dico: vt ſuſcipiatis eā indn̄o.i. ꝓdn̄o digne ſan ctis vt dignū ē ſanctos ſuſciꝑe ul̓ ſuſcip. l̓ ſic̄ Aymo qͥdaꝫ cōdices hn̄t. ſuſcipiatis digne ſatis.i. valde honeſte et honorifice: et aſſiſtatis ei.i. auxilianimi ei inqͦcūqꝫ negocio indiguerit veſtri ⁊ iu ſtū ē Et em̄ ip̄a qͦꝫ aſtitit multis ⁊ michi ip̄i ⁊c Alutate priſcā ul̓ pͥſcillā ⁊ aquilā adiuto res meos. īxp̄o ih̓u. qui ꝓaīa mea ſuas c̓ uices ſubpoſuerunt ¶ Salutate priſcā vl̓ p̄ſcillā priſca em̄ ip̄a eſt q̄ ⁊ pͥſcilla appellat̉. inactibꝰ appl̓oꝝ: ⁊ aquilam adiutores meos īxp̄o ih̓ū.i. īp̄dicatore xp̄i ih̓u Aug̓ Aqͥla vir priſcille fuit. qui coadiutores pauli fuerūt. ⁊ romāi n̄ ocioſe ſꝫ ad ꝯfirmaciōeꝫ Romanoꝝ venerāt ſic ⁊ om̄s alij qͦs ſalutat hic ro me fuiſſe ītelligūt̉ Hos aūt ntm̄ laudat. ut ꝑ icl̓a ꝓeo pati nō. abnuiſſe dicat ſubdens. qui ꝓaīa mea..i. vita liberāda. īpoſuerūt ſuas ceruices. gladio miniſtrando michi. Vibꝰ nō ſolus ego gracias ago ſꝫ ⁊ cūcte eccl̓ie genciū ⁊ domeſticā eoꝝ eccl̓iam ¶ Quibꝰ nō ego ſolꝰ gracias ago ſꝫ ⁊ cuncte Anibꝰ eccl̓ie gēciū quia hij laborāt ad ꝓfectū gencium exortātes fidem xp̄i qͥ ꝑicula ꝓ apl̓o pati non recuſauerūt Vnde ⁊ romani eis obedire debēt et ſalutate: domeſticā eccleſiā.i familiam. eoꝝ Alutate ephenetū dilectū meū. qͥ ē primitiuus aſie inxp̄o. Salutate mariā q̄ mul tum laborauit in uobis ¶ Salutate ephenetū. di. mn. qͦ pͥm. ē aſie īxp̄o .i. qui pͥmus īaſia credidit īxp̄ꝫ: Salutate mariā q̄ mul. la. īuob̓: q̄ īpenſiꝰ laborauit ad exortacōeꝫ eoꝝ qꝛ diſcordiam ꝑtulit ad apl̓m. Alutate andromē ⁊ iuliā cognatos ⁊ cōcaptiuos meos qͥ ſūt nobiles in apoſtolis qui ⁊ ante me fuerunt in xp̄o: ¶ Salutate andro. ⁊ juliā cogna. me: qꝛ iudei Anbꝰ Aymo ſūt. ⁊ ꝯcaptiuos meos: qꝛ fidei cauſa paſſi ſunt Anibꝰ captiuitatē. ſpiritualiter qͦꝫ ꝯgnati ſūt quia ſpū apl̓o erant ꝯiuncti ⁊ ſpūalit̓ ꝯcaptiui ẜm illud qͣꝫduu ſumꝰ incorpore ꝑeg̓namur adn̄o. q̄ ſunt nobiles īapl̓is.i. p̄dicatoribꝰ.i. famoſi p̄dicator res. qͥ an̄ me fuerunt in xp̄o. i. infide xp̄i. Alutate Ampliatū dilectiſſimū michi indn̄o. ſalutate. vrbanū adiutorem nr̄m inxp̄o ⁊ ſtachē dilectum meum. Aerb ¶ Salutate ampliatū dilect. mͥ. īxp̄o dn̄o Iſte amicus erat apl̓o īdn̄o: ſꝫ nō captiuus. ſal̓. v̓ba Anibꝰ adiutorē nr̄m īxp̄o.i. qͥ oꝑis ꝑticeps ⁊ ſocius Anibꝰ michi eſt ⁊ alijs ī exortacione fidei; et ſtachem di. me. qui amicꝰ meus ꝓprius ē ⁊ ſi nō adiu tor.i. particeps oꝑis. Alutate appellem ꝓbum inxp̄o Salutate eos qui ſunt ex ariſtoboli domo ¶ Salutate appellem ꝓbum.i. ꝓbatum ī xp̄o ꝑteptaciōes em̄ īuētus ē iſte fidelis īxp̄o quē ſalutat ⁊ ſi nō ſuꝰ amicus eſſet l̓ ꝑticeps oꝑis Anibꝰ ſalu. eos q̄ ſūt exariſtoboli domo ariſtobolꝰ ille ſolebat cōgregare fratres īxp̄o. quos ſalutat apoſtolus. a deo probans factum illius. Alutate. herodionem cognatum meum ſalutate eos qui ſūt ex marciſſi domo q̓ ſt̄ īdn̄o. ſal̓. triphenā ⁊ triphoſſā qͥ laborāt