aucͣtas veteres hoſtias non feciſſe perfectos. ſꝫ ſolaꝫ hoſtiā xp̄i. verū eciā abolicionē veteris teſt. ꝯſtitucionē noui. ſi diligenter notent̉ v̓ba qꝛ ſuperius. ꝓph̓a. dicens oblaciones holo. peccato: iam. noluiſti: ſi pͥus: nec placi­ta ſūt tibi que tn̄. offerunt̉ ẜm legem. hoc dic̄ ne viderent̉ ideo diſplicere. qꝛ ẜm legē offe rent̉. hec inꝙͣ dicēs addit. Tūc dixi ecce veīo vt fa. vo. tuā: dicens. aufert pͥᵐ ſacrificiū