Fami. herciſcūde. habet rem obligataꝫ emit partē rei aut emit ius pigno ris pro ꝑte quam hēbat alius. pͥmo caſu aut emit ab ex traneo non a cōcreditore ſuo: ⁊ tūc pro eo qd̓ dedit vē dēti ꝯͣ debitorē nullā hꝫ actionē niſi ẜm modū qui po nit̉ in. l. cōi diuidūdo in fi. jͣ. titu. i. aut emit a coherede ſuo vendēte iure creditoris ⁊ hꝫ locū qd̓ hic dr̄ ẜm vlti mā lec. Scd̓o caſu qn̄ emit ius pignoris: aut vult exꝑiri ꝯtra debitorē ſeu retinere ꝓ eo tm̄ qd̓ dēbat ille a quo emit ⁊ pōt: vt. l. emptor. sͣ. de rei ven. ⁊. C. de pi. l. in ſū ma. maxīe tenēdo opi. quā. sͣ. dixi ꝙ ceſſa hypothecaria vr̄ ceſſa ꝑſonalis. ⁊ hec glo. ita ꝓcedit ẜm pͥmā lect. iſtius ſecūde lect. aut vult repetere ſeu retinere pro eo qd̓ vltra dedit ꝙͣ deberet: ⁊ tūc aut iſtaꝫ emptionē fecit pro ſe vel ſimpl̓r qd̓ idē eſt: vt. l. ſi pͥor.§. i. jͣ. de pig. ⁊ n̄ pōt retinere nec agere pro illo pluri ẜm lec. iſtius ſecun de: aut hoc fecit gerēdo debitoris negociū ⁊ tūc pōt ſi vtiliter fecit vt hic ẜꝫ tertiā lec. ¶ Uenio ad ver. adiudi catio. ex quo no. ꝙ magis fauemus ei ꝗ ꝯͣhit ex neceſſitate ꝙͣ qui ꝯͣhit ex volūtate. ſile in. l. qui erat. jͣ. e. ⁊. l. cū poſtulaſſeꝫ. de dā. īfec. ⁊ sͣ. ꝗ ſatiſda. cog. l. ſi fideiuſſor §. ſi neceſſario. Sed iuxta hoc q̄ro vtꝝ qd̓ dictuꝫ eſt de adiudicatiōe hēat locū in eo ꝗꝓuocauit ad diuiſionē. videt̉ ꝙ nō: vt. l. ⁊ iō. in pͥn. jͣ. de ꝯdi. fur. ⁊. l. ſi pupilluſ de rebꝰ eoꝝ. Cōtrariū tenēt doc. nā eoip̄o qd̓ ꝗs agit: agit ex qͣdā neceſſitate.ſ. cauſatiua vt ꝯſequat̉ ſuū: vt. li. fi. jͣ. de ſeparati. nō ob. l. ⁊ iō: ꝗa ibi reꝗrit̉ neceſſitas p̄ciſa: ꝗa iā nō dānificat̉ cū dn̄iuꝫ rei hr̄e deſierit. Hic ve ro ſufficit neceſſitas cauſatiua ne dānificet̉. ⁊ eodē mō forte in. l. ſi pupilloꝝ: ſufficeret cauſatiua ſi pupillo expediret recedere a cōione. ⁊ docto. tangūt in. l. iubemꝰ .§. i. C. de ſac. ſan. ec. ¶ Sequit̉ nona ꝑs.ſ. ver. niſi obij ciat̉: ex quo no. ꝙ creditor in pignore eſt qͣſi ꝓcurator debitoris: ſil̓e dicimus in vſufructuario ꝗ eſt qͣſi ꝓcura tor: vt. sͣ. vſufruc. quēadmodū caueat̉. l. i. in fi. ⁊. l. ii. de ope. no. nū. Simile in colono ꝗ oīa diligēter dꝫ ꝓſpicere ne ius rei fiat deteriꝰ: vt. jͣ. loca. l. videamꝰ.§. itē ꝓſpi cere. ¶ Uenio ad vltimā ꝑtē.ſ. ad ver. ſꝫ ⁊ eius. dr̄ hic ꝙ ꝓpter impēſas hꝫ actionē. Quero quā. certe ꝯͣriā pi gnoratitiā: vt. l. tutor.§. ꝯtrariū. de pig. acti. ¶ Scd̓o dr̄ hic vt colligit̉ ex dictiōe: ſꝫ ⁊ ⁊ ex dictione etiā: ꝙ hꝫ actionē pro eo qd̓ ſoluit qd̓ debebatur coheredi ⁊ ꝓ eo qd̓ ſoluit plus. Quero quā actionē hꝫ. glo. ſuꝑ ꝟ. cōtra quoqꝫ. in fi. dicit ꝙ pignoratitia ꝯͣria nō ꝯpetit: ꝗa nihil eſt expēſuꝫ in re ꝯſeruāda vel reficiēda: ſed hꝫ locū actio neg. geſ. vel antiqͣ ex mutuo. Forte iſtud qd̓ dicit de actiōe neg. geſ. nō vr̄ verū. nō enī geſſit negociū debitoris ſed ſuū in dubio: vt. l. ſi prior.