Tdeo dilexi mandata tua: ſuꝑ aurum thopazionq Propterea ad oīa mandata tua dirigebar: oēm viam iniquam odio Ad nonam. Phe. habui. Irabilia teſtimōia tua dn̄e: ideo ſcru­ſtata eſt ea aīa mea. Declaratio ſermo num tuoꝝ illumīat: intellectū dat par­uulis. Os meū a perui attraxi ſpiri tum: quia mandata tua deſiderabam. Aſpice in me miſe. rere mei: ẜm iudicium diligentiū nomen tuū.ˡ Greſſus meos dirige ẜm eloquiuꝫ tuum: dn̄etur mei omnis iniuſticia. Redime me a calumnijs hominū: vt cu ſtodiam mandata tua.? Raciem tuā illu­mina ſuper ſeruū tuum: doce me iuſtifi eatiōes tuas.ʰ Exitus aquaꝝ de duxerūt oculi mei: ꝗa non cuſtodier̄t legem tuā. zadih. Tuſtus es dn̄e: rectum iudiciū tuū. Qandaſti iuſticiam teſtimonia tua: veritatem tuā nimis. Thabeſcere me fecit zelus meus: ꝗa obliti ſunt verba tua inimici mei. Tgnitum eloquium tuum Darumb habich liebi ge hebi deine gebote: u̓ber das gold vnd̓ topaſion. Darūb wardich geſch ickt allen dein gebotē ich hab in haẜ gehebi al te bo̓s weg. Err wund̓lich ſind deine zeugknuſſen­darumb hat ſyberſūche­mei ſel. Die eroffūg deiner rede erleucht: v̓n̄ gibi verſtantuus klai nen. Deinē mund hab ich aufgetan vnd habzū gezogē gaiſt: wan̄ ich begeret deiner gebotē. Schawe in mich vnd̓ er­parn dich mein: nach vrtail der liebhabenden dein namē. Schick mei ne gang nach deinē auſ­ſprechen: vn̄ all vngerech tikait wirt mirnit herſch en. Erloſe mich vondē zwangſalē der menſchē­das ich behūte deine ge botte. Erleuchte dein ant litꝫ in ber deinenkne cht: vnnd ler mich dein rechtuertigūgē.ʰ Ceine augen haben auẜgefuri die auẜgangder waſſer wān ſy habē nit behūtet deī geſatꝫ. Rere dubiſt gerecht: vnd̓ dein vrtalle iſt recht.ª Du haſtgebo ten die gerechtikait dein zeugꝭnuſſen: vn̄ deī war­hait groſlich. Qeī lieb hat mich gemachet ſch­welcken: wān meine veind haben vergeſſen deiner wort. Dein red iſt ſaſt feurin. vn̄ dein knecht hat ſylieb gehebi.­