De iureiurando. verba. de peti. her. ⁊. l. i.§. in depoſiti. jͣ. depo. l. hoīe mortuo male dicit: quia tex. in fi. loquit̉ ge .iij.§. in hac. jͣ. cōmoda. ſed ſi ponamus dolum neraliter de re que nō extat: ⁊ rei appellatio ge­ſolū eſſe cōmiſſum ab initio: vt in male fidei poſ neralis eſt: vt. l. i. in fi. sͣ. ſi cer. pe. Item ꝗa ſi po ſeſſore hereditatis: ſed dolum ceſſare in nō pa­neremus bouem eſſe ꝯbuſtum: ita eſſet ad nul­rendo iudici: ꝗa forte res eſt mortua: tunc non lum vſum ſicuti homo mortuus. Iteꝫ dicit glo. iurat̉ in littem: vt. l. ſi poſſeſſor.§. fi. sͣ. de pet. he. male in eo ꝙ ītelligit ꝙ hic loquat̉ de iuramen­⁊ in his oībus eſt idem in actionibus ſtricti iu­to affectionis. nam ſpecie debita ꝑempta ante ris qd̓ in actione bone fidei: vt videtis quātum ſnīam abſqꝫ dolo adhibito in ꝑemptione ceſſat ad hoc. ſed ſi poneremus dolū ceſſare in nō pa arbitrium iudiciſ: vt. d. l. arbitrio.§. i. ſed hic eſt rendo iudici: forte ꝗa res eſt vēdita: ⁊ extat: tūc huiuſmodi: ergo ⁊c̄. Teneamus ergo lec. Azo. in iſtis actionibus bone fidei iuraret̉ in liteꝫ: ut ꝙ hic loquat̉ de iuramēto in litem qd̓ eſt verita .d. l. ſi poſſeſſor.§. fi. ⁊ in hoc differunt ab arbi­a Ut dixi. tis: ⁊ eodem mō intelligunt. l. cum furti. jͣ. e. qd̓ trarijs q̄ ſunt ſtricti iuris: ꝗa in hoc caſu nō iura ADDE ẜm an ſit verum ibi dicam: ⁊ eodem mō ītelligūt. l. ret̉: ut dixiª. Rō quia in actionibꝰ bone fidei da fulg. ꝙ bar. ſi qn̄. C. vnde vi. qd̓ eſt verum: vt ibi patet. ⁊ ex­in actionibꝰ tur iudici arbitrium in eo qd̓ equū eſt ex natura bone fidei n̄ tra qd̓ me. cau. c. fi. De iſto ergo iuramēto ī li actionis: vt in.§. bone fidei. inſti. de acti. ⁊.§. ac videt̉ bene teꝫ qd̓ eſt veritatis videamus qn̄ preſtari poſſit: tionum. ſed ſi res extat: equum eſt ꝙ reus ꝗ ab dicere: quia ⁊ qn̄ locum habeat: ⁊ glo. in. l. numis. in fi. vlti. tex. in. d. l. ſi initio fuit in dolo cuius facto actor ꝑdit reꝫ ſuā glo. tenet īdiſtincte ꝙ habet locuꝫ ꝯtra oēs do poſſeſſor lo­puniat̉ ẜm extimatiōem actoris: iſta aūt eꝗtas quitur quā loſos. Idem videt̉ no. in. l. i. C. de ſen. que ꝓ eo ceſſat re ꝑempta: ꝗa etiam perijſſet penes acto­do reus do­qd̓ ītereſt. in fi. qōne: ⁊ videtur tex. in. l. ſemꝑ.§. rem: ⁊ ideo tūc nō deuenitur ad iuramētum in lo fecit quo hoc īterdicto qd̓ vi aut clam: hic vero glo. dicit minuſ poſſit litem. Quarto ⁊ vltimo requirit̉ ꝙ cōcurrat melius ⁊ clarius: ꝙ ad hoc vt iſtud iuramētum reſtituere qꝛ habilitas ꝑſone iurantiſ.ſ. ꝙ ſit dn̄s litis: vel qͣſi dum erat in poſſit deferri duo requirunt̉.ſ. dolus rei ⁊ diffi­dn̄s: ⁊ ꝙ ſit pubes: vt. jͣ. eo. l. vulgo. ⁊ sͣ. eo. l. vi mala fide ue̓ cultas ꝓbationis. In eo ꝙ dicit dolus rei nō cu deamus. in prin. ⁊.