ero que lo Idem. Incipit epl̓a ad epheſios Pheſy ſūt aſiani Hyaccepto verbo veritatis. pſtitert̉ in fide. hos collau dat apl̓s ſcribens eis a roma de carce ꝑ titicū dyaconū Hanc epl̓am ſcribit apl̓s ephe Cys. Epheſy aūt ſūt aſiani. hy p paulū non fūdati. ſꝫ ꝯfirmaAnbꝰ ti fuerant in fide. Eos em̄ n̄ fū Imbꝰ dauit apl̓s in fide. ſꝫ ꝯfirmauit multa ꝓ eis paſſus a ꝑfidis. qui poſt ꝯfirmaAymo cionē firmiter ſteterāt in fide ⁊ in bonis operi Idem bus. hys ſcribit apl̓s a roma d̓ carcere ꝑ ty ticū ꝯfortatoriā epl̓am. cū vlterius non eſſet eos iuſurꝰ ⁊ ſciens eos bonos eē n̄ arguit de cl̓pa ſꝫ ne relabant̉ timēdū erat Qui em̄ ſtat cadere poteſt. Et quia nullus adeo ꝑfectus ē qui creſcere non poſſit. eos ad vlteriora hortat̉. ⁊ ne recedant a fide ꝓ ſuis t̓bulacionibꝰ teneantqꝫ ſuas ordinaciones. ⁊ p̄ſertim ne pfectio erigat eos in tumorē. oſtēdit de quo ſta tu ad quā dignū vocati ſūt. dicēs om̄ia bene ficia eis vel apl̓is ip̄is vl̓ toti humano gene ri data. ꝑ ſolā dei gr̄am fore collata. Eſt g intēcio apl̓i in hac epl̓a epheſios in bonis habitis ꝯfirmare. ⁊ ad vlteriora ꝓuocare. necn̄ ad humilitatē actionemqꝫ gr̄aꝝ informare. Modus tractandi talis eſt de more ſuo ſaluta cionē p̄mittit. deinde agit gr̄as deo exponenpͥus bn̄ficia hūano gn̓i p̄ſtita poſt ip̄is apl̓iſpecialit̓ īdulta. deinde epheſys ip̄is on̄dens a quo ⁊ ad quid vocati ſint. Deinde xp̄i dignitatē ⁊ placionē oſtendit. Poſtea ad paciēciā ⁊ caritatē eos inuitat. vnitatē fidei ⁊ eccleſie ꝯmendans ⁊ dona gracie enumeras. tandē ad certamen exhortans. ꝯͣ principes tenebrarū milicie xp̄iane armaturā deſcribit Priꝰ ergo ſalutans ⁊ ſe noto nomine ſignificans ait. Aulus apoſtolꝰ xp̄i ih̓u ꝑ volūtatem dei ſanctis om̄ībꝰ q̄ ſunt epheſi ⁊ fidelibus in xp̄o ih̓u Paulꝰ apl̓s ih̓u xp̄i. nō meis meritis ſꝫ. ꝑ volūtatem dei. ita ⁊ uos ꝑ eā habet̉ qͥcqͥd boni eſt vob̓. paulꝰ inꝙͣ ſcribit l̓ mādat vel ego paulus ſcribo ſuue mādo. om̄ibus qui ſūt epheſi ſcīs. exercicio virtutū. ⁊ fidelibus. fide recta. que eſt. in xp̄o ih̓u. Recte illa duo poſuit. Tunc em̄ ꝓdeſt ac credit̉ bona uita. ſi Ambꝰ fides ē in xp̄o ih̓u. Tūc v̓e ſcē ſūt ſi fides eſt ī xo ih̓u. l̓ diſtīgue int̓ ſcōs ⁊ fideles. ut ſcōintelligas mīores ⁊ ꝑfectiores. fideles mīꝰ ꝑfe ctos Scribit ergo. ſanctis.. minus ꝑfectis. ⁊ non ſolū eis. ſꝫ. ⁊ fidelibus qui ſi nō ſancti ſt̄ vel infide ſam ſūt. Et qd̓ ſancti ſt̄ ⁊ fideles. hͦ eſt. in xp̄o ih̓u.i. oꝑe xp̄i n̄ ſuis meritis Et in ſcribendo an̄ alia ſalutat dicens Racia vobis ⁊ pax a deo patre noſtro ⁊ dn̄o ih̓u xp̄o. Gracia iuſtificacionis. ⁊ pax. i. tranquilli tas mentis ⁊ recōciliacio ad deū ſit. vobis a deo patre noſtro. ꝑ quē om̄ia ꝯdita ſūt ⁊ reſtaurata. ⁊ dn̄o iheſu xp̄o ſine quo. nulla bona dant̉ vobis. Enedictus deus ⁊ pater dn̄i noſtri ih̓u xp̄i. qui benedixit nos in om̄ī benedictō ne ſpūali in celeſtibꝰ in xp̄o ſicut eligit nos in ip̄o ante mundi ꝯſtitucionē. ut eſſemus ſancti ⁊ minaculati in conſpectu eius in caritate Benedictus. Premiſſa ſalutacione incipit a graciaꝝ acctione innuens om̄ia eſſe a deo Idem quia aliter benedicit̉ deus ab homine. alit̓ hō Aymo a deo vnū quidē benedictionis v̓bū eſt. ſꝫ pro ꝯgruencia ꝑſone uarie debet intelligi ſic̄ ⁊ fa cere dicit̉ deus ⁊ homo. ſꝫ deus nutu ſolo im paſſibilit̓ facit. homo vero conatu ⁊ labore. jta ⁊ deus benedicit̉ ab homine. cū laudibꝰ di gnis extollit̉. homo aūt a deo. cū deus ei gracie ſue dona imptit. non meritis eius ſꝫ miſeri cordia ſua Ait gͦ. deus. ſit. benedictus. corde ore. opere. ⁊ a me ⁊ a vobis ⁊ ab omnibus. Drus dico qui eſt. ⁊ pater. gn̓acione. dn̄i nr̄i ie. xp̄i. ꝓ quo nobis benefacit. qui benedixit. Poſt actionē gr̄aꝝ. enumerat beneficia que a deo ꝑ xp̄m toti hūano generi ſūt data. ⁊ diſtinguit duas dei preordinaciones. ⁊ earum effectus. quaꝝ altera eſt de pn̄ti ad iuſticiā. al terā eſt de fut̉o ad coronā. Nec dicunt̉ due. quin vna ſit dei predeſtinacio. que eſt ip̄e deus. ſꝫ quia de duobus eſt ip̄a dei eterna p̄ordi nacio.ſ. de iuſticia in pn̄ti. ⁊ de gl̓ia in fut̉o. Deus em̄ ante mūdi ꝯſtituctonē cū nullꝰ qͥcqͣ meruerat pͥordinauit. qd̓ in tēꝑe gracie aliqͦs a
zum Hauptmenü