Queſtio CV. ſuſpitionē fraudis tenebat̉ iuramētū p̄ſtare. Alio mō pote rat ꝑdi ex cā euitabili: puta ꝑ furtū: ⁊ tūc ꝑꝑ negligētiā cuſtodis reddere tenebat̉: ſꝫ ſic̄ dcm̄ ē: ille ꝗ mutuo accipiebat aīal tenebat̉ reddere ēt ſi debilitatū: aut mortuū fuiſſet ī eiꝰ abſentia: de minori.n. negligētia tenebat̉ qͣꝫ depoſitariꝰ ꝗ nō tenebat̉ niſi d̓ furto. ¶ Ad 6ᵐ dd̓ꝫ ꝙ mercēna rij ꝗ locāt oꝑas ſuas pauperes ſūt d̓ laboribꝰ ſuis victū q̄rētes qͦtidianū. ⁊ iō lex ꝓuide ordinauit: ut ſtatim eis merces ſolueret̉ ne victꝰ eis deficeret: ſꝫ illi ꝗ locāt alias res diuites eē ꝯſueuerūt nec ita īdigēt locatiōis p̄cio ad ſuū victū quotidianū. ⁊ iō n̄ ē eadē rō ī vtroqꝫ. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ iudices ad hoc īter hoīes ꝯſtituūt̉ ꝙ determinēt qd̓ ambiguū īter hoīes circa iuſtitiā eē pōt. Dupl̓r aūt aliꝗd p̄t eē ambiguū. Uno mō apud ſimplices: ⁊ ad hoc dubiū tollē dū mādat̉ Deutro. 16. ut iudices ⁊ magiſtri ꝯſtituerēt̉ ꝑ ſingulas tribꝰ: ut iudicarēt ppl̓m iuſto iudicio. Alio mō cō tingit aliꝗd eſſe dubiū ēt apud ꝑitos. ⁊ iō ad hoc dubium tollēdū ꝯſtituit lex: ut oēs recurrerēt ad locū pͥncipalē a d̓o electū: ī quo ⁊ ſūmꝰ ſacerdos eēt ꝗ determīaret dubia cica cerimonias diuini cultꝰ. ⁊ ſūmꝰ iudex ppl̓i ꝗ determinaret q̄ ꝑtinēt ad iudicia hoīuꝫ: ſic̄ ēt nūc ꝑ appellationē: vl̓ ꝑ ꝯſolationē cauſe ab īferioribꝰ iudicibꝰ ad ſuꝑiores deſerunt̉: vn̄ dr̄ Deutro. 17. Si difficile ⁊ ambignū apud te iudiciū ꝓſpexeris: ⁊ iudiciū ītra portas tuas videris v̓ba variari: aſcēde ad locū quē elegerit dn̄s: venieſqꝫ ad ſacerdotes leuitici generis ⁊ ad iudicē ꝗ fuerit ī illo tꝑe: hmōi āt ambigua iudicia nō frequēt̓ emergebāt: vn̄ ex hͦ ppl̓s nō granabat̉. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ ī negocijs hūanis nō pōt hr̄i demōſtratiua ꝓbatio: ⁊ īfallibil̓: ſꝫ ſuffic̄ aliqͣ ꝯiectural̓ ꝓbabilitas ẜm quā rhetor ꝑſuadet. ⁊ iō lꝫ ſit poſſibile du os aut tres teſtes ī mēdaciū ꝯuenire: nō tn̄ ē facile nec ꝓ habile ꝙ ꝯueniāt. ⁊ iō accipit̉ eoꝝ teſtimoniū tanqͣꝫ verū: ⁊ p̄cipue ſi ī ſuo teſtimonio n̄ vacillēt: vl̓. al̓s ſuſpecti n̄ fuerūt. Et ad hoc ēt ꝙ nō de facilia v̓itate teſtes declinarēt in ſtituit lex ut teſtes diligētiſſime examinarent̉: ⁊ grauit̓ punirent̉ ꝗ inuenirent̉ mēdaces: ut habet̉ Deutro. 