§. i. jͣ. de pignori. Illd̓ qd̓ dicit de antiqͣ ex mutuo pōt ꝓcedere in ea peccunia q̄ coheredi d̓bebat̉: ut illa directa q̄ ꝯpetebat co heredi ꝯpetat ei directo: vt. l. grege.§. cū pignꝰ. jͣ. de pi gno. ⁊. l. nomē. C. q̄ res pig. obli. poſ. ſed in eo qd̓ vltra ſoluit illa antiqͣ ex mutuo nō pōt ꝯpetere. Dico ergo ꝙ ei cōpetit pignoratitia actio ꝯtraria: cū eniꝫ hoc teneat̉ facere ex neceſſitate ꝯtractus pignoris: qꝛ ſi dimit teret apud coheredē forte res perijſſet ⁊ ꝓpter hoc teneret̉ ſi nō fecit illud qd̓ diligēs hō erat facturus: vt. l. ea igit̉. jͣ. de pig. ac. iō totū venit in actiōe ex eo ꝯͣctu: ſi cut in ſil̓i dicit iuriſcōſultꝰ. de rei ven. l. heres.§. item ſi vnus. nec pōt dicere ꝙ iſta impēſa nō ſit fcā ad rē ꝯſeruādaꝫ: ꝗa īmo eſt facta ad rei ꝯſeruationē ꝑiture aliter ſi hoc nō fieret: vt. l. ſi pupillus.§. ſi ticij. sͣ. de neg. geſ. ¶ Quero vltimo an iſtd̓ plus qd̓ coheres ſoluit coheredi ſuo qd̓ debitor ei reddere tenet̉ poſſit debitor ab illo coherede recipiente repetere. Rn̄deo ſic: vt. jͣ. de pignori. l. ſi inter colonum.§. fi. Fūdus in quo eſt locus reliUndu S. gioſus venit in diuiſione loco religioſo excepto. h. d. Ea que non ſunt diuiſa Ue paten: in vita veniunt diuidenda poſt mortem. hoc dicit. I pater de huius. l. intelle ctu. vid̓ late bar. ī. l. ꝗ ro me.§. duo ſrēs. in fi. q. de ver. obli. Ompo nius. ex cā dotis. Id qd̓ dr̄ h̓ ī do te ēt trahit̉ ad legitimā filio aſſigna tā ꝑ patrē in vita ſcd̓ꝫ bal. no. ī. l. cū oꝫ. §. n̄ āt. C. de bo. q̄ li. ⁊ an iſta.l. extēdat̉ ad parafrenalia. vid̓ lu. tenētē ꝙ n̄ ī l. palcꝫ. d̓ aꝗ. her. ⁊ ad hāc .l. vid̓ bal. ⁊ Imol. ī. l. ij. §. i. jͣ. ſo. ma. an filia poſſit hr̄e ꝯditionē ob cāꝫ ad do tē nō ſecutis nuptijs ſi pr̄ ita voluit qn̄ dotē dedit. tex. videt̉ ꝙ ſic ī. l. ſi exͣne us ad fi. C. d̓ ꝯdi. ob cām quē ro. dicit per ſe ſingularit̉ ad hoc ponderari. Um pu tarē. nō repetit̉. hoc ſpāle auctoritate rei iudicate ⁊ idē ī trāſactione ſcd̓ꝫ bal. ī. l. i. ī pͥn. C. pl̓ vale. qd̓ agi. ⁊ ad hāc. l. vi de gl. ⁊ bar. ⁊ meliꝰ bal. ī l. ſoror. C. de colla. ⁊ bal. ⁊ imo. ī. l. iuſte d̓ aꝗr. poſ. ꝑ bar. ī. l. ſi titi us. de v̓. ob. d Ui familie. vide bal. ī. l. ex hac ſcriptura. ī fi. ⁊ qd̓ ibi dixi poſt bar. jͣ. d̓ donatio. ⁊ late d̓clarat bal. ī .l. i. ī xix. col. C. de cōfeſſ. Uedaꝫ mulier. h. d. ⁊ vide bar. ī. l. i.§. li. belli. jͣ. d̓ ap. ⁊ adde. c. rai nutius. ⁊. c. rainaldus. d̓ teſta. ⁊. l. i. C. ſi aduer. reꝫ iudi. Qd̓ vni ex coheredibꝰ obue I Pal Eſ. nit ex diuiſiōe ſi eſt obligatū pro oībus eſt tuendus. h. d. Extimatio q̄ ſit tꝑe diuiſiōis TruO S. nō ſacit emptionē. h. d. Inter patrē ⁊ filiuꝫ OmponiūS.