litas mentis. a ſine qu mbꝰ Siue exhortamur: ad grauiora. qd̓ fit fini­tis malis. virtute patiēcie data nobis. ec̄ vr̄a exhortacione ē ſa.ſ. vt vos ad ma­iora aīemmi. ſalutē ſperetis Pro ſalute dico que ſalus: oꝑat̉.i. intendit oꝑari. in u̓ob̓. i. nōs intendimus qd̓ oꝑet̉ in vobis tolerāciā earūd̓ paſſionū quas nos patimur. qꝛ debetis exem plo nr̄i pati ead̓. que nos patimur. Adeo ope rat̉: vt ſpes nr̄a: qua ſperamꝰ nos paſſuros ſit firma. Patimur dico hoc vobis.i. ad vr̄am vtilitatē Et vere. qꝛ nos ſumꝰ. ſciētes qm̄ ſicut. vos. eſtis ſocij paſſomū ſic. in fut̉o. eritis: ſocij. ꝯſolonis eterne qꝛ equa gl̓a labori