ſacre ſcripture. de qua dicit. Auguſtinꝰ ſuꝑ geneſis ad lit. qd̓ maior eſt eiꝰ auctoritas ꝙ humani ingenij ꝑſpicacitas. hoc dicit ſuper geneſis ad lit. ſcd̓m ꝙ ſupra racionē veritatis et auctoritatis addit racionē ꝓbabilitatis. ꝑtinet ad ꝯſideracionem preſentis libri in quo ponūtur raciones ꝓbantes fidem noſtram. et ſic patet quō differenter eſt fides decredibili. et libri de canone ſacre ſcripture. et preſens ſcriptura. et ideo nō valet illā obiectio. quoniā iſte liber nō eſt ſic ad defi ſionem ſpei et caritatis ſicut fidei. vnde nō eſt ſimile. cdo querit̓ de cauſa formali ſiue mō agēdi dictū eſt ꝙ eſt ꝑſcrutatorius et īquifitiuꝰ ſecretoꝝ Sed ꝯtra yſa lxl. cedat ſecretorū ſcrutatores quaſi nō ſunt Item. xxvj. ꝓuerbi. ꝑſcrutator maieſtatis ꝓpprimet̉ a gloria. 4Item ecc̄i. iij. Altiora te ne queſieris. et fortiora te. ne ſcrutatꝰ fueris. ergo ſi ea que magiſter ꝑſcrutat̉. ſunt ſecreta. ſunt magna. ſunt alta et fortia. male magiſter ꝓcedit. ¶ Item rōne oſtendit̉ ſicmodus ꝓcedendi in ꝑte ſcientie. debet eſſe vniformis modo totalis ſcientie. ſed modus ꝓcedendi in ſacͣ ſcriptura eſt tipicꝰ et ꝑ mō dum narrationis nō īquiſitionis. cum ergo li ber iſte ꝑtineat ad ſacram ſcripturā. nō debꝫ ꝓcedere inquirēdo. IItem modus agendi debet eſſe ꝯueniens materie de qua eſt. vn̄ in principio veteris ethice dicit̉. ſermones īquirendi ſunt ſcd̓ꝫ materiā. Sed materia hꝰ doctrine eſt credibile. ſcd̓m credibile eſt ſu pra rōnem. ergo modus ꝓcedendi ꝑ rōnes. non ꝯuenit huic doctrine. ¶ Item modus agendi debet eſſe ꝯueniēs fini ad quē ordīa tur ſcientia. Sed hec ſcīa vt dicit magiſter lrā. ordinat̉ ad fidei ꝓmotionē. ſed rōnes fi dē non ꝓmouent. ſed euacuant. vnde greg̓. Fides nō habet meritū cur hūana rō p̄bet ex ꝑimētum. ergo talis modus ꝯtrariat̉ fini. ei go non eſt ꝯueniēs. vnde et jhero. Folle ir quit argumēta cum de fide agit̉. paſtoribꝰ creditur non diabolicis. vanus ergo et inuti tis videtur hic modus. ¶ Sed ꝯtra. pe. iij. ꝑati omī poſcenti reddere rōnem de ea que in nobis eſt fide et ſpe. Cum ergo multi ſint qui fidem noſtram īpugnāt. non tm̄ rōnem de ea poſcunt. vtile et ꝯgruum videtur per rōnes eas aſtruere. et modo īquiſitorio et ra ciocinādo ꝓcedere. ergo ⁊cͣ. ¶ Itē ric̓. de ſcō vic. in libro de tri. Credo ſine dubio ad quorumlibet explanacōm que neceſſe eſt eſſe in terim non mō ꝓbabilia. Sed etiā neceſſaria argumēta non deeſſe. licet ꝯtingat nrām induſtriam latere. ergo cum fides noſtra credat neceſſaria. et illa habeāt rōnes latentes et talia indigent ꝑſcrutatione. vt enodent̓. patet ꝙ modus ꝑſcrutatoriꝰ maxime ꝯuenit huic ſcientie. ¶ Item nō eſt petoris ꝯditōis veritas. fidei noſtre ꝙͣ alie veritates. ſed in alijs veritatibꝰ ita eſt ꝙ oīs q̄ pōt per rōneꝫ īpugnari. poteſt et