Communi diuidūdo. heres. Glo. dicit ꝙ ſic. ⁊ ita ītelligit hͦ qd̓ nō puto veꝝ. lꝫ.n. filio vel marito det̉ dos. tn̄ alij heredes mariti tenēt̉ ⁊ ſūt ꝯueniēdi. iō p̄ſtatur eis cautio ꝙ eos defēdet: vt sͣ. e. l. ſi filia.§. hoc ampliꝰ. Sꝫ hic dr̄ ꝙ lꝫ filiꝰ nō ſit hr̄s p̄t pete̓ ꝙ dos ſit apd̓ eū qꝛ mr̄imonij onera ſuſtinet: vt hic. ⁊. jͣ. de iure do. l. ſi is. ⁊ p̄t hoc petere ſi onera mr̄imo nij ſuſtinet tꝑe mortis pr̄is lꝫ tꝑe petitōis nō ſuſtineat. hic eſt caſus hic. Qua actiōe agit. dic vt l. ſi cōſtante.§. i. ſolu. matri. In ſucceſſorē ſinA iudicio. gularē ex neceſſita te trāſit inſtantia iudicij. h. d. ¶ No. gl. ſuper verbo recte ⁊cͣ. Plures hēdes vni I familie. us hereditatis dn̄t vnum procuratoreꝫ conſtituere nō ſeꝑatim agere. hoc dicit lex iſta. No. iſtā legē ſingula Uī er al. rā. q oēdit ex neceſſita te nō tenet̉ de dupla ꝓmittere: ⁊ cautō q̄ nō dꝫ īterpōi īterpoſita ꝯmittet̉. Itē qd̓ ꝗs facit an̄ aditā hr̄ditatē in directū herciſcūde iudiciuꝫ nō venit. Itē ꝓ ſepeliēdo defūcto an̄ aditā hr̄di tatē iuſſu iudicis res hereditarie pn̄t vēdi. h. d. Quam. l. no. ꝗa fuit quoddaꝫ ꝯſilium Ulpiani. ¶ No. ꝙ ad offm̄ iudicis ꝑtinet cogere eos qui ſuccedūt ſepelire d̓fūctū. No. ꝙ ꝓ ſepeliēdo d̓fū cto p̄t vēdi an̄ aditā hr̄ditatē iuſſu iudiciſ. Iteꝫ no. ꝙ ꝗuēdit ex neceſſitate n̄ tenet̉ cauere de du pla. Itē ꝙ qn̄ executor vēdit aliquā rē n̄ dꝫ ip̄e d̓ euictōe ꝓmittere: ſꝫ iudex ip̄e dꝫ actōeꝫ decernere ſibi. ¶ Itē no. ꝙ cautio qͦ nō dꝫ īterponi īter poſita ꝯmittit̉. ⁊ dic plene in. l. ſi pr̄ona. jͣ. de do. per Cy. ¶ Ultimo no. ꝙ q̄ fiūt an̄ aditā heredi tatem non veniunt in hoc iudicio. Expēſe qͣs pr̄ fec̄ q Ue patet. ꝓ filio in ſtudio n̄ dn̄t filio īputari tꝑe diuiſiōis niſi aīo repetēdi pr̄eꝫ feciſſe cōſtat. h. d. Quid de liberis. ſcitis ꝙ gl. tāgit ⁊ Cy. C. eo. l. filiuſſa. ego plene dixi ī. l. i.§. ſꝫ nec caſtrēſe. de collatiōe bono. bar. ¶Si fr̄es ſuſtinēt cōiter UIndus. anera infimonij fructꝰ dotis veniūt in cōi: ſecꝰ poſt diuiſionē h. d. Uel breuius. Fructꝰ dotis dn̄t eē fratrū exn̄ tiuꝫ in cōione: ſecus ſi facta fuerit diuiſio. h. d. Si iudiciū diuiſoriū nō facit p̄ Si re O. iudiciū petitorio admittit̉ ip̄orū ꝯcurſus. h. d. ¶ Op. de. l. fūdi. ⁊. l. fundū. jͣ. d̓ excep. So. hic vterqꝫ ꝯfitebat̉ aliū coheredē: vn̄ ſnīa lata ī vno nō ꝑit p̄iudiciū in alio merito ad mittit̉ ꝯcurſꝰ: ibi ſecꝰ: Et iō q̄dā gloſella q̄ ē hͦ ſu per ꝟbo ꝯfiteor: q̄ dicit tu ꝟo ꝯfiteris me hr̄deꝫ optime dicit: volēs euadere illud contrarium. Qd̓ fuit defūcti vl̓ eius ij EuluS. occaſione obuenit in hoc iudiciū venit. h. d. iſta lex. Ualet ſnīa ſi portiones inui Arbiteſ. cē ꝯpenſant̉ ſeu adequantur ⁊ in aliquo ſuꝑfluo