ꝙ nec v̓olūtas noſtra et voluntas diuīa. Si dicas ꝙ aucͣtas ītelligit̉ et loquit̉ de malis Contra. glo. ſuꝑ illud psͣ. Erultate iuſti. glo. quātū diſtat deus ab homīe. tm̄ diſtat volūtas dei a volūtate homīs. gͦ ⁊cͣ. Item infinite diſtanciū nulla eſt ꝯformitas. ſed deus et homo diſtant in infinitū. cū vnū ſit finitū. et aliud ſit īfinitū. gͦ nulla ē ꝯformi tas volūtatum. Item ſi volūtas noſtra cō format̉ diuīe. aut gͦ mͥ ſeip̄a vt in tercio. g diuīa volūtas et hūana ꝯueniūt in aliquo­muni. et ſi hoc. gͦ habēt aliquid ſimpliciꝰ ſe. qd̓ eſt īcōueniens. maxīe in diuīa volūta­te. reſtat gͦ. ꝙ ſi eſt ꝯformis. ꝙ ſeip̄a ꝯfor­met̉. gͦ volūtas eſt ip̄a ꝯformitas. ſꝫ cōfor­mitas nō pōt eſſe difformitas. gͦ voluntas noſtra nō p̄t diſcordare a diuīa ꝙ eſt man feſte falſum. Item ſi volūtas noſtra eſt ꝯ formis diuīe. aut hoc ꝯuenit eſſentialit̓. aut per ꝑticipatōeꝫ. ſi eſſencialit̓ redit idem qd̓ prius. ſi per ꝑticipatōꝫ q̄ro de illo. per cuiꝰ ꝑticipationē volūtas eſt ꝯformis. vtꝝ ſit cō forme. ſi nō. nō p̄t ꝯformare. ſi ſic. tunc aut eſſentialit̓. aut ꝑticipatiue. gͦ vel erit abire in īfinitū. vel ſtare in aliquo creato ꝙ ſit cō forme deo per eſſentiam. vel volūtas ꝯfor­mat̓ deo ꝑ increatū. ſed non eſt obire in in­finitum. nec eſt ponere. ꝙ deus ſit confor­mitas voluntatis humane ad deum ergo ali quod creatum eſſencialiter eſt conforme. ſed ꝙ eſſencialit̓ eſt conforme alicui. eſſen­cialit̓ ꝯuenit cū illo. et ꝙ eſſentialiter ꝯueīt cū illo. eſt eiuſdē eſſentie. gͦ ⁊cͣ. Contra. j. cor̓. vj. Qui adheret deo vnus ſpūs eſt. ſꝫ nō eſt vnus ſpūs per vnitatē nature. gͦ eſt vnꝰ ꝑ ꝯformitatē volūtatis. Item Mathe. xij. Omīs qui facit volūtatem prīs mei qui eſt ī celis. ille meꝰ frater et ſoror ⁊cͣ. ſed nō ē veꝝ ꝙ ſit frater per ꝓpinquitateꝫ ſaguīs. gͦ eſt frater ꝑ ꝯformitatē volūtatis et dilectōis. Item quaſcūqꝫ volūtates ꝯtingt velle idē et velle oppoſita. ꝯtīgit ꝯformari et diffor­mari ſiue ꝯtraxiari. ſed volūtas diuīa et hu­mana ſunt huiōi. hoc pꝫ gͦ ⁊cͣ. Itē quaſcū qꝫ volūtates ꝯtingit ad īuicem ordinari per ꝑfectam poſſidentiā et obedientiā. ꝯtingit ad iuicem ꝯformari. ſꝫ volūtatem hūanaꝫ co tingit diue per omīa ſubiacere et obedire. gͦ ⁊cͣ ℟º dicend̓. ꝙ aliquid ꝯformari ali cui. contingit duplicit. aut quātū ad ſimili­tudinē. aut quātū ad habitudinē. quātū ad ſimilitudīeꝫ ꝯtingit duplicit̓. aut qn̄ aliqua duo ꝑticipant terciū in quo aſſimulantur vt agnus et nix albedine. aut cū aliqua duo ſic ſe habent ꝙ vnū ē ſimilitudo alteriꝰ. vt ſpe cies coloris ſiue ydolū colori aſſimulat̉. ſiue conformat̉. aut qn̄ aliquid ꝑticipat ſimili­tudinē. vt ſpeculū vel oculꝰ aſſimulat̓ vel ⁊ format̓ corꝑi obiecto. primo mō nō eſt poſ ſibile aliꝙͣ creaturā deo ꝯformari. Scd̓o mō aliqua creatura ꝯformat̉. vtputa grā q̄ d̓r ſi militudo