Queſtio LXXXVII. 39 tet ſimpl̓r ſpōtaneus vel īuitꝰ patiat̉: qd̓ ēt ī iniurijs hoībꝰ factis obẜuat̉: ut recōpēſationē pene reītegret̉ eqͣlitas iu ſtitie. vn̄ pꝫ ceſſāte actu pctī ul̓ īiurie illate: adhuc r̄māet d̓bitū pene. Sꝫ ſi loqͣmur ablatōe pctī qͣꝫtū ad maculaꝫ. ſic māifeſtū ē macula pctī ab aīa auferri p̄t: niſi aīa deo ꝯiūgit̉ cuiꝰ diſtātiā detrimētū ꝓprij nitoris īcur rebat: qd̓ ē macula: ut ſupͣ dcm̄ ē. Cōiūgit̉ āt deo uo lūtatē: vn̄ macula pctī ab hoīe tolli p̄t niſi uolūtas hoīsdinē diuīe iuſtitie accepit: ut.ſ. uel ip̄e ſibi penā ſpōtaneꝰſumat ī recōpēſationē culpe p̄terite uel ēt a deo illatā patiēt ſuſtieat: utroqꝫ.n. pena rationē ſatiſfactōis hꝫ. Pena āt ſatiſfactoria diminuit aliꝗd rōne pene. Eſt.n. de rōne pe ne ſit ꝯͣ uolūtatē: tn̄ ut nūc: ē uolūtaria. ſim pl̓r ē uolūtaria: ẜꝫ ꝗd āt īuolūtaria: ſic̄ pꝫ ex his ſupͣ no lūtario īuolūtario dcā ſunt. Dd̓ꝫ ē ergo remota macu­la culpe p̄t ꝗdē remanē reatꝰ pene ſimpl̓r: ſꝫ ſatiſfactorie. Ad pͥᵐ ergo dd̓ꝫ ſic̄ ceſſante actu pctī remāet macu­la: ut ſupͣ dcm̄ ē: ita ēt p̄t remanere reatꝰ: ceſſāte v̓o macu­la remāet reatꝰ ẜm eādē rōnē: ut dictū ē. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: v̓tuoſo d̓bet̉ pena ſimpl̓r: p̄t tn̄ ſibi d̓beri pena ut ſa tiſfactoria: qꝛ ip̄ꝫ ad v̓tutē ꝑtinet: ut ſatiſfaciat his ī ꝗbꝰ offēdit: ul̓ deū vl̓ hoīeꝫ. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ remota macula ſanatū ē nulnꝰ pctī qͣꝫtū ad uolūtatē. Reqͥrit̉ āt adhuc pēa ad ſanationē aliaꝝ uiriū aīe que pctm̄ p̄cedēs deordinate fuerūt: ut.ſ. ꝯͣria curent̉. Reꝗrit̉ ēt ad reſtituēdū eqͣlitatē iuſtitie: ad amouendum ſcandalum aliorum: ut edificen tur in pena qui ſunt ſcandalizati in culpa: ut patet ex exem plo de Dauid inducto­Ad ſeptimū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ oīs pēa ſit ꝑꝑ aliquā culpā. Dr̄.n. Io.. ceco nato. Neqꝫ peccauit: neqꝫ parētes eiꝰ: ut naſceret cecꝰ. Et ſil̓r uidemꝰ ml̓ti pueri ēt baptizati graues pēas patiūt̉: utputa febres: d̓monū opp̄ſſiōes: ml̓ta huiuſmo di: tn̄ ī eis ſit pctm̄ poſtqͣꝫ ſunt baptizati an̄qͣꝫ ſint ba­ptizati ē ī eis plꝰ pctō qͣꝫ ī alijs pueris: hec patiūt̉.n. oīs pēa pctō