LXXXII de mandatis tuis non erraui. Reredi­tate acquiſiui teſtimonia tua ineternū: qꝛ exultatio cordis mei ſūt. Tnclinaui cor meum ad faciendas iuſtificationes tuas ineternū: propter retributionē. Samech. Niquos odio habui: legem tuaꝫ dilexi. Adiutor et ſuſceptor meus es tu: in verbū tuum ſuperſperaui. De clinate a me maligni ſcrutabor mādata dei mei. Suſcipe me ẜm eloquiū tuum viuam: non cōfundas me ab expecta­tione mea. Adiuua me et ſaluus ero: et meditabor in iuſtificationibꝰ tuis ſemꝑ. Spreuiſti omnes diſcedētes a iuſticijs tuis: quia iniuſta eſt cogitatio eoꝝ. PPre­uaricantes reputaui omēs pctōres terre: ideo delexi teſtimonia tua. Confige ti­more tuo carnes meas: a indicijs ei tuis timui. Ayn. Reci iudicium et iuſticiam. non tradas me calumniantibꝰ me. Su­ſcipe ſeruū tuū in bonū: non calumnient̉ me ſuꝑbi. Oculi mei defecerunt in ſalu tare tuū: in eloquiū iuſticie tue.. Hac ſeruo tuo ẜm miſcd̓iam tuā: et iuſtiſicati­ones tuas doce me.ˡ Seruꝰ tuus ſū ego: da mihi intellectū vt ſciā teſtimonia tua.ˢ Ap̄s faciendi dn̄e: diſſipauer̄t legē tuāᶠ wan ſy ſind frolockūs meius hertzēq Tth hab genaigi mein hertꝫ zetūn dein rechtuertigūgewig klich: vm̄ die wid̓geltūg Th hab in haẜgehe bt die boſen: vn̄ hab liebgehebi dein geſatꝫ. Du biſt mein helffer vn̄ mei empfaher: vndich hab gehoſt in dei wortᶜ Crpoẜhaſtigen naigent euch mir: vn̄ ich wird erforſchē die gebot mei nes gots. Enpfach mi ch nach deiner rede vnd ich wird leben: vnnd nit ſchande mich meiner harrung. Hlff mir vnd̓ ich wird behaltē: vn̄ ich wird betrachten allwes in deinen gerechtikaitē. Du haſt verſchmācht ali die ſich ſchaiden dein gerechtikaitē: wān ir ge­danck iſt vnrecht. Ich hab geſchātꝫt die ūber­geer all ſūnd̓ der erdꝫda rum habich liebgehebi dein czeugknus.ʰ Sich mei flaiſche mit deiner forcht wānich hab mich gefurchi dein vrtallēˡ Cch hab gētan dꝫ vrtail vnd die gerechtikait: nit ant vurt mich den pein­gern. Empfach deinē knecht in gut: die hoffer tigen peinigen mich nitꝰ Deine augen haben ge proſtē in deinem hail: vn̄ in red deiner gerechtikait. mit deim knecht nach deiner parmhertz igkait: vnd̓ lere mich dein gerechtikaiten. Tchbin dein knecht: gib mir die verſtantuus das ich wiſſe deine zeugknus. Rerr die zeit iſt zetūn: ſy haben ver wuſt dein geſatꝫ.ʳ