dei. vel gloria q̄ eſt deiformitas. Tercio mō aſſimulat̉ et ꝯformat̉ aīa q̄ habet gr̄am et gloriā. de hac ꝯformitate nihil ad pſens. Alio mō ꝯtingit conformari aliquid alicui. ſcd̓m ſimilē habitudinē ſiue ꝯꝑatōeꝫ que p̄t dici ꝓportio. cū eſt rerū eiuſdē gene­ris. et ꝓporcionalitas cū eſt rerū diuerſorū generū ſiue nō cōicantiū. vt fiat vis in v̓bo. large tn̄ loquēdo vtraqꝫ pōt dici ꝓportio. et hoc nihil ponit ꝯmune. qꝛ eſt per cōꝑatiōeꝫ duoꝝ ad duo. et p̄t eſſe inter ſūme diſtan­cia. et ſcd̓ꝫ hanc p̄t volūtas nr̄a conformari diuine. videlicꝫ per ſimilem habitudinē ad actū. vt ſic̄ deꝰ qd̓ vult. vult liberalit̓ et ca­ritatiue. ita et homo. et ꝑ ſimileꝫ ꝯꝑationē ad obiectum. vt ꝙ vult deus velit homo. et eodem fine qūo vult deus velit homo. hoc totū poſſibile eſt eſſe. et totū poſſibile eſt non eſſe. et ideo poſſible eſt volūtatem nrām diuīe conformari et difformari. Et concedende ſunt rōnes ad hoc. Ad illd̓ gͦ qd̓ obicit̉. ꝙ diſtat deus ab homīe. et hu mana volūtas a diuīa in infinitū. iaꝫ pꝫ ri ſic qꝛ hoc nō impedit conformitatē cōꝑationis licet īpediat ꝯformitatem equalitatis et vni uocacōis. Ad illud qd̓ obicit̉. vtꝝ in ſeip̄a vel in tercio ꝯformet̉. dicend̓ ꝙ nō in ſeip̄a niſi loquamur de cōformitate longinqua. ⁊ attendit̉ inimagine. ſi autē loquamur de co formitate ꝓpinquā. q̄ conſiſtit in ſimilitudīe. ſic nō ſeip̄a ꝯformat̉. ſed mediāte gracia. q̄ nō eſt tanꝙͣ terciū ab vtroqꝫ ꝑticipatū. ſed etiā ſic̄ ſimilitudo vniꝰ. et ꝓprietas alterius. Vnde grā eſt ſimilitudo eſſentialit̓. nō tn̄ oportꝫ ꝙ eſſencialiter ꝯueīat in tercio. qꝛ ſi­militudo ſeip̄a ꝯuenit cū eo cuiꝰ eſt ſimili­tudo. et ſic patent obiecta ambo. Similit̓ ſi loquamur de ꝯformitate ꝙͣtū ad habitu­dinem dicemꝰ. ꝙ voluntas in ſeip̄a corfor­matur. ſed per comparationem ad alterum ꝙ tn̄ neqꝫ eſt de eſſencia diuīe volūtatis nͨ hūane. nec tanꝙͣ terciū ꝑticipatū ab vtroqꝫ et ſic pꝫ illud. Ad illud qd̓ vltīo q̄ritur. vtrū conformet̉ per eſſenciā aut ꝑticipatōeꝫ dicend̓ ꝙ nec ſic. nec ſic. ſꝫ ꝯformat̉ ꝑ ꝓpor­tionē ſiue per ꝯſimilē habitudinē. et ſic ptꝫ Ecundo q̄ritur vtrū ꝯformitas volū tatis noſtre ad diuīam faciat eā iu­ſtam. et ꝙ ſic videt̉. qꝛ ſuꝑ illud psͣ Rectos decet colaudatio. recti ſunt qui di­rigūt cor ſuū ſcd̓m volūtatem dei. q̄ recta ē. Item. ij. cor̓. vj. Que ꝑticipatio iuſticie cū iniquitate. aut qͥ ſocietas lucis ad tenebras q. d. nulla. ſi ergo diuīa volūtas iuſticia e et lux. ſi hūana voluntas ſit iniqua. non p̄t eſſe conformis. gͦ ſi eſt conformis ncc̄e eſt eſſe iuſtam. Item conformari regule iuſti cie nihil aliud eſt ꝙͣ iuſtificari. ſed volūtas diuina eſt regula iuſticie. qꝛ nō p̄t obliqua ri ad aliquod imquiū. gͦ conformari volun­tati diuine eſt iuſtificari. Item intellectꝰ noſter nō p̄t conformari diuino. qn̄ efficiat̉