19. Fuit tn̄ aliqͣ rō hmōi numeri determinādi ad ſignificādū īfallibilē v̓itatē ꝑſonaꝝ diuinaꝝ: q̄ qn̄qꝫ numerāt̉ due. qꝛ ſpūs ſanctꝰ ē nexus duoꝝ: qn̄qꝫ exprimūt̉ tres: ut Aug. dic̄ ſuꝑ Illud Io. 8. In lege nr̄a ſcriptū ē. qꝛ duoꝝ hoīuꝫ teſtimoniū veꝝ eſt. ¶ Ad 4ᵐ dd̓m: ꝙ nō ſolū ꝑꝑ grauitatē culpe: ſꝫ ēt ꝑꝑ alias cās grauis pena īfligit̉. Primo ꝗdē ꝑꝑ quātitatē peccati: qꝛ maiori pctō ceteris paribꝰ pena grauior d̓ bet̉. Scd̓o ꝑꝑ peccati ꝯſuetudinē. qꝛ a peccatis ꝯſuetis nō facil̓r hoīes abſtrahūt̉ niſi ꝑ graues penas. Tertio ꝑꝑ mitā ꝯcupiſcētiā vel delectationē ī pctō. ab his.n. nō de facili hoīes abſtrahūt̉ niſi ꝑꝑ graues penas. Quarto ꝑꝑ facilita tē cōmittēdi pctm̄: ⁊ iacēdi ī ipſo: hmōi aūt pctā qn̄ manifeſtāt̉ ſunt magis puniēda ad alioꝝ terrorē. Circa ipſaꝫ etiā quātitatē peccati qͣdruplex gradꝰ ē attēdēdus ēt circa vnū ⁊ idē factū. Quoꝝ pͥmus ē qn̄ īuolūtarius pctm̄ cōmittit: tūc.n. ſi oīo ē īuolūtariꝰ total̓r excuſat̉ a pena. Dr̄.n. Deu tro. o. ꝙ puella q̄ opprimit̉ ī agro nō ē rea mortis. qꝛ clamauit. ⁊ nullꝰ affuit ꝗ liberaret eā. Si v̓o aliqͦ mō fuerit vo luntariꝰ: ſꝫ tn̄ ex īfirmitate peccat: puta cū ꝗs peccat ex paſione: minuit̉ pctm̄ ⁊ pena ẜꝫ v̓itatē iudicij diminui dꝫ: ne ſi forte ꝑꝑ cōem vtilitatem pena aggrauet̉ ad abſtrahedū hoīes ab hmōi peccatis: ſic̄ dcm̄ ē. Scd̓s gradꝰ eſt qn̄ ꝗs ꝑ ignorantiam peccauit: ⁊ tunc aliqͦ mō reꝰ reputabat̉ ꝑꝑ negligentiaꝫ adiſcendi: ſꝫ tn̄ n̄ puniebat̉ ꝑ iudices: ſꝫ exp̄iabat pctm̄ ſuum ꝑ ſacrificia: vn dr̄ Leuit. 4. Anima q̄ peccauerit ꝑ ignorantiam ⁊cͣ. ſꝫ hoc intelligendum eſt digno rantia facti: n̄ āt d̓ ignorantia p̄cepti diuini qd̓ oēs ſcire tenebant̉. Tertiꝰ gradꝰ eſt qn̄ aliꝗs ex ſuꝑbia peccabat.i. ex certa electione ul̓ ex certa malicia: ⁊ tunc puniebat̉ ẜꝫ quātitatem delicti. Quartꝰ āt gradꝰ ē qn̄ peccabat ꝑ ꝓteruiaꝫ: ⁊ ꝑtinaciā: ⁊ tunc qͣſi rebellis: ⁊ deſtructor ordinatiōis legis oīno occidēdꝰ erat. Scd̓m hoc dd̓m eſt ꝙ ī pena fur ti ꝯſiderabat̉ ẜm legē id qd̓ frequēter accidere poterat: ⁊ iō pro furto aliaꝝ reꝝ que de facili cuſtodiri poſſunt a furibus nō reddebat fur niſi duplū. Oues āt n̄ de facili pn̄t cuſtodiri a furto. qꝛ paſcunt̉ ī agris. ⁊ iō frequētius ꝯtingebat ꝙ oues furto ſubtraberent̉: vn̄ lex maiorē penā ap poſuit: ut.