§. i. ⁊ his quattuor cōcurren didit alteri. ro utrum ſit cōmiſſus a principio obligationis vn̄ nimiruꝫ tibus pōt iudex deferre iuramētum in liteꝫ pre­ſi iurat̉ in li ꝯtracte vel ex poſt facto: ꝗa fuit in mora reſtitu miſſa taxatione vel nō: vt hic ⁊ sͣ. l. proxima.§. tem ꝯͣ ipſu endi: ut. d. l. nūmis. in fu. sͣ. eo. ⁊ hoc in eo ꝙ di­deferre. Modo q̄ro circa iſtud iuramētum qꝛ paria ſūt cit poſt moram. Iteꝫ nō reꝗritur dolus in parē qn̄ debeat deferri. Rn̄. dicit Guil. poſt litis cō­committere do iudici ſicut. sͣ. dixi in alio iuramēto: vt hic pꝫ dolū in non te. ſicut cetere ꝓbationes fiūt poſt litis cōt. Tu parēdo iudi ⁊ ī. d. l. ſi quādo. C. unde vi. ⁊ extra qd̓ me. cau. dic clarius: in actionibus arbitrarijs: ⁊ in rem p̄ ci: vel facien .c. fi. ⁊. d. l. nūmis. in fi. Quod aūt dicit difficul ſtatur ſemꝑ poſt ſnīam: quia tūc arbitrarie ſunt do quo mi­tas ꝓbatiōis verum dicit: ꝗa ꝓbatur in hoc tex. nus facere qn̄ cōtempſit pars parere iudici: vt. d. l. que re­⁊ in. l. ſequē. ⁊. l. ſi quādo. C. unde vi: ītelligo au poſſit: vt ēt ſtituere in fi. ⁊. l. arbitrio. in prin. ⁊.§. i. de dolo: ipſe Bar. fa tem difficultateꝫ ꝓbationis vbicūqꝫ res que pe ⁊ ideo dicunt glo. in arbitrarijs duas ferri ſnīas tetur: ⁊ hoc tunt̉ nō poſſunt ad oculuꝫ demōſtrari: quia nō vt. l. ſi cum exceptione.§. hec aūt actio. sͣ. quod ſequit̉ alex. extāt: vt hic in fi. vel ꝗa nō apparēt qd̓ eſt idem: me. cau. In actionibus vero bone fidei fateor vt. l. cum res.§. pe. ff. de lega. i. ⁊. d. l. nūmis. in ꝙ preſtat̉ poſt litis cōte. quia ante oīa debet p̄­fi. ⁊. d. l. ſi qn̄: qd̓ ē mēti tenēduꝫ. Ex hoc dicit cedere ꝙ ꝓbetur dolus nō reſtituētis: vt hac. l. Inno. ꝙ ſi ego depoſui apud te fardelluꝫ vel ci ⁊ sͣ. eo. l. i. ſed illa ꝓbatio ſit poſt liteꝫ cōte. ergo ſtā: uel capſaꝫ ſignatam ⁊ ſigillatāᵇ: ⁊ tu nō reſti ⁊ iuramētum hoc preſtabit̉ ante ſnīam: quia in b Sigilla tuis: uel reſtituis nō ſignatam uel ſigillatā: ⁊ ſic actionibꝰ bone fidei vna ſnīa tm̄ debet ferri: vt taꝫ. ADDE arguit̉ dolus tuus ī nō reſtituēdo: uel deſigillā no. in. l. i. in prin. de ac. emp. jͣ. Secūdo quero ēt poſt alex. do ꝙ ſtabitur iuramēto actoris cōtra te de reb ꝙ Pe. de vtrum ob dolum defuncti iuret̉ in liteꝫ cōtra he que dicebat̉ intus eſſe: ita notat ipſe in. d. c. fi. ex anch. cōſilio redem? Rn̄. ſiꝗdem reus deceſſit ante litem cō­cclxxxviij. in tra quod me. cau. Quero an quādo tale iura te. nō iurat̉ ꝯtra heredem: vt. C. eo. l. ij. ⁊. iij. ⁊ q̄ cipiente. Ex mētuꝫ defertur iudex poſſit taxare: ſicut dixi. sͣ. facti narra ſi per totū. ſi vero deceſſit poſt li. ꝯte. tūc aut lo­de iuramēto affectiōis? Rn̄. ꝙ taxare pōt tanꝙͣ tiōe dicit ꝙ ꝗmur in actionibus bone fidei: aut in actionibꝰ ſtabitur iu­iuretur: ut. d. c. fi. extra quod me. cā. ⁊ dicta. l. ſi ſtricti iuris. ſi in bone fidei: tūc ſiꝗdem ille do­ramēto cōſi quod. poſtꝙͣ uero iuratum eſt taxare non pōt. lus vel illa culpa in caſu quo iurat̉ ꝓpter culpaꝫ derata qua quia redargueret̉ periuriuꝫ partis: ut in aucͣ. de litate ꝑſone fuit ꝯmiſſus ante litis ꝯte. iurabit̉ ꝯtra heredē: iudi.§. oportet: poſita. C. de iudi. aucͣ. nouo iu deponentis vt. l. pe. C. eo. vtputa ſi reus hoīem debitum an̄ ⁊ cōditione re: dixi. sͣ. in. l. ꝓxima.§. iurare. Quero an ob litis ꝯte. occidit: ad qd̓ facit. l. arbitrio.§. i. cum depoſitarij ⁊ dolum defuncti deferat̉ iſtud iuramētum ꝯtra hoc dicit de glo. ibi poſita. Si vero ponas dolum eſſe com­heredem? Rn̄. ut dixi. sͣ. Aut dolus ꝓpter quē terminando miſſum poſt litis ꝯte. tunc ex eo nō iuraret̉ in li­deuenitur ad iſtud iuramētum fuit ꝯmiſſus: an q. de duobꝰ tem cōtra heredem. ar. l. eius ꝗ delatorem. jͣ. de cohe redibꝰ te litis cōte. aut nō. Quero an ab iſto iuramē iur. fiſ. Si vero loꝗmur in actionibus ſtricti iu­quorū vnuſ to: uel eius delatione poſſit appellari? Rn̄. iſta ſubtraxerat ris arbitrarijs: tūc reo defuncto ante ſnīam nō qō pendet ex eo qd̓ habuiſti no. in. l. ſed ⁊ ſi poſ claues ⁊ ap videt̉ ꝙ poſſit iurari ex eius dolo ꝯtra heredeꝫ. peruerat ſcri ſeſſori.§. i. sͣ. ti. i. ⁊ in. l. nam ⁊ poſtea.§. fi. eo. ti. Rō. quia nō eſt ꝯmiſſus dolus qui dat iudici ar neuꝫ defun ſi enim dicimus ꝙ ex iuramēto neceſſario oria bitrium in deferēdo iſtud iuramētum cum cō­cti: alter aūt tur actio: ſtatim ſeꝗtur ꝙ poſſet appellari: quia aſſerebat ibi mittat̉ ſolum in nō parendo iudici: vel faciēdo non eſt tutum aduerſario expectare ſentētiaꝫ. eſſe magnaꝫ quo minus pareri poſſit: vt dictuꝫ eſt. Uenio quātitatem Quid eniꝫ ſi nunꝙͣ feratur ⁊ ageretur ex illo ad ſcd̓m iuramētum in liteꝫ qd̓ eſt veritatis ⁊ nō argenti. ille iuramēto: vel peteretur executio: certe nō eſſet affectionis: ⁊ in hoc examinabit̉ ītellectus iſtiꝰ uero ꝗ appe cōſultum parti: ergo poſſet appellare: ut. l. ante ruit dicebat verſi. plane: dicebat enim Guar. ꝙ hic loꝗmur ſnīe tempus: quo. appel. nō reci. facit. l. ait pre nihil inueniſ de iuramēto affectionis: ⁊ ideo eſt ſpāle in hoīe ſe Pe. de tor.§. permittitur. sͣ. de mino. ſed ſi dicamus mortuo: ſecus eſſet in alijs ſpeciebus. Aſſignat ancha. dicit nō oriri actionem: ut ego tenui uobis: tunc nō ibi ꝙ hec. q. rōneꝫ quā dic vt in glo.ſ. ꝙ homo mortuus nō poſſet appellari ꝓpter rōnem cōem iuris noſtri ſimilis eſt p̄ eſt ad aliquem vſum. ſecus in alijs ſpēbus. Iſta dicte d̓ qua ut. l. pe. C. quo. appel. non reci. ⁊. l. ij. C. de epiſ. lec. eſt falſa. primo in eo ꝙ dicit ꝙ eſt ſpeciale in in. d. c. fi. audi. ⁊ uidetur caſus in. l. generaliter.§. ſin aūt