Recipio tibi corā deo qͥ viuificauit oīa ⁊ xp̄o ih̓ū. qui teſtimoniū reddidit ſub poncio pilato bonā ꝯfeſſionē. ut ſerues man­datū ſine macula irrep̄henſibile vſqꝫ in aduē tū dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. Precipio tibi. Precepta dat rectori eccl̓ie Ambꝰ magna vigilancia atqꝫ ꝓuidēcia. in tymotho em̄ omībꝰ ſucceſſoribꝰ ꝓſpector loq̄t̉ apl̓s. q. n̄ Aymo ſolū exhortor ſꝫ ec̄. p̄cipio tibi corā deo: pr̄e. qͥ viui. oīa. in qͥbus vita ē. ita ⁊ te. ⁊. coram xp̄o ih̓u: vt eum imiteris. qͥ. cū eſſet: ſub pō cio pylato. reddidit teſtimoᵐ.ſ. bonā ꝯfeſſiōꝫ .i. jmmente morte n̄ negauit veritatē. ſꝫ ꝙ di­xerat affirmauit.ſ. ſe eſſe filiū dei. q̄ fuit bo­na ⁊ honeſta ꝯfeſſio. Precipio īꝙͣ. vt ſerues mandatū.i. illud ꝙ tibi d̓s ⁊ ego mandaiumꝰ qd̓ ē ſine macula ⁊ irrep̄he̓. qꝛ lex dei eſt īma­culata. nec eciā habil̓ eſt rep̄hēdi Serues di co: vſqꝫ in aduentū do. n. ie. xp̄i. i. donec tibi adueniat xp̄s in morte Veni ſuis tēporibꝰ on̄det beatus ⁊ ſolus potens rex regū ⁊ dn̄s dn̄anciū qui ſo­lus habet immortalitatē ⁊ lucē hītat inacceſſi bilē quē nullus hoīm iudᵗ. ſꝫ nec videre pot̓ cui honor ⁊ gl̓a ⁊ impiū ī ſempit̓nū. Amen­Quē. aduentū xp̄i. ſuis.i. ꝯgrius. tēpori­Auꝰ ꝯͣ bꝰ on̄det: ſcīs quibuſqꝫ. bt̄s ⁊ ſolꝰ po.hͦ n̄ d̓ pa tre tm̄ intelligend̓ ē ſꝫ de deo qͥ ē trinitas ip̄a Quecūqꝫ em̄ pr̄ fac̄ hͦ ⁊ filiꝰ ſil̓r facit. ⁊. s..ſ. Deus gͦ t̓nus intelligit̉ cū ait: beatꝰ ⁊ ſolui po. Solus em̄ ip̄e bt̄s eſt ⁊ potens in ſequi ecſuos faciet beatos. ⁊ potentes. ⁊ reges ſui ⁊ dominos impioꝝ vnde ſubdit. rex regum ⁊ dn̄s dn̄anciū q̄ ſolus. ꝑ naturā. hēt īmortali tatē..i. īmutabilitatē. ⁊ dabit ſuis ꝑ gr̄am. ⁊ habitat lucē. Per ſimile hoc dicit.i. ip̄e ē lux cuius ſui participes erunt Lucem dico. in ac­ceſſibilē. quia nullus ad eam ex ſe accedit. ſꝫ cuū datur dono eius. quod intelligebat ꝓph̓a dicens. Accedite ad eum ⁊ illuminanimi. Et ita iaceſſibilis eſt lux illa. quia ip̄e eſt. queꝫ nemo hominū vidit. ex ſe ſꝫ deus factus videt Cum de luce ageret. nūc de ip̄o deo loquitur quia idem ip̄e ē ⁊ lux ſꝫ. nec videre poteſt. ho Idem Auꝰ ꝯͣ mo in hac vita. poſt aut videbit. Nīchil hic dictū ē qd̓ n̄ ꝯueīat t̓nitati. qꝛ ẜm veritatē tri­nitas vnꝰ ē deus bt̄s ⁊ ſolꝰ potens rex regū ⁊ dn̄s dn̄anciū. qͥ ſolꝰ hꝫ īmortalitatē qꝛ ſolꝰ ꝑ nat̉aꝫ eſt immutabilis. qꝛ n̄ cuiuſꝙͣ gr̄a ſed natura ſua. nec potuit nec pt̄ aliqua ꝯuerſi­one mutari. nec potuit nͨ poterit aliqua mu tacione peccare. Cuicūqꝫ v̓o creat̉e rōnali p̄ ſtat̉ ut peccare non poſſit. nō eſt hͦ quippe na Aꝰ d̓ t̓ ture. ſꝫ dei gr̄e. Solus gͦ d̓s hēt īmortalita te ⁊ lucē hītat īacceſſibilē. quē nemo hōin ui dit nec videre pt̄ necin̄ ſeꝑatū filiū oportet in id̓ ꝯͣ m. telligi. qꝛ filiꝰ vita et̓na ē cū patre ⁊ iō recte bic intelligit̉ quē ẜm natura que d̓s eſt neme uidit. nec videre pt̄ ſꝫ poterit aliqn̄. ſi de illis eſt de quibus dr̄. Heati mūdo corde. qm̄ ip̄. d. vi. Seq̄r. cui: deo. i. patri ⁊ filio ⁊ ſ. s. ē. ho nor. a creaturis. ⁊ gl̓a. in