Queſtio. CXIIII. dum iuſtificatur credit eo ꝙ motus fidei requiritur ad inſtificationē īpij: vt ſupra dcm̄ ē. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ d̓s non dat gratiā niſi dignis: nō tn̄ ita ꝙ pͥus digni fuerit: ſꝫ qꝛ ip̄e ꝑ gratiā eos facit dignos ꝗ ſolꝰ pōt face mūdū de īmūdo ꝯceptū ſemine. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ ꝙ oē bonū opꝰ hoīs ꝓcedit a pͥma cā ſic̄ a pͥncipio: n̄ aūt ꝓcedit a qͥcūqꝫ hūano dono. ⁊ iō n̄ ē ſimilis rō de dono gratie: ⁊ de dono humano. Ad ſextum ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ hō poſſit alteri mereri pͥmam gratiaꝫ: qꝛ Mat. .9. ſuꝑ illud. vidēs ieſus fidē illoꝝ ⁊cͣ. dic̄ glo. Quantū valet apd̓ deū fides ꝓp̓a apd̓ quē ſic valuit aliena vt ītus ⁊ ex tra ſanaret homīem: ſed īterior ſanatio hoīs ē ꝑ pͥmaꝫ gratiam. gͦ hō p̄t alteri mereri pͥmam gratiam. ¶ Pͣ. Oratio nes iuſtoꝝ n̄ ſūt nacue: ſed efficaces. ẜm illud Iac. vltimo. Multū ualet dep̄catio iuſti aſſidua: ſed ibidē p̄mittit̉. Ora te ꝓ īuicē ut ſaluemini. cū igit̉ ſalus hominis n̄ poſſit eē niſi ꝑ gratiam: uidet̉ ꝙ vnꝰ hō poſſit alteri mereri pͥmā gratiā. ¶ Pͣ. Luce. 16. dicit. Facite nobis amicos d̓ māmona iniquitatis: ut cum defeceritis recipiant uos in eterna taberna cula: ſed nullus recipitur in eterna tabernacula niſi ꝑ gratiā per quam ſolam aliquis meretur uitam eternam: ut ſupra dcm̄ ē: gͦ unꝰ hō p̄t alteri acꝗrē merēdo pͥmam gratiam. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dicit̉ Hiere. 15. Si ſteterit Moyſes ⁊ Sa muel corā me: n̄ ē aīa mea ad ppl̓m iſtū: ꝗ tn̄ fuerūt maximi meriti apd̓ deū ur̄ gͦ ꝙ nullꝰ poſſit alteri mereri pͥmā gratiam. ¶ Rn̄º dd̓m ꝙ ſic̄ ex ſupra dictis pꝫ: opꝰ noſtꝝ hꝫ rōnē meriti ex duobꝰ. Prīo ꝗdē ex ui motiōis diuine ⁊ ſic meret̉ aliꝗs ex ꝯdigno. Alioº hēt rōneꝫ meriti ẜm ꝙ ꝓcedit ex libero arbitrio īqͣꝫ uolūtarie aliꝗd facimꝰ. ⁊ ex hac ꝑte ē meritū ꝯgrui: qꝛ ꝯgruū ē ut dū hō bn̄ utitur ſua uirtute d̓s ẜm ſuꝑexcellētē uirtutē excellētiꝰ oꝑet̉. Ex qͥ p̄ꝙ merito ꝯdigni nullus pōt mereri alteri pͥmam gratiam niſi ſolus xp̄s: qꝛ unuſqſqꝫ noſtrū mouet̉ a deo ꝑ donum gratie: ut ipſe ad uitā eternam ꝑueniat: ⁊ iō meritū condigni ultra hāc motionē n̄ ſe extēdit. Sꝫ aīa xp̄i mota ē a deo ꝑ gratiam n̄ ſolū ut ip̄e ꝑueniret ad gl̓iam uite eterne: ſꝫ ēt ut alios ī eam adducēt īqͣꝫ eſt caput eccl̓ie ⁊ actor ſalutis hūane ẜm illud Heb̓. 