alter tm̄ modo ꝯdēnat̉. h. d. ⁊ eſt tex. iūcta glo. in. l. in hoc iudicio. sͣ. eo. Res eſt extimāda Tum familio. prout valꝫ tota nō prout valet diuiſa. hoc dicit. Si vnꝰ ex X hereditate. peredibus vēdidit ꝑtē ſuā certe rei nō venit illa res in iudicio fami. herciſ. hoc dicit. Si diuiſio fiat iudiRbitrO. dio pendente iudicis I mari tus. nō puto. ⁊ ita ēt tꝫ do. Ioā. ꝯͣ gl. iſtā in. l. ſi marito.§. pe nul. ſol. mat. vbi voluit ꝙ et ſi eēt ꝓ ꝑte īſtitutꝰ vel ēt exheredatus nō erit mari tus ꝯuenien dus īſolidū ſi tātū ꝓ ꝑte ē īſtitutꝰ. nam dicit ip̄e ego hēo ꝙ coheredes nō tenent̉ ſoluere niſi pͥus p̄ſti ta cautiōe d̓ ꝯſeruādo coſ idēnes a mu liere ſo. mat. l. ij.§. i. ⁊. ij. ⁊. l. pater. ad fi. de do. p̄le. gͦ hoc neceſſa rio ſequit̉ lꝫ gl. hic aliter videat̉ ſenti re ſecunduꝫ ip̄m ⁊ in effe ctu vult idē qd̓ bar. hic. b Ui erat hec eſt. l. ſing. que fuit vnū ꝯfiliū vulpi. ⁊ ipſaꝫ no. alle. bart. in. l. alio. ī fi. q. de ali. leg. Euius §. arbiter. Facit an arbiter poſſit cognoſcere de exceptōe ꝯpēſatiōis d̓ quo ꝑ bal in l. i. C. d̓ arbi. ⁊ ī. l. neqꝫ. C. de ꝯpē. ⁊ ī. l. cū pap. aliq hn̄t in. l. nēo in v̓. q̄ro nū quid exceptio. C. d̓ ſen. d Rbi tro. Ad de bal. in. l. i. in vl. col. C. cōi diui. ¶ Cōi diui. Rubrica. e Ihil. ē notandū. Adde. l. cū ꝓponas. ⁊ ibi bart. ⁊ bal. C. ꝓ ſocio. ⁊. l. vt ſit jͣ. ꝓ ſoc. ⁊ di cit ibi hoc veꝝ ſi aīo ꝯͣhēde ſocieta tis emeret. ullaſ ſecꝰ exrē plū ſi īcōtinē ti pꝰ ēptionē diuiſerūt: nā tunc p̄ſumit̉ nō animo ſo cietatis ꝯͣhē de. l. ſꝫ iulianus.§. ꝓīde jͣ. ad maced. ita egregie officium euaneſcit. hoc dicit. ¶ Communi diuidundo. Rubrica. j Quero quan Ommuni. ad fuit inductum communi diuidundo iudiciū: dic vt in glo. No. l. ꝙ ſi emimꝰ rem ſil ꝙ in MHll. ea re dicimur eſſe ſocij: quod eſt notandum ⁊ tene menti. g No. ꝙ ꝑ ẜꝫ de Ud ⁊ Ii Fe S. cretū dn̄s eſſi cit̉ ꝗ mittit̉ ī poſſeſſionē ſi pͥor dn̄s poſſeſ ſor erat. vidiſtis in. l. ij. sͣ. ſi ex noxali cā agatur. I quis putans. ſat Fructꝰ veniūt ī hoc iudicio ſi Oinauc.ue īmediate ꝑcipiāt̉ a ſocio ſi ue locēt̉ eolono noīe cōi: ſi ꝟo locēt̉ noīe ꝓprio dānū ad locātē ſpectabit: lucꝝ ꝟo erit cōe. h. d. Ius reale in ꝑte ꝓ īSꝫ ſi fūdus. qiuiſo vni ex ſocis n̄ remanet in ꝑte q̄ ipſi ſocio ex diuiſiōe obuenit: ſed totū fundū etiam poſt diuiſionem reſpicit. hoc dicit. Fūdus vectigalis Ommuni. it ī hoc iudicio n̄ diuidēdus ſed adiudicādus. h. d. Inter eos ꝗ Inter predōes. n pn̄t iniuſtā poſſeſſionē n̄ ꝯpetit hͦ iudiciū. Itē ſi petitor tm̄ īiuſte poſſidē̓ dicat̉ ab hͦ iudicio remouet̉. h. d. ¶ No. gl. hͦ forte ē veꝝ qn̄ ꝯſtat ꝙ dn̄iū nō hꝫ alias cū ī hͦ iudicio dn̄iuꝫ vēit īcidēter eo ꝙ poſ ſidet p̄ſumit̉ᵍ iuſte poſſidere: vt. l. i. sͣ. fa. heriſ. ⁊ qd̓ no. in. l. ſi ꝗs in ſuo. de ꝯdi. īſti. ⁊ ibi dixi. ⁊ per glo. in. l. ſicuti.