indn̄o ¶ Salutate herodiōeꝫ cognatū meū. ſal̓ eos qͥ ſūt ex marciſſi domo Narciſſcus iſte dicit̉ fuiſ Anibꝰ ſe p̄ſpiter ſic̄ legit̉ īalijs cōdicibꝰ qͥ ꝑegrinādo ꝯfirmabat ſanctos frēs. qͥ qꝛ tūc p̄ſens n̄ ade̓at. ſuos ſalutat apl̓s ⁊ qꝛ nō omniū illoꝝ me̓itam nouerat diſce̓nit ſubdēs. qui ſunt īdn̄o.i. eos qͦs dignos uideritis qꝛ nō om̄s digui erāt ſalutate triphenam. ⁊ tripho. qui laborāt īdn̄o ſcilicet̉ īminiſte̓io ſct̄oꝝ ⁊ īanguſtijs. Alutate ꝑſidam cariſſimā meā q̄ ml̓tum laborauit indn̄o. ſalutate. rufum electū indn̄o. et matrem eius et meam. ¶ Sal̓. ꝑſidā cariſſimā meā q̄ multū.ſ. pluˢ qͣꝫ Anibꝰ p̄dicte laborauit in dn̄o. Labor hic ⁊ īmmniſterio eſt et in exortacione ſanctoꝝ ⁊ īp̄ſſura ⁊ inegeſ tate ꝓpt̓ xp̄m. ſal̓. rufū electū īdn̄o qꝛ ꝓmotꝰ erat adres dn̄i agendas.ſ. ad ſacerdociū. ⁊ ma Aymo trem eius carne ⁊ meā bn̄ficijs. proſanctitate Anibꝰ eius uocat eā apl̓ꝰ matrē ſuam cui filiū p̄ponit pro eccl̓ico officio. ſequitur. Alutate Anſiterum. flegonciā hermē. pa troham. hermā ⁊ qͥ cū eis ſūt fratres. ſalutate. filogonū. ⁊ juliā. nereū. ⁊ ſororē eiꝰ ⁊ olimpiadem ⁊ om̄s q̓ cū eis ſūt ſanctos. ſal̓ īuicem īoſcl̓o ſancto. ſalutans vos om̄s eccl̓ie xp̄i ¶ Salutate anſit̓um crinē. patrohā ⁊ herniam ⁊ qͥc̄ eis ſūt frēs: Hos om̄s ſil̓ ſalutat qꝛ Ambꝰ ſciebat eos eſſe iunctos īxp̄iana amicicia. ſal̓ filogo. ⁊ juliū ne. qꝫ ⁊ ſoro. eiꝰ olimpi. ⁊ om̄s qͥ cū eis ſūt ſct̄os. hij om̄s ſimul vnamines erant Et iō ſil̓ ſalutat eos. ſalutate om̄s uos īuicē ⁊ īo ſcl̓o ſancto. om̄s qͥbꝰ ſcribit ⁊ qͦs noīat. iubꝫ ſe ſalutare inuicē in oſcl̓o ſancto.i. īpace xp̄i. ut religioſa ſint oſcl̓a nō carnalia. ſal̓. uos o ecc. xp̄i. hoꝝ locoꝝ eccl̓ie dico xp̄i.i. q̄ īxp̄o ꝯfidūt Anbꝰ non in alia re P Ogo at̄ uos o fr̄es ut obẜuetis eos q̄ di ſenciones ⁊ offēdicl̓a. preter doctrinaꝫ ꝙͣ vos didiciſtis faciunt ⁊ declinate ab illis. ¶ Rogo aūt. q. hos p̄dictos ſalutate ⁊ imitamini hos. alios aut uitate ⁊ h̓: rogo uos o fra tres vt obẜuetis:.i. diſcernatis eos q̄ faci. diſſenciones ⁊ offēdicl̓a:.i. qͥ faciūt vos diſſētire ⁊ offēdere īuicē. illos dico. entes. p̄t̓ doctrinam ꝙͣ vos didiciſtis: a ueris apl̓is. qꝛ illi delege a gebant. qꝛ cōgebāt credentes iudeizare. In hͦ Ambꝰ pleudo apl̓os tangit qͦs ītota epl̓a. cauendos eē mōet. obẜuetis dico: ⁊ d̓cliāte abill̓ ⁊ d̓betis. Ouiſmodi.n. xp̄o dn̄o nr̄o non ẜuiūt. ſed ſuo ventri. et ꝑdulces ẜmones ⁊ bn̄dictiones ſeducūt corda īnocenciū¶ Huiuſmodi ergo homines non ſeruiūt. cri ſto domino noſtro ſed ſuo ventri. Alijs enim a Apmo Alijs en̄ ſuū ven diciōes Anibꝰ em̄ uerb ſimplicii ē vr̄a eſtis in ſūt alij Idem qꝛ obedi diuulga obediſti vt ſi ſimpl uobi datꝭ minē. ſ ualeat eius ſicut Anibꝰ ſenſualiꝯteratis Aug̓ Ꝙ ut Ambꝰ uenti Sal domi Sal quaſi coeſtis cur ce tot ⁊ uerare v mine n̄ nu cius erat ſuo ſalu ioh̓s bus ſum pra dixer. to non oc uir ſuꝑfl iuncie vr̄ Aynio ¶ Sal̓. v