ſe. ⁊ īꝑiū: qꝛ omnia poteſt ⁊ h̓ eciā ſuis dabit. hoc. in ſempiternū Amen Iuitibus huiꝰ ſcl̓i p̄cipe non ſublime ſa pere neqꝫ ſperare inincerto diuiciaꝝ. ſed in deo viuo. qui p̄ſtat nobis oīa habunde ad fruendum. bene agere diuites fieri in oꝑibꝰ bonis. facile tribuere. ꝯīcare. theſauriſare ſibi fundamētū bonū in futurū ut ap̄phendāt ve rā vitā. O tymothee depoſitū cuſtodi. deuitās ꝓphanas vocū nouitates ⁊ oppoſicōnes falſi nomīs ſcīe quā quidā ꝓmittētes circa fidem exciderūt. Gracia tecū. Amen Diuitibꝰ. Supͣ egit de hys qui diuites vo lūt fieri dicens eos incidere in tēptacōꝫ ⁊ laq̄ um diaboli. h̓ agit de hys qͥ diuites ſūt. mon̄­n̄ ſperare ī diuicys. ⁊ qꝛ dixit mala venire ex cupiditate ⁊ ꝯtra ſuaſit. ne viderent̉ diuites oīo abiecti. determinat. q. licet cupidi oēs īci­dant in laqueū dyaboli tn̄ n̄ ſūt penitus abici endi diuites ſꝫ pocius p̄cipe diuitibꝰ huiꝰ ſcl̓i qꝛ ſūt ⁊ ſpūales diuites.i. hys qͦ in hͦ ſcl̓o ha būdāt peccunia. quid n̄ diuites n̄ eē. ſꝫ. n̄ ſub­n̄me ſape neqꝫ ſperare in incerto diuiciaꝝ.ī li in̄ ſuꝑbire. ⁊ ī eis ſpem n̄ hr̄e qꝛ incerte ſūt Aꝰ ī ẜ ⁊ iō nō eſt ſuꝑbiendū in̄ ſꝫ timend̓ Nota qd̓ d̓ v̓ eu n̄ expauit apl̓s diuicias. ſꝫ morbū diuiciaꝝ.i. grandis animꝰ ē qui inter diuicias iſto mor­bo non tēptatur. Magnꝰ ē qͥ n̄ ſe ideo mag nū putat qꝛ diues ē. qui aūt ſe iō magnū pu tat ſuꝑbꝰ ⁊ egenus ē in carne crepat in corde in̄dicat inflatꝰ eſt non plenꝰ Et ne ſe ſpem ꝑ Idem didiſſe arbitrentur. quia dixeuat. neqꝫ ſpera re in inc̓to diuiciaꝝ. adiec̄. ſꝫ: p̄cipe ſperare: in d̓o viuo qͥ p̄ſtat nobis oīa habu.ſ. ſine dimi nucōe: ad fruendū. in eternitate n̄ mō ad vten id̓ ī eo dū in hac vita. Tēꝑalia em̄ dat ad vtend̓ et̓­na ad fruendū. illa vnde bona faciamꝰ iſta vn̄ boni efficiamur. Si vero quid faciāt de ſuis diuicps querant. p̄cipe diuites. bene agere et diuites fieri in opibus bonis:. p̄cipe illos bn̄ operari. ita vt diuites ſint in operibus bonis et p̄cipe illis: tribuere. ſua. et hͦ. facile. eciā vel ita. et ad hͦ ſint faciles ⁊ p̄cipe illis cōicare ī cōia putare q̄ hn̄t. et theſariſare ſibi fūdam̄tū bonū.i. virtutes firmas nō tm̄ opera. et hͦ in futurum;. opus ꝓprium non alienum. non p̄ſentis. ſed futuri boni ad quod diuicie p̄mit­tuntur non perduntur. ita hoc p̄cipe facere. vt apprehendant vitam eternam. vel. veram que non eſt fugituia et vana vt hec vita­Quid plurả O tymothee. per nomen anmo­net proprium reddens eum autentum. cuſto­di depoſitum ſcilicet quod deus et ego tibi ꝯ niendauimꝰ: deuitans. vt poſſis iᵈ cuſtodire nouitates aꝰ ſr̄ jo ꝯͣ religione ſe ⁊ ad ꝑſo vocis nil̓t ſub̓as. Al Sūt em̄ d̓ q̄dam nou dici cepit. poſt aſcen­tur in acti arrianoꝝ us eiuſdeo na eſſet. nō vo. nec teſ ret vniue oppoſicio ſciencia d Idem qui fide qu jd̓ ī eo ſemꝑ man̄t em̄ ſic am­reꝝ veraꝝ imꝑiciam tecum; A­Inci ſimis ⁊ de roma­fatigatov ta. exhort Aymo vt ꝑſeuer cta operae poribꝰ nō cio apl̓i ſui offici tiry. ⁊ dus talis de bono­oſtendit tienciam nibus. ji ſimis diel inſtanti.