ſ. qͣtuor oues ꝓ vna oue redderent̉. Adhuc aūt boues difficiliꝰ cuſtodiūt̉: qꝛ habent̉ ī agris: ⁊ n̄ ita paſcū tur gregatim ſic̄ oues. ⁊ iō adhuc hic maiorem penaꝫ appoſuit: ut.ſ. ꝗnqꝫ boues ꝓ vno boue redderent̉: ⁊ hoc di co niſi forte idē aīal inuentum fuerit viuens apud eum: qꝛ tunc ſolū duplū reſtituebat: ſic̄ ⁊ in ceteris furtis: poterat .n. haberi p̄ſumptio ꝙ cogitaret reſtituere. ex quo viuum ſeruaſſet. Uel pōt dici ẜm gloſam ꝙ bos hꝫ ꝗnqꝫ utilitates qꝛ īmolat̉: arat: paſcit carnibus: lac dat: ⁊ corium ēt diuerſis vſibus miniſtrat: ⁊ iō ꝓ vno boue ꝗnqꝫ boues redde bant̉. Ouis etiam hꝫ qͣtuor vtilitates: qꝛ īmolat̉: paſcit: lac dat: ⁊ lanā miniſtrat. Fliꝰ auteꝫ ꝯtumax nō qꝛ comedebat ⁊ bibebat: occidebat̉: ſꝫ ꝑꝑ ꝯtumaciam: ⁊ rebellionē q̄ ſꝑ morte puniebat̉: ut dcm̄ ē. Ille v̓o ꝗ colligebat ligna ī ſabbato lapidatus fuit tanqͣꝫ legis violator: q̄ ſabbatum obſeuari p̄cipiebat in cōmemorationem fidei nouitatis mundi ſicut ſupra dictum eſt: vn̄ occiſus fuit tanqͣꝫ infidel̓. ¶ Ac decimū dd̓m ꝙ lex uetꝰ penā mortis īflixit ī grauioribus criminibꝰ.ſ. ī his q̄ ꝯͣ deū peccant̉: ⁊ ī homicidio: ⁊ ī furto hoīuꝫ: ⁊ ī irreuerētia ad parētes: ⁊ ī adulterio: ⁊ īceſtibꝰ. In furto aūt aliaꝝ reꝝ adhibuit penaꝫ dāni. In ꝑcuſſuris aūt ⁊ mutilatiōibꝰ īduxit penā taliōis: ⁊ ſil̓r ī pctō falſi teſtimonij. In alijs aūt minoribꝰ culpis īduxit penā flagella tiōis vel ignominie. Penam auteꝫ ſeruitutis induxit ī duo bus caſibꝰ. In vno ꝗdē qn̄ ſeptimo anno remiſſionis ille ꝗ erat ſeruus: nolebat bn̄ficio legis vti: ut liber exiret: vn̄ ꝓ pena ei īfligebat̉: ut ī ꝑpetuum ſeruus remaneret. Secundo īfligebat̉ furi qn̄ nō habebat quod poſſet reſtituere: ſicut habetur Exo. 22. Penam autem exilij vniuerſali lex nō ſtatuit. qꝛ ī ſolo populo illo deꝰ colebatur oībus alis populis ꝑ idolatriam corruptis: vn̄ ſi ꝗs a populo illo vni uerſaliter excluſus eſſet: daret̉ ei occaſio idolatrie: ⁊ iō pri mo Regū. 26. dr̄ ꝙ Dauid dixit ad Saul. Maledicti ſūt ꝗ eiecerunt me hodie. ut nō habitē ī hereditate domini di centes: vade ſeruidijs alienis. erat tn̄ aliquod particulare exilium. Dr̄.n. Deutro. 