ē.. Eiuſdē rōnis ur̄ pctōres ꝓſperent̉: aliꝗ īnocētes puniāt̉. utrūqꝫ āt ī rebꝰ hūa­nis frequēt̓ īuenimꝰ. Dr̄.n. iniꝗs ī pſal̓. In labore hoīuꝫ ſūt: hoībꝰ flagellabūt̉. Et Iob. xxi. Impij uiuūt. ſubleuati ſunt ꝯfortatiqꝫ diuitijs. Et abachuc. i. dr̄. Quare reſpicis ꝯtēptores: taces ꝯculcante īpio iuſtiorē ſe. oīs pena īfligit̉ culpa.. De xp̄o dr̄..i. Pe. 2. pec catū fecit: nec īuētꝰ ē dolꝰ ī ore eiꝰ: tn̄ ibidē dr̄ paſſus ē nobis. ſꝑ pena a deo diſpēſat̉ culpa. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dr̄ Iob.. Quis unqͣꝫ īnocēs ꝑijt: aut qn̄ recti delet. ſunt qn̄ potiꝰ uidi eos oꝑant̉ initatē flāte deo ꝑijſſe. Et Aug. dic̄ ī pͥº retractationū. oīs pēa iuſta ē pctō aliqͥ īpēdit̉. Rn̄º. dd̓ꝫ: ſic̄ dictū ē: pena p̄t dupl̓r ꝯſi­derari. ſimpl̓r: īqͣꝫtū ſactiſfactoria. Pena ꝗdē ſatiſfacto­ria ē qͥdāmō uolūtaria: qꝛ ꝯtīgit eos differūt ī reatu pe ne unū ẜꝫ uolūtatē uniōe amoris: īde ē īterdū aliꝗs peccauit: penā uolūtariꝰ alio portat: ſic̄ ēt ī rebꝰ hūanis uidemꝰ aliꝗs ī ſe trāſfert alteriꝰ d̓bitū. Si v̓o loqͣmur pena ſimpl̓r ẜꝫ hꝫ rōnē pene: ſic ſꝑ hꝫ ordinē ad culpaꝫ ꝓpriā: ſꝫ qn̄qꝫ ꝗdē ad culpā actualē: puta qn̄ aliꝗs uel a d̓o uel ab hoīe pctō ꝯmiſſo punit̉. Qn̄qꝫ v̓o ad culpā origi­nalē: ꝗdē uel pͥncipal̓r: uel ꝯſequēt̉. Prīcipal̓r ꝗdā pe na origīal̓ pctī ē naͣ hūana ſibi reliꝗt̉ deſtituta auxilio or­ginal̓ iuſtitie: ſꝫ ad ꝯſequūt̉ oēs penalitates ex d̓fectu nature ī hoībꝰ ꝯtingūt. Sciēdū tn̄ ē qn̄qꝫ aliꝗd ur̄ pe nale: qd̓ tn̄ hꝫ ſimpl̓r rōnē pene. Pena.n. ē ſpēs mali: ut ī pͥmo dcm̄ ē. malū āt ē pͥuatio boni: āt ſint plura hōis bo­na.ſ. aīe corꝑis exterioꝝ reꝝ: ꝯtingit īterdū patiat detrimentū ī minori bono: ut augeat̉ ī maiori: ſic̄ patit d̓trimētū pecūie ꝑꝑ ſanitatē corꝑis: uel ī utroqꝫ hoꝝ ꝑꝑ ſa lutē aīe: ꝑꝑ gl̓ia dei: tūc tale detrimētū ē ſimpl̓r malū hōis: ſꝫ ẜꝫ ꝗd. un̄ hꝫ ſimpl̓r rōnē pene: ſꝫ medicine. medici auſteras potiōes ꝓpināt īfirmis ut cōferāt ſani­tatē: qꝛ hmōi ꝓpͥe habēt rōeꝫ pene: reducunt̉ ad culpā ſic̄ ad cāꝫ: niſi tāto: qꝛ hoc ip̄m oꝫ hūane nature medicinas penales exhiber̄: ē ex corruptiōe nature ē pe na original̓ pctī. In ſtatu.n. īnocētie oportuiſſet