de ver. ſig. queſiuit: per quā quideꝫ venalia remittūt̉. Iuxta illud Iacobi. Infirmat̉ ꝗs ex vobis: vt s. Fit aūt vnctio hec in diuerſis ꝑtibus corꝑis ſiue mēbris propter cauſas que ex orati onioꝰ que tūc dicūtur colligūtur: ⁊ ſpecialiter in illis in. quibꝰ quīqꝫ ſenſus hoīs vigent: vt ꝗcꝗd per illos infirmꝰ deliquit per huius vnctōis vir tutē aboleat̉. De quibuſdā ordinarie legit̉ ꝙ inungēdus debet eſſe ad minꝰ xviij. annoꝝ: ⁊ ꝙ egrorās ſemel dūtaxat debet in anno inūgi: licet pluries egrotet: ⁊ ꝙ nullus inūgēdꝰ eſt niſi qui prius cōpos mētis exiſtēs ꝟbis aūt ſignis illud poſtulauerit. xxvi. q. vlt. is qui: ⁊. c. ſe. ext de ſen. ex. a nobiſ ⁊ ꝙ nō debēt ſcapule inūgi: qꝛ in bap tiſmo fuerūt inūcte: ⁊ āmodo miniſterio carēt: ⁊ ꝙ cōfirmatus nō debet inūgi in. fronte ſed in tī poribꝰ: nec preſpyteri manꝰ vngi debēt interius ſed exterius: quia in ordinatiōe eiꝰ interiꝰ inūcte fuerūt: ⁊ ꝙ ab ep̄o ſemel inūctus nō debet ꝓpt̓ eius reuerētiā vlterius per preſpyterū mūgi exͣ de tēpo. or. cū in diſtribuēdis de con. di ij. c. fi. ⁊ ꝙ ſi eger inūctus cōualeſcit: loca inūcta lauētur ⁊ aqua lotiōis in ignē ꝓijciat̉. Si ꝟo decedat: nō lauet̉ corpus ꝓpter recentē vntionē ⁊ ꝙ ſi e ger in extremiis laborat cito vngat̉ ne inūctꝰ de cedat. v. di. baptizati Quidā etiam penitētes ⁊ morituri ciliciū induūt ⁊ ſternūtur ī cinere vt dicet̉ in ſexta parte ſub. iiij. feria in capite ieiunioꝝ Nono cimiteriū quod eiſdeꝫ gaudet priuilegijs cū eccleſia cōſecrat̉ ⁊ benedicit̉. xvij. q. iiij. ſi as cōtumax ⁊.c. ſe. extra de cō. eccl. cōſuluiſti: ⁊ de īmū. eccl. in rubrica ⁊. c. cū eccleſia: ſicut dominꝰ benedixit per manus ſeruorū ſuorum. Abrahe. iſaac ⁊ iacob terrā a filijs effron cauſa ſepulture cōparatā. Benedicitur autē vt vlterius deſinat illic immūdorū ſpirituum habitatio eſſe: ⁊ fideli um corpora ibi vſqꝫ in diē iudicij requieſcant in pace niſi paganorū vel infideliū vel etiam excōmunicatoꝝ corpora ibi fuerint humanata donec inde fuerint eiecta de con. di. i. eccleſiā.i. ⁊. ij. extͣ ſepul. ſacris. Illud etiam notādū ꝙ palle altaris veſtimenta ſacerdotalia ⁊ huiuſmodi eccleſiaſti calia ornamēta benedicēda ſūt. Legimꝰ enī de cō. di. i.§. i. Moyſen ex precepto dn̄i tabernaculū diuinis precibus ſacraſſe cū menſa ⁊ altari ⁊ vaſis ⁊ vtēſilibus ad diuinū cultū expiēdū. Si ergo iudei ꝗ legis ⁊ futuroꝝ vmbre ſeruiebāt hͦ agebāt hebreos. viij. ⁊. x. c. qͣꝫtomagis nos ꝗbus ꝟitas per xp̄m patefacta eſt hoc agere debemꝰ ⁊ hoc per ep̄os ſacratos ⁊ nō per corep̄os. lviij. di: qͣꝫuis. Un̄ legit̉ exo. penult. c. Cūcta vaſa miniſterij bn̄dixit moyſes: ⁊ ſi ſacre veſti pecia vl̓ filū adiungat̉: nō io bn̄dictioneꝫ iterari debere iuris teſtimonio cōprobātur. ar. inſti. de re: di.§. cum ex aliena. ⁊.