2. Qui multos filios ī gl̓iam adduxerat auctorē ſalutis ⁊cͣ. Sꝫ merito ꝯgrui p̄t aliquis alteri inereri pͥmam gratiam. Qꝛ.n. hō ī gratia cōſtitutꝰ īplet d̓i uolūtatē: ꝯgruū ē ẜm amicicie ꝓportionē: ut deꝰ īpleat hominis uolūtatem ī ſaluatiōe alteriꝰ: lꝫ qn̄qꝫ poſſit habē īpe dimentū ex ꝑte illiꝰ cuiꝰ aliꝗs ſctūs iuſtificationem deſiderat. Et ī hoc caſu loꝗt̉ auctoritas Hiere. ultimo īducta. ¶ Ad pͥᵐ gͦ dd̓m: ꝙ fides alioꝝ ualet alij ad ſalutem me rito ꝯgrui: n̄ merito ꝯdigni. ¶ Ad 2ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ īpetratio ora tionis initit̉ miſericordie: meritū aūt ꝯdigni innitit̉ iuſtitie: ⁊ iō multa orando īpetrat hō ex diuina miſericordia: q̄ tn̄ n̄ meret̉ ẜm iuſtitiam: ẜm illud Daniel̓. 9. Neqꝫ.n. ī iuſti ficationibꝰ noſtris ꝓſternimꝰ p̄ces ante faciem tuam: ſed in miſerationibꝰ tuis multis. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m ꝙ pauꝑes elemoſynas recipientes dicūt̉ reciꝑe alios ī eterna taberna cula uel īpetrando eis ueniam orando: uel merendo ꝑ alia bona ex ꝯgruo: ul̓ ēt maͣl̓r loq̄ndo: qꝛ ꝑ ip̄a oꝑa mīe q̄ ꝗs ī pauꝑes exercet meret̉ recipi ī eterna tabernacula. Ad ſeptimuꝫ ſic ꝓcedit̉. Ur̄ ꝙ aliꝗs poſſit ſibiip̄i mereri reꝑationē pꝰ lap ſū. Illud.n. qd̓ iuſte a deo petit̉ hō uidet̉ poſſe mereri: ſꝫ nihil iuſtiꝰ a deo petit̉: ut Aug. dic̄ qͣꝫ ꝙ reparet̉ poſt lapſū ẜm illd̓ p̄s. Cū defecerit uirtꝰ mea ne dereliquas me dn̄e. gͦ hō p̄t mereri ut reparet̉ poſt lapſū. ¶ Pͣ. Multo magis hoī ꝓſūt oꝑa ſua qͣꝫ ꝓſint alij: ſed hō pōt aliqͦ mō alteri mereri reparationem poſt lapſū ſic̄ ⁊ pͥmam gratiam. g multo magis ſibi mereri pōt ut reparet̉ poſt lapſū. ¶ Pͣ Hō ꝗ aliqn̄ fuit ī gratia ꝑ bōa oꝑa q̄ fec̄ meruit ſibi uitam eternam: ut ex ſupra dictis pꝫ: ſed ad uitam eternam n̄ p̄t ꝗs ꝑuenire niſi reparet̉ ꝑ gratiam. ergo uidet̉ ꝙ ſibi meruit reparationem ꝑ gratiam. ¶ Sed ꝯͣ eſt qd̓ dicit̉ Eze.18. Si auer. erit ſe iuſtꝰ a iuſtitia ſua ⁊ fecerit iniqͥtateꝫ: oēs iuſtitie eiꝰ qͣs fecerat n̄ recordabunt̉. gͦ nihil ualebūt ei pri cedentia merita ad hoc ꝙ reſurgat: nō gͦ aliꝗs pōt ſibi me reri reꝑationē poſt lapſu futuꝝ. ¶ Rn̄º. dd̓ꝫ ꝙ nullꝰ pōt ſibi inereri reparationē poſt lapſū futuꝝ neqꝫ merito ꝯdigni: neqꝫ merito ꝯgrui. Merito ꝗdeꝫ ꝯdigni hoc ſibi mereri n̄ p̄t: qꝛ rō huiꝰ meriti depēdet ex motiōe dīne gr̄e: q̄ ꝗ dē motio īterrūpit̉ ꝑ ſequēs pctm̄: vn̄ oīa bn̄ficia: q̄ poſtmodū aliꝗs a deo ꝯſeꝗt̉: ꝗbꝰ reꝑat̉ n̄ cadūt ſub merito tāqͣꝫ motōe pͥoris gr̄e vſqꝫ ad hoc nō ſe extēdēte. Meritū ēt ꝯgrui qͥ ꝗs alteri pͥmā gr̄aꝫ meret̉ īpedit̉ ne cōſeqͣt̉ effectū ꝑꝑ īpeditū pctī ī eo cui ꝗs meret̉: multo igit̉ magis īpedit̉ talis meriti efficacia ꝑ īpedimētū qd̓ ē ī eo ꝗ mei et ⁊ ī eo cui meret̉: hͦ.n. vtrūqꝫ ī vnā ꝑſonā ꝯcurrit: ⁊ ideo nullo mō aliꝗs p̄t ſibi mereri reꝑationē poſt lapſuꝫ. ¶ Ad pͥᵐ gͦ dd̓m: ꝙ deſideriū qͥ ꝗs deſiderat reꝑatōnē pꝰ lapſū iuſtū dr̄: ⁊ ſil̓r or̄o qꝛ tēdit ad iuſtitiā. n̄ tn̄ ita ꝙ iuſtitie initat̉ ꝑ modū meriti: ſꝫ ſolū mie. ¶ Ad 2ᵐ dd̓m: ꝙ aliꝗs p̄alteri mereri ex ꝯgruo pͥmā gr̄aꝫ: qꝛ n̄ ē ibi īpedimētū ſaltē ex ꝑte merētis qd̓ īuenit̉ dū aliꝗs poſt meritū gr̄e a iuſtitia recedit. ¶ Ad 3ᵐ dd̓ꝫ: ꝙ ꝗdā dixerūt ꝙ nullꝰ meretur abſolute vitā eternā niſi ꝑ actu finalis gr̄e: ſed ſolū ſub ꝯdtiōe ſi ꝑſeuerat. Sꝫ hoc irrōnabil̓r dr̄: qꝛ qn̄qꝫ actꝰ vltime gratie n̄ ē magis meritoriꝰ: ſꝫ minꝰ qͣꝫ actꝰ p̄cedētes ꝑꝑ egritudinis opp̄ſſionē. Un̄ dd̓ꝫ ꝙ ꝗlibꝫ actꝰ charitatis meret̉ abſolute vitā eternā: ſꝫ ꝑ pctm̄ ſequēs ponit̉ īpedimētū p̄cedēti merito vt n̄ ſortiat̉ effectū: ſicut ēt cāe nales deficiūt a ſuis effectibꝰ ꝑꝑ ſuperueniens impedimentum. Ad octauū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙ hō n̄ poſſit mereri augmētū gr̄e vl̓ charita tis. Cū.n. aliꝗs recepit p̄miū qd̓ meruit n̄ d̓bet̉ ei alia mer ces: ſic̄ de ꝗbuſdā dr̄ Matth. 6. Receꝑunt mercedē ſuaꝫ. ſi igit̉ aliꝗs mereret̉ augmētū charitatis vel gr̄e: ſeq̄ret̉ ꝙ gr̄a augmētata n̄ poſſet ulteriꝰ expectare aliud p̄miū. qd̓ ē īcōueniēs. ¶ Pͣ. Nihil agit vltra ſuā ſpc̄ꝫ: ſed pͥncipiū meriti ē gr̄a vl̓ charitas: vt ex ſupra dictis pꝫ. gͦ nullus p̄t ma iorē gratiā vl̓ charitatē mereri qͣꝫ hēat. ¶ Pͣ. Id qd̓ cadit ſub merito meret̉ hō ꝑ quēlibet actū a gr̄a vl̓ charitate ꝓcedētē: ſicut ꝑ quēlibet talē actū meret̉ hō vitā eternā ſi igitur augmētū gratie vel charitatis cadat ſub merito: videt ꝙ ꝑ quēlibet actū charitate