aliqueꝫ ad ꝑfectū v̓tutis īducere pēalia exercitia. vn̄ hꝰ ip̄ꝫ qd̓ ē pēale ī talibꝰ reducit̉ ad originalē clpā ſic̄ ad cāꝫ. Ad pͥᵐ ergo dd̓ꝫ: hmōi defectꝰ eoꝝ naſcunt̉: uel ēt pueroꝝ: ſunt effectꝰ pene original̓ pctī: ut dcm̄ ē: manēt ēt poſt baptiſmū ꝑꝑ cāꝫ ſuꝑiꝰ dictā: ſint eqͣl̓r ī oībꝰ ꝯtin­git ꝑꝑ nāe diuerſitatē ſibi relīꝗt̉: ut ſupͣ dcm̄ ē. ordinant̉ tn̄ hmōi defectꝰ ẜꝫ diuinā ꝓuidētiā ad ſalutē hoīuꝫ: uel eo patiunt̉: uel alioꝝ penis admonent̉: ēt ad gl̓iam dei. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ bona tꝑalia corꝑalia ſunt ꝗdē aliqͣ bona hoīs: ſꝫ ꝑua: bona v̓o ſpūalia ſūt magna hoīs bona. Pertīet igr̄ ad diuinā iuſtitiā ut v̓tuoſis det ſpūalia bōa: de tꝑalibꝰ bōis uel malis tm̄ det eis qͣꝫtū ſuffic̄ ad v̓tuteꝫ. Ut.n. Dionyſiꝰ dic̄. 8. c. de di. no. diuīe iuſtitie ē emolli re optimoꝝ fortitudinē maliū donationibꝰ. alijs v̓o ip̄ꝫ tꝑalia dāt̉ ī malū ſpūaliū cedūt. unde in pſal. cōcludit̉. tenuit eos ſuꝑbia. Ad 3ᵐ dd̓m: xp̄s penaꝫ ſuſti­nuit ſatiſfactoriā: non pro ſuis: ſed noſtris peccatis. Ad octauū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ aliꝗs puniat̉ pctō alteriꝰ. Dr̄.n. Exo. o. ego ſuꝫ d̓s zelotes uiſitās inꝗtatē pr̄uꝫ ī filios ī tertiā qͣrtam generationē his oderūt me. Matth̓. 23. dr̄. Ut ueniat ſuꝑ nos oīs ſanguis iuſtus effuſus ē ſuꝑ terrā.. Iu­ſtitia hūana deriuat̉ a iuſtitia diuina: ſed ẜm iuſtitiā hūanā aliqn̄ filij puniūt̉ parētibꝰ: ſic̄ pꝫ ī crimīe leſe maieſtatis: ēt ẜꝫ diuinā iuſtitiā unꝰ punit̉ pctō alteriꝰ.. Si dicat̉ filiꝰ puniri pctō pr̄is: ſꝫ pctō ꝓp̓o: īqͣꝫtū imi­tat̉ malitiā pr̄nā: magis diceret̉ filijs qͣꝫ de exͣneis. ſil̓i pena puniūt̉ his quoꝝ pctā imitant̉. ergo ur̄ fi lij pctīs ꝓprijs puniant̉: ſꝫ pctīs parētū. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dr̄ Ezech̓. 18. Filiꝰ portabit iniqͥtatē pr̄is. Rn̄º. dd̓ꝫ. ſi loqͣmur de pena ſatiſfactoria uolūtarie aſſūit̉: ꝯtigit unꝰ portet penā alteriꝰ inqͣꝫtū ſunt qͥdāmō unū: ſicut dcm̄ ē. Si āt loqͣmur de pena pctō īflicta īqͣꝫtū hꝫ rōneꝫ pene: ſic ſolū unꝰ ꝗſqꝫ pctō ſuo pūit̉: qꝛ actꝰ pctī aliꝗd ſonale ē. Si āt loqͣmur pena hꝫ rōnē medicīe: cōtingit unꝰ punit̉ pctō alteriꝰ. Ocm̄ ē enī d̓trimēta corꝑa liū reꝝ uel ēt ipſiꝰ corꝑis ſunt q̄dā penales medicīe ordīa­te ad ſalutē aīe. vn̄ nihil ꝓhibet talibꝰ penis aliquē pūiri pctō alteriꝰ: uel a deo uel ab hoīe: utpote filios pr̄ibꝰ: ſubditos dn̄is īqͣꝫtū ſunt q̄dā res eoꝝ: ita tn̄ ſi filiꝰ uel ſubditꝰ ē ꝑticeps culpe hmōi penales d̓fectꝰ hꝫ rōnē pe­ne qͣꝫtū ad utrūqꝫ.ſ. pūit̉ quo punit̉. Si v̓o ſit ꝑticeps culpe: hꝫ rationē pene qͣꝫtū ad pūit̉: qͣꝫtū v̓o ad pūit̉ rōnē medicine tm̄: niſi accn̄s īqͣꝫtū pctō alteriꝰ ꝯſentit. ordinat̉.n. ei ad bonū aīe ſi patient̓ ſuſtineat. Pene v̓o ſpūales ſūt medicinales tm̄: qꝛ bonū aīe non ordinat̉ ad aliud melius bonū. un̄ ī bonis aīe nullus patit̉ detrimentū ſine culpa ꝓp̓a: ꝑꝑ hoc ēt talibꝰ penis: ut di­Hieronymꝰ ī epiſtola ad Auitū. unꝰ pūit̉ alio: qꝛ qͣꝫtū ad aīaꝫ filiꝰ ē res pr̄is: vn̄ hmōi cāꝫ dn̄s aſſignās dic̄ Ezech̓. 18º. Oēs aīe mee ſūt. Ad pͥᵐ dd̓m: utrūqꝫ dcm̄ ur̄ referēdū ad penas tꝑales ul̓ corꝑales inqͣꝫtū fi­lij ſūt q̄dā res parētū ſucceſſores p̄deceſſoꝝ: ul̓ ſi r̄ferāt ad penas ſpūales: dr̄ ꝑꝑ imitationē culpe: un̄ ī Exo. ad dit̉. His oderūt me. Et ī Matth̓. dr̄. Et nos īplete ſurā pr̄uꝫ ur̄oꝝ. dic̄ āt pūiri pctā patꝝ ī filijs: qꝛ filij ī pctīs parētū nutriti ꝓniores ſunt ad peccādū: ꝑꝑ ꝯſuetudinē: ēt ꝑꝑ exēplū patrū qͣſi auctoritatē ſequētes: ſūt ēt maiori pena digni ſi penas pr̄uꝫ uidētes correcti ſūt. āt addi­dit. In tertiā qͣrtā gnationē. qꝛ tm̄ ꝯſueuer̄t hoīes uiuer ut ī tertiā qͣrtā gnātionē uiderēt: ſic mutuo uidere po ſūt filij pctā parētū ad imitādū: pr̄es pēas filioꝝ ad do­lēdū. Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: pene ille ſunt corꝑales tꝑales qͣs iuſtitia hūana uni pctō alteriꝰ infligit: ſunt remedia q̄­ uel medicīe ꝯͣ culpas ſequētes: ut uel ip̄i puniunt̉: ul alij cohibeant̉ a ſil̓ibꝰ culpis. Ad 3ᵐ dd̓ꝫ magis dn̄i pūiri pctīs alioꝝ ꝓpinꝗ qͣꝫ extranei: qꝛ pena ꝓpīquo quodāmō redūdat ī illos peccauerūt: ut dictū ē: īqͣꝫtū filiꝰ ē q̄dā res pr̄is: ēt qꝛ domeſtica exēpla domeſti ce pene magis mouēt. vn̄ qn̄ aliꝗs nutritꝰ ē ī pctīs paren tum uehemētiꝰ ea ſeꝗt̉. ſi ex eoꝝ penis eſt deteritꝰ: obſtinatior ur̄. unde eſt maiori pena dignus. 4