& cā dotisʰ conſiſtit donatio. h. d. Iſte intellectus ꝗ tāgit̉ hic ꝑ glo. tāgitur plenius in. l. ij. C. de inoffi. dona. 9 Hec exceptio tiUm putar cꝯͣ. binō cōpetit ius agendi non pōt opponi poſt ſnīam nec reddit iudiciū retro nullū: ⁊ ſolutū auctoritate ſnīe nō repeti turᶜ vt indebitum: hoc dicit. Verba enūciatiua ꝑꝑ alid̓ emiſ Ul N. ſa vim irreuocabilis confeſſionis non habent. h. d. iſta lex. qd̓ nota. Qui obtinuit in cā cōi repe PATLC. tit expēſas ꝓ rata. h. d. Intellige ſi in cā ꝓpria non erat alias tantū expē ſurus: quia tunc repetit: alias non. No. ꝙc Reſpondi ſi idcircO. at noīe alterius. repetit expēſas ſi obtinet: ſecus ſi ſuccūbit: vt C. man. l. ſi cōtraria. ⁊ iudicatū ſolui. l. iaꝫ tn̄.§. in hoc. ¶ Secūdo no. ꝙ qui agit cauſam cōeꝫ repetit a ſocijs quatenus plus expendit: ideo ꝗa cōem cauſam agitauit. aduerte cauſam: ꝗa in dubio p̄ſumitur plus expendiſſe pro rata ſocij niſi per aduerſam partem aliter pro betur. Exemplum habes in glo. ſit ergo cautus ille ꝗ agit communem cauſam vt promittat ſalaria aduoca to cōmuni nomine. quod no. Quo ad collationē teſtatus vr̄ Int̓ eſt al O. decedere qui in codicillis de oī bus bonis diſpōit. h. d. ¶ No. ꝙ ergo qn̄ teſtator oīa bona diuidit per p̄legata. illa p̄legata aſſumunt vī por tionis hereditatis. ⁊ per cōſequens ita veniunt in reſti tutionem fideicommiſſi ſicut portio hereditatis: vt. l. qd̓ ergo. de le. i. ſcripſi in. l. marcellus.§. i. ad trebel. Debita contracta per vnum ex fratriF Illū S. bus cōmunem hereditatem poſſiden tibus non veniunt de communi ſoluēda. hoc dicit iſte notabilis.§. Perempto principali facto teſtatoris OlO S. ꝑimitur acceſſorium. h. d. k Cauſa nulli Uedam mulieſ̄e tatis ꝑtinet ad iudicem appellationis qui poteſt ſententiaꝫ pro parte confirmare ⁊ pro parte nullaꝫ pronunciare. h. d. ¶ No. ꝙ in cā appellationis venit cā nullitatis. ad qd̓. l. carmelia pia. de iure patronatus. ⁊. l. i. C. quan do prouocare non eſt neceſſe. Bar. Ater coheredes. InSi familie herciſcūde̓. teuit ge hunc.§. quando venditio fuit facta ex cauſa neceſſi tatis: vt. C. eo. l. i. Stipulatio Si quis ſtipulatus. nacti diuidui contra heredem facientem contra tantū cōmittit̉. h. d. §. iſte qd̓ diligenter nota. Barto. ¶ Not. caſum quod ſoluendo Uſu fruciu. pro herede ſi nō ſoluat ab eo repetitur. hoc dicit. Barto. Actio de dote dat̉ con I maritus. tra heredes ſoceri recipientis dotem ⁊ licet maritus non ſit heres ei ſubuenitur vt apud eum ſit dos qui ſuſtinet onera ma trimonij. h. d. ¶ Quero iſto caſu quo factum eſt diuor tium poſt mortem vtꝝ det̉ actio de dote ꝯͣ filiū lꝫ nō ſit
zum Hauptmenü