§. qui tamē extra de con. eccle. ꝙ in dubijs. Quare autē res huiuſmodi ⁊ ſimi les benedicātur: ex earū benedictionibꝰ colligit̉ cuidēt̉. De veſtibꝰ ꝟo ſacrꝭ dicet̉ ī ꝓhēio. iij. ꝑti. Et attende quia benedictio ſeu cōſecratio eccleſie eſt veſtiū ⁊ ornamentoꝝ eccleſiaſticoꝝ. nō fit eo ꝙ ille ſint gratie ſuſceptiua cū ſint inaīata: ſꝫ hoc noſcit̉ introductū qꝛ ſicut hoīes: ſic ⁊ illa ꝑ benedictionē ⁊ conſecrationē diu ino cultui abi litantur: ⁊ idonea ⁊ maioris reuerētie efficiūtur Perſonis vero per vnctionē ⁊ benedictionē ma ior gratia infūdit̉. Quidē aute in ornamentorū benedictione manꝰ ſuſpendūt: de quo dicet̉ in ſecūda ꝑte ſub titulo de dyacono. Decimo eſ ſet de cōſecratiōe virginū dicendū. ſed de hoc ī prohemio ſecūde ꝑtis agitur. De eccleſiaſticis ſacramentis Rubrica. c Irca eccleſiaſtica ſacramēta no tandū eſt ꝙ ſcd̓m Grego. i. q. i. multi. Sacramentū eſt in aliqua celebratōe cū res geſta ita ſit ut aliꝗd ſignificate rei accipimus qd̓ ſancte.i. digne accipiendū eſt. Miſteriū vero eſt quod occulte ⁊ in uiſibiliter operat̉ ſpūs ſanctus: ita ꝙ oꝑando ſignificat ⁊ ſanctificādo benedicit. Miſteriū eniꝫ eſt in ſacramentis miniſteriū dicit̉ in ornamētis Sed ⁊ ſcd̓m Aug. de conſe. di. ij. ſacrificiuꝫ ⁊.c. ſignū. ſacramentū eſt inuiſibilis gratie viſibilis forma. Item ſacrificiuꝫ viſibile inuiſibile ſacra ingerit ſenſibus aliquod aliud ex ſe faciēs in cō mentū. Item idē ſignū eſt res preter ſpecie quā gnitionem venire. Dicit̉ etiā ſacramentuꝫ ſacre rei ſignum vel ſacrū ſecretum. de hoc etiā in qͣrta ꝑte ſub ſexta ꝑticula canonis dicet̉ ſub verbo miſterium fidei ⁊ ſub titulo de oblatione. Sa ne quedā ſunt ſacramēta neceſſitatis tantū. que dam dignitatis ⁊ neceſſitatis. quedā ordinis et neceſſitatis. quedā dignitatis ⁊ volūtatis. q̄daꝫ vero volūtatis tantū. Sacramentū neceſſitatis tantū eſt baptiſmus qui in ſūma neceſſitate a qͦcūqꝫ dum tamē in forma eccleſie collatꝰ profic ad ſalutē de ſumma. tri. c. i.§ penult. xxij. diſ.§. verum. Et dicitur neceſſitatis quia ſine eo nemo ſaluari pōt ſi ex contēptu deſerat̉. De hoc ſacramento in ſexta ꝑte ſub ſabbato ſancto dicet̉. Sa cramentū dignitatis ⁊ neceſſitatis eſt cōfirmatō dignitatis quia a ſolo ep̄o cōfertur extra de cō firmatione quāto de ſacra vnc. ci. neceſſitatꝭ qꝛ ex cōtēptu illud dimittens nō ſaluator ut in predicto. c. quāto. De hoc etiā ſub dicto ſabbato di cetur. Sacramēta vero ordiniſ ⁊ neceſſitatis ſūt penitentia: euchariſtia ⁊ extrema vnctio. ordiniſ quia tantū a rite ordinatis ſcd̓m claues eccleſie dari debent: niſi in neceſſitate in qua quis pōt etiam laico confiteri neceſſitatis quoniā ex contemptu illa dimittens ſaluari non poteſt. De pe nitentia vide in ſexta ꝑte ſub ti. de vſi. ſeu. cene domini. Et diximus in reportorio noſtro ſub ti. de peniten̄. ⁊ remiſ. De euchariſtia in quarta ꝑte ſub canōe dicet̉. De extrema vnctiōe in p̄ced eti
zum Hauptmenü