debet per rōnem defendī. ergo ꝑi rōne. et veritas fidei noſtre. F Item non eſt modo fides noſtra peioris cōditionis ꝙͣ in principio. ſed qn̄ īpugnabat̉ per falſa miracula magoꝝ defendebat̉ ꝑ v̓a ſanctoꝝ. ergo cum mō impugnet̉ ꝑ falſa argumēta hereticoꝝ debet defendi ꝑ vera argumenta doctoꝝ. ¶ Reſponſio dicēdum. ꝙ modus ꝑſcrutatoriꝰ cōuenit huic doctrine ſine libro. cum em̄ finis imponat neceſſitatē hijs que ſunt ad finem. qꝛ ſicut dicit phūs. Serrā eſt dentata qꝛ eſt ad ſecādū. Sic iſte liber. quia eſt ad ꝓmotionē fidei. habet mo dū inquiſitiuū. modus em̄ rōcinatiuꝰ ſiue in quiſitiuꝰ valet ad fidei ꝓmotionē. et hoc tri pliciter ſcd̓m tria genera hoīm. Quidam em̄ ſunt fidei aduerſarij. quidā ſunt in fide infirmi. quidā vero ꝑfecti. Modus inquiſitiuꝰ valet primo ad ꝯfundendū aduerſarios. vn̄ Auguſtinꝰ primo de trinitate. aduerſus gar rulos rōcinatores. elc̄ores ꝙͣ capaciores. ronibus catholicis et ſimilitudībꝰ ꝯgris. ad defenſionem et aſſertionē fidei. eſt vtendū. Scd̓o valet ad fouendū infirmos. Sicut em̄ deus caritatem infirmorū fouet ꝑ beneficia temꝑalia. ſic fidem infirmoꝝ fouet ꝑ argumēta ꝓbabilia. Si em̄ infirmi viderent rōes ad fidei ꝓbabilitatē deficere et ad oppoſitum habūdare. nullus ꝑſiſteret. Q Tercio valet ad delectādū ꝑfectos. miro em̄ modo aīa delectatur ītelligēdo ꝙ ꝑfecta fide credit. vnde bernhar. nihil libenciꝰ ītelligimꝰ ꝙͣ ꝙ iam fide credimꝰ. ¶ Quod ergo obicit incotrariū. dicendū. ꝙ bines ille auctoritates ītelligūtur de ꝑſcrutatione curioſa. non de ꝑſcrutatione ſtudioſa. Nam ip̄e dn̄s dixit iudeis iohāis. v. ſcrutam ī ſcripturas ⁊cͣ. Q Quod obicitur. ꝙ ille modꝰ nō ꝯpetit ſacre ſcripture. dicendū ad hoc. ꝙ liber iſte ad ſa cram ſcripturā reducitur ꝑ modū cꝰdā ſuba ternationis. non ꝑtis principalis. Similiter et liber doctoꝝ. qui ſunt ad fidei defenſiōꝫ ꝙ patꝫ ſic. quia nō quelibet determīatio tra hens in ꝑtem. facit ſubalternationē ſciēcie Sed determīacio quodāmō diſtrahēs. nam ſcientia de linea recta non dicit̉ ſubalternari geometrie. Sed ſcientia de linea viſuali. qm̄ hec determīatio quodāmō trahit ad alia prī cipia. Quoniā ergo ſacra ſcriptura eſt de cre dibili vt credibile. hic eſt de credibili. vt facto intelligibili. et hec determīacio diſtra hit. Nam ꝙ credimus debet̉ auctoritati. et qd̓ intelligimꝰ rōni. hinc eſt. ꝙ ſicut alius modus certitudinis eſt in ſcientia ſuꝑiori et inferiori. ita aliꝰ modus certitudinis eſt in ſacra ſcriptura. et aliꝰ in hoc libro. et ī d̓o ali us modus ꝓcedendi. et ſicut ſcientia ſuba ternata vbi deficit. redit ad tertitudinē ſcientie ſubalternātis que maior eſt. Sic etiaꝫ cum magiſtro deficit certitudo rōnis. recurrit ad auctoritates ſacre ſcripture. que excedit omēm certitudinē rōnis. Qd̓ tu obicis
zum Hauptmenü