9. Ꝙ ꝗ percuſſerit ꝓximum ſuū neſciens: ⁊ ꝗ nulluꝫ ꝯͣ ip̄m habuiſſe odium comprobat̉ ad vnam vrbiuꝫ refugij confugiebat: ⁊ ibi manebat vſqꝫ ad mortē ſummi ſacerdotis. tunc.n. ei licebat ad domū ſuam redire. qꝛ ī vniuerſali dāno populi ꝯſueuerūt particulares ire ſedari: ⁊ ita ꝓximi defuncti nō ſic ꝓni erāt ad eius occi ſionē. ¶ Ad vndecimū dd̓m ꝙ aīalia bruta mandabant occidi: nō ꝑꝑ aliquā ipſoꝝ culpa: ſꝫ ī penā dominoꝝ ꝗ talia aīalia nō cuſtodierāt ab hmōi peccatis. ⁊ ideo magis punebat̉ dn̄s ſi bos cornupeta fuerit ab heri ⁊ nudiuſtertius in quo caſu poterat occurri periculo qͣꝫ ſi ſubito cornupeta efficeret̉. Uel occidebantur aīalia ī deteſtationē peccati: ⁊ ne ex eoꝝ aſpectu aliꝗs horror hoībꝰ īcuteret̉. ¶ Ad duo decimū dd̓m: ꝙ rō lr̄alis illiꝰ mādati fuit: ut rabi Moyſedic̄ qꝛ frequēter īterfector eſt de ciuitate ꝓpingori: vn̄ occi ſio vitule fiebat ad explorādū homicidiū occultū. qd̓ ꝗdē fiebat ꝑ tria. Quoꝝ vnū ē ꝙ ſeniores ciuitatis iurabāt nihil ſe p̄termiſiſſe ī cuſtodia viaꝝ. Aliud ē: qꝛ ille cuius erat vitula dānificabat̉ ī occiſiōe aīal̓. ⁊ ſi pͥꝰ manifeſtaret̉ homicidiū aīal n̄ occideret̉. Tertiū ē qꝛ locꝰ ī quo occidebat vitula remanebat īcultꝰ. ⁊ iō ad euitādū vtrūqꝫ dānū homines ciuitatis de ſacili manifeſtarēt homicidā ſi ſcirent: ⁊ raro poterat eē ꝗn aliqͣ v̓ba: ul̓ iudicia ſuꝑ hoc facta eſſent. Uel hͦ fiebat ad terrorē ī deteſtationē homicidij. Per occiſionē.n. vitule q̄ ē aīal vtile ⁊ fortitudine plenū precipue an̄qͣꝫ laboret ſub iugo ſignificabat̉ ꝙ ꝗcūqꝫ homicidiū feciſſet qͣꝫuis eēt vtil̓: ⁊ fortis occidēdꝰ erat: ⁊ morte crudeli qd̓ ceruicis cōciſio ſignificabat: ⁊ ꝙ tanqͣꝫ vilis ⁊ abiectꝰ a cōſortio hoīum excludēdꝰ erat: qd̓ ſignificabat̉ ꝑ hoc ꝙ vi tula occiſa in loco aſpero ⁊ inculto relinquebatur in putredinem conuertēda. Myſtice autē per vitulam de armēto ſignificatur caro xp̄i que non traxit iuguꝫ: qꝛ non fecit pecatum: nec terram ſcidit nomere.i. ſeditionis maculam nō admiſit. Per hoc enim ꝙ ī ualle īculta occidebatur: ſigni ficatur deſpecta mors xp̄i: ꝑ quā purgantur omnia peccata: ⁊ diabolus eſſe homicidij actor oſtenditur. P 3
zum Hauptmenü