LVII homo ſine adiutorio īter mortuos liber Sicut vl̓nerati dormiētes ī ſepulchris. ᵉ quorū non es memor amplius: ⁊ ipſi de manū tua repulſi ſunt.ᶠ Poſuerunt me in lacū inferiori: in tenebroſis et in vmbra mortis.ᵍ Super me confirmatꝰ eſt furor tuus: ⁊ omnes fluctus tuos induxiſti ſuꝑ me.ʰ Conge feciſti notos meos a me: po ſuerunt me ab hominationem ſibi. Pra ditus ſum et non ingrediebar: oculi mei languerunt pre inopia.ˣ O lamaui ad te dn̄e: tota die expandi a te manus meas.ˡ Qunquid mortuis facies mirabilia: aut medici ſuſcitabunt ⁊ confitebuntur tibi.ⁿ Nunquid narrabit aliquis in ſepulchro miſericordiam tuā: et veritatem tuam in perditionē.. Nunquid cognoſcentur in tenebrꝭ mirabilia tua: ⁊ iuſticia tua ī terra obliuionis. Et ego ad te dn̄e clamaui: et mane oratio mea preueniet te.ʸ Et ꝗd̓ domine repellis orationē meam: auertis faciem tuam a me.q Pauper ſum ego ⁊ in laboribus a iuuentute mea: exaltatus aūt humiliatus ſum et cōturbatus. Tn̄ me tranſierunt ire tue: ⁊ terrores tui conturbauerunt me. Uircundederunt me ſicut aqua tota die: circunde derunt me ſimul Als die ver wunten ſch laffend in den grebern d̓ du furpas nit gedenceſt vn̄ ſyſind auẜgetriben vō deiner hand. Sy haben mich geſetꝫt in den nidei ſtē ſee: indē faſt vinſtern vnd̓ in den ſchatten des tods.ᵍ Dein grīm iſt beſtātet tiber mich: vndaldein flu̓ẜ haſtu ingefureuber mich.ʰ Du haſt gemachi meine erkannten verre von mir: ſy habenn mich geſetzet in zū̓ ainer verachtungˡ Tch bin ge antwurt vn̄ giengnit ein meine augen haben geſiecht vor gepreſtēᵏ Rei ich hab geſchryenzū diri ich hab geſtrecket meinhend̓zū dir den gantzen tagˡ Uirſtu dēn nit tu̓n die wunder den todtenoder die arcꝫt werden et kucken vnnd werdendibekennen.ⁿ Uirt denn yemād indem grab verkundē dein parmhertzigkait: vnd̓ dein warhait in der verdānus. Uerdē nit erkānt deine wundei in den vinſternuſſen: vnd dein gerechtikaite in dei erd d̓ vergeſſung.º T nd̓ her̄ ich habzū dir gerūſt: vnd̓ meī gebet wirt dich frū furtōmen Rerr we rumb vertreibſtu meī ge bet: dū abkerſt deī antlitꝫ von mir. Tchbin arnvnd̓ in den arbaitē vō meiner iugent: aberichbinerhocht vn̄ gedemutiget vn̄ betrūpt Deine zoren ſind gegangen in mich: vnd deine ſchrecken haben mich betrūbet. Sy habē mich vmbgebe als dꝫ waſſer dē gantzē tag: ſy habē mich vmbgebē mitainand̓
zum Hauptmenü