§. ſicut. sͣ. ſi ſeruitus vendicetur. ¶Debitor certe ꝑtis ꝓ Si debiton. idiuiſo ſi ī diuiſiōe tota res ſibi fuerit adiudicata totū dare dēbit ⁊ hē re qd̓ ꝓ adiudicatōe dedit. ſꝫ ſi tota alteri fuerit adiudicata liberabit̉ ſoluēdo: ⁊ p̄ciū qd̓ ꝓ adiudicatiōe dedit recipit. h. d. ¶ Op. ꝙ diuiſio iſta nō p̄iudicetʰ huic ꝗ hꝫ iſtd̓ ius: vt. sͣ. e. l. ſi ꝗs pu tās.§. ſi fūdus cōis. ⁊.§. ſe. So. ibi ille tertius nō īterfuit diuiſiōi hēbat ius reale.ſ. hypothece. hic ꝟo debebat̉ actiōe ꝑſonali. tene menti. Delictū de Teꝫ quauis. facti ſi pur gat̉ ꝑ actionē deſcendentē ex delicto nō nocet heredibꝰ: ſecus ſi purgat̉ ꝑ actionē deſcēdentem ex cōtractu vel quaſi. h. d. Uide dy. in. c. in re cōi I CdE S. extra de reg. iur. lib. vi. ⁊ l. edibus. de dam. infecto. iij Qd̓ ꝗs A hoc iudiciū? fecit in fundo quē ſcit cōem cū aliquo quem cognoſcit venit in hoc iudicio: ſed qd̓ ꝗs facit in fū do quē ſcit ꝓpriū ꝗ vere cōis eſt nō venit in hoc iudicio: ſed poſſeſſori retentio dabil̓ que etiam ad ſingularē ſucceſſorē tranſibit: ſed qd̓ quis fa cit in fundo queꝫ putat cōem cum eo cū quo nō eſt venit in hoc iudicio. h. d. Pactum ne per Si conueniat. petuo diuidatur non valetᵏ. hoc dicit. Ius excipiēSi inter ſocios. Ai trāſit ꝯͣ ſin gularē ſucceſſorē. h. d. ¶ Oppo. C. lo. l. empto. reꝫ. So. vt ibi ꝑ Cy. in tertia oppoſitione. declarat raphael. in. l. re os. in pnc. jͣ. de duo. reis ⁊ idē dicit in duobꝰ ſimul mutuo ac cipiētibꝰ vr̓ cō ducētibꝰ per hanc. l. ⁊ ꝙ iſta dicat̉ im propria ſoci etas ſūt glo. inſti. de obl. qͥ ex quaſi ꝯͣ. in.§. Item fi inter. Ommuni §. īter p̄dones. vide bal. in. l. nō epiſtolis. C. de ꝓba. ⁊ an iſta iudicia diuiſoria dicant̉ poſſeſſoria. vide bal. in. l. poſt ſnīam. in. iij. col. C. d̓ ſen. g ¶ Preſumitur iuſte. no. poſſidēs preſumit̉ iuſte poſſidere adde Bal. ⁊ ang. in. l. ſuꝑ longi. in. v. col. C. de p̄ſcript. long. temp. ⁊ glo. ī. c. i.§. ſi duo de pa. tenē. que idē dicit ꝙ p̄ſumit̉ ſi ne rapīa poſ fidere. h ¶ Si debi tor. non p̄iu dicet. ꝙ no. bar.i. l. frau dādi. jͣ. d̓ publica. Iedeo vide qͥ no. bar. ī. l. ſi ſtipulatꝰ ſuero ꝓ ꝑte nō fieri. d v̓. ob. k ¶ Si ꝯueni at nō valet. No. ꝙ ꝗs n̄ cogit̉ ſtare ī cōione. l. iij. C. ꝯmū. vtri uſ. iudi. fallit ī cāu ſing. l. fi. C. d̓ alie. iudi. ⁊ no. in l. pe. ⁊ fi. C. e. ⁊ habui d̓ ſa cto an valeat pactū qd̓ to to tꝑe vite n̄ lice at diuide te iſtud h̓ cla re in tex. nō decidit̉. ⁊ rn̄ di ꝙ ſic ꝑ. l. i. iūcta. l. nul la. j. ꝓ ſocio. ADDE. ꝙ ꝯͣriū tꝫ ro. cō fil. cclxxxij. ange. ꝯſilio ccxxv. ipſe alexan. ꝯſilio xviij. lib. ij.
zum Hauptmenü