īformatū aliꝗs mereat̉ augmtū charitatis: ſꝫ id qd̓ hō meret̉ īfallibilit̓ a deo ꝯſeꝗt̉ niſi pediat̉ ꝑ pctm̄ ſequēs. Dr̄.n. 2. ad Thimot. pͥº. Scio cui credidi ⁊ certꝰ ſū: qꝛ potēs ē depoſitū meū ſeruare: ſic g ſeq̄ret̉ ꝙ ꝑ quēlibet actū meritoriū gratia vel charitas augeret̉: qd̓ vr̄ īcōueniēs cū qn̄qꝫ actꝰ meritorij n̄ ſint multū feruētes: ita ꝙ ſufficiāt ad charitatis augmētū: n̄ gͦ augmē tū charitatis cadit ſub merito. ¶ Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ Aug. dic̄ ſuꝑ epl̓aꝫ Ioh̓. ꝙ charitas meret̉ augeri vt aucta mereat̉ ⁊ ꝑ fici. gͦ augm̄tū charitatis vl̓ gr̄e cadit ſub merito. ¶ Rn̄º dd̓ꝫ ꝙ ſic̄ ſupra dcm̄ ē: illud cadit ſb̓ merito cōdigni ad qd̓ motio gr̄e ſe extēdit: motio āt alicuiꝰ mouētis n̄ ſolū ſe extē dit ad vltimū terminū motꝰ: ſꝫ ēt ad totū ꝓgreſſū ī motuterminꝰ āt motꝰ gratie ē vita eterna: ꝓgreſſus āt ī hoc motu ē ẜꝫ augmētū charitatis vel gratie: ẜm illud Puerb̓. 4. Iuſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplēdēs ꝓcedit ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectā diē: ꝗ ē dies gl̓ie. Sic igit̉ augmētū gr̄e cadit ſub meri to ꝯdigni. ¶ Ad pͥmū ergo dd̓m ꝙ p̄miū ē terminꝰ meri ti. Eſt āt duplex terminꝰ motꝰ.ſ. vltimꝰ ⁊ mediꝰ ꝗ ē ⁊ pͥncipiū ⁊ terminꝰ: ⁊ talis terminꝰ ē merces augmenti: merces āt fauoris hūani ē ſic̄ vltimꝰ terminꝰ his ꝗ hnē ī hoc conſtituūt. vn̄ tales nullā aliā mercedē recipiūt. ¶ C Ad 2ᵐ dicēduꝫ: ꝙ augmētū gr̄e n̄ ē ſupra v̓tutē p̄exiſtentis gratie lꝫ ſit ſupra qͣꝫtitatē ip̄iꝰ: ſicut arbor ⁊ ſi ſit ſupra qͣꝫtitate ſeminis: n̄ ē tn̄ ſupra v̓tutē ip̄iꝰ. ¶ Ad 3ᵐ dd̓m: ꝙ qͥlibet actu meritorio meret̉ hō augmētū gratie ſic̄ ⁊ gratie cōſumationē q̄ ē uita eterna: ſꝫ ſic̄ uita eterna nō ſtatim reddit̉ ſed ſuo tꝑe: ita nec gratia ſtatiꝫ auget̉ ſꝫ ſuo tꝑe: cū.ſ. aliꝗs ſuficiēter fuerit diſpoſitꝰ ad gratie augmentum. Ad nonū ſic ꝓceditur. Un̄ ꝙ aliꝗs poſſit ꝑſeuerātiā mereri. Illd̓.n. qd̓ hō obiſ net petēdo p̄t cadere ſub merito hn̄tis gratiā: ſꝫ ꝑſeuerantiā petēdo hoīes a deo obtinēt: alioqͥn fruſtra petētur a d̓o ī petitiōibꝰ orationis dn̄ice: ut Aug. exponit ī lib. de bono ꝑſeuerātie. gͦ ꝑſeuerātia p̄t cadere ſub merito hn̄tis gratiā. ¶ Pͣ. Magis ē n̄ poſſe peccare qͣꝫ n̄ peccare: ſꝫ n̄ poſ
zum Hauptmenü