ẜm v̓itatem nat̉e. ex deo dei filius. ⁊ ẜm v̓itatem nat̉e. ex homīe homīs filius ut n̄ adoptōe ul̓ appellatōne. ſed vere in utraqꝫ natiuitate fi lij nomen naſcendo haberet. ⁊ eſſet verus deꝰ ⁊ verus homo vnus filiꝰ. Pater em̄ deꝰ ſemel de ſua natura genuit filiū deum ſibi equaleꝫ ⁊ eadem qua ip̄e naturalit̓ eternus ē diuinitate coeternū. ſed idem deus filius cū ſit deus et̓n⁊ verus. ꝓ nobis eſt homo factus verꝰ ⁊ plenus. in eo verꝰ. qꝛ veram habet deꝰ ille huma nam naturam. in eo plenus. quia carnē ſuſcepit humanā ⁊ rōnalem animā. Vnde idem vnigenitus deus ſcd̓o natus dicit̉. ſemel ex patre ſemel ex matre. Natus eſt em̄ de pr̄e deꝰ v̓bū Natus de mr̄e. v̓bum caro factum. Vnꝰ ergo atqꝫ idem ē dei filius. natus an̄ ſcl̓a ⁊ natus in Idem ſcl̓o. Item deus vnigenitꝰdum ꝯciꝑet̉. v̓itatē carnis accepit ex iurgine. ⁊ cū naſceret̉ integritatem iurginitatis ẜuauit in matre. Itaqꝫ cauſa ē. qꝛ deus factus eſt filius uirginis. ⁊ v go facta eſt mater vnigeniti dei. ut quē pat̓ ge nuit ex eternitate. ip̄m v̓go ꝯceptum ꝓferret in temꝑe. dei ergo filius ut carnē hoīs aīamqꝫ mundaret. ſuſceptōne carnis animeqꝫ rōnalis Aug̓. ī incarnatus eſt. Vn̄ etiam ſeip̄o xp̄s minor factus eſt formam ẜui accipiens. Non em̄ ſic ac cepit formā ẜui. ut abiceret formaꝫ dei in qua equal̓ pr̄i. ut in forma dei ⁊ in forma ẜui idem ip̄e ſit vnigenitus filius. Eſt ergo dei filiꝰ deo pr̄i nat̉a equal̓. habitus minor. In forma em̄ ẜui ꝙͣ accepit minor ē pr̄e. In forma d̓i ī qua erat an̄qͣꝫ accepiſſet. equal̓ eſt pr̄i. in forma di v̓bum. in forma ſerui factus eſt ex muliere. in forma dei hoīeꝫ fecit. in forma ẜui factus ē hō ergo quia forma dei accepit formā ẜui. utrūqꝫ Aug̓d̓ deus. vtrunqꝫ homo. xp̄s tn̄ eſt. deus eternꝰ ⁊ fi. ad pe verus. veraciter ẜm tempus ꝯceptus ⁊ natꝰ ex uirgine illo.ſ. deo. nat̉aliter facto homīs filio. qꝛ vnus eſt nat̉aliter filiꝰ dei pr̄is qͥ omniū naturaꝝ creator ⁊ diuinis creauit iurginem creandus ex uirgine. Hic autem deus hūanā nat̉am in vnitate ꝑſone ſuſcepit. qͥ ſe humiliāˢ ꝑ mīaꝫ. incorrupte v̓ginis vteꝝ ex ea naſcit̉ꝰ impleuit. formā ergo.i. nat̉am ẜui in ſuā accepit deus ille ꝑſonam. nō em̄ accepit ꝑſonaꝫ ho minis ſꝫ naturam. Cunqꝫ tota trinitas oꝑata ſit formatōneꝫ ſuſcepti homīs. qm̄ inſeꝑabilia ſunt opera t̓nitatis. ſolus tn̄ filius accepit ho minem.i. formā ẜui in ſingl̓aritate ſiue in vnitate ꝑſone. non in vnitate ſeu ſingl̓aritate diuine nat̉e. Si aūt aduc querit̉ ip̄a incarnatio iiij li. d̓ qūo facta ſit. ip̄m v̓bum dei dico. carnem factū .r. homīeꝫ factum. nō tam̄ in hoc ꝙ factū eſt. con uerſum atqꝫ mutatum. ſꝫ carne. ut appareret carnalibꝰ ꝯgruenter indutū. Ita ſane factum ut̓ vbi ſit non tm̄ v̓bum dei ⁊ homīs caro. ſed etiam rōnalis homīs anima. atqꝫ hoc totū etiā deus dicat̉ ꝓpter deum. ⁊ homo ꝓpter homīeꝫ O Agnoſcamus ergo geminā ſub̓am xp̄i. diuinā Aug̓ ſcꝫ qua equal̓ eſt pr̄i. ⁊ humanā.ſ. qua maior ſuꝑ io. eſt pr̄e. vtrunqꝫ aūt ſiml̓ non duo. ſꝫ vnus eſt xp̄us. ne ſit quaternitas nͥ trinitas deus. Ac ꝑ hoc xp̄us eſt deus anima rōnalis ⁊ caro inanimata. eſt enim vino vtriuſqꝫ nature ut totum dicat̉ deus. totum homo. ⁊ uiciſſim deꝰ hō Aug̓ ī homo deꝰ. Hoꝝ ſi difficile intelligit̉. mēs fide iiij. li. purgetur magis magiſqꝫ a peccatis abſtinen. de t̓ do ⁊ bona oꝑando. Difficilia em̄ ſūt hec. ut tn̄ breuiter dicam. non aliud fuit illa dei ſūmi ex Aug̓ d̓ inanitō. nͥ forme ẜuilis.i. nature humane ſuſce fi ad p̄ ptō. Vtraqꝫ ergo eſt in xp̄o forma. qꝛ vtraqꝫ vera ⁊ plena eſt in xp̄o ſubſtantia. Incōnu̓ſe Ioh̓ em̄ ⁊ inalterabilit̓ vnite ſunt adinuiceꝫ nat̉e. dama neqꝫ diuina diſtante a ꝓpria ſimplicitate neq humana aūt ꝯuerſa in deitatis naturam. aut ī nō exiſtentiam diuiſa. neqꝫ ex duabꝰ vna facta Aug̓ꝯͣ eſt compoſita nat̉a. Xp̄us ergo vna ꝑſona ge max. mine ſub̓e. nec tn̄ deus ul̓ homo ꝑs huiꝰ ꝑſone dici poteſt. Alioquin. filius dei anteqͣꝫ formam ẜul ſuſciperet nō erat totus ⁊ creuit cū homō diuinitati eius acceſſit. Sciendum tam̄ ꝙ Amb̓ ī nō ſemꝑ factum eſſe ad creatōnem refert̉. ſic̄ li. d̓ t̓ ibi. domine refugium factus es nob̓. ⁊ item factus es mihi in ſalutem. Non vtiqꝫ creatōnis diffinitō int editō hec declarat̉. ſed nobis in re fugium vel ſalutem eſſe dicit̉ quod prius non erat. Sed queri poteſt cū nos ſaluatorē natū Amb̓ ꝓfiteamur. cur apl̓us factum eū dicat ex ſemi ne dauid cū aliud ſit fieri. aliud naſci. qͥ etiā in alio loco inquit: factum ex muliere Aliquid er go ſignificauit hoc dicto. quia em̄ nō humano ſemine ꝯcretā eſt. caro domī in vtero v̓ginis ⁊ corpus effecta. ſed effectu ⁊ v̓tute ſpūs ſct̄i ideo apl̓s dicit factum nō natum. Aliud eſt em̄ Idem ſemine admixto ⁊ ſanguinis coagulo generari aliud nō ꝑmixtōne ſed uirtute procreari ⁊cͣ. Poſſunt homines generare filios homines ſꝫ non facere. Item ⁊ ſi nō interceſſit ⁊ ſemē ho Aug̓ minis in ꝯceptōne iurginis tn̄ quia ex ea car de t̓. ne xp̄us formatus eſt. que ꝯſtat ex ſemīe. recte dicit̉ factus ex ſemīe. Querens aūt. vtruꝫ xp̄us debeat dici creatū ul̓ res creata ſimpl̓r Audiat Aug̓. ſuꝑ hoc ita diſſerentem. In pṅ Aug̓ cipio erat v̓bum. ⁊ verbum caro factū eſt ꝓpt̓ de t̓ natiuitatem incarnatōnis eius que facta eſt in temꝑe ex v̓gine. ⁊ oīa ꝑ ip̄m facta ſūt. Neqꝫ dicit omīa. nͥ que facta ſunt.omnē creaturaꝫ ī eod Vnde liquido apparet. ip̄m factum non eſſe ꝑ Augͥ̓ quem facta ſunt oīa ⁊ ſi factus nō eſt creaturā in eod̓ nō eſt. Si autem creat̉a nō eſt. eiuſdē cum pa tre ſub̓e eſt. Omīs em̄ ſub̓a que deus nō ē. cre atura eſt. ⁊ que creat̉a nō eſt. deus eſt. Sed ſi filius nō eiuſdē ſubſtancie cuiꝰ pr̄ eſt. ergo facta ſub̓a eſt. ⁊ ſi facta ſub̓a eſt. nō oīa ꝑ ip̄m facta ſūt. at omīa ꝑ ip̄m facta ſunt. facta ergo. Aug ſub̓a nō eſt. Qui tam ſicut ait apl̓s. factꝰ ei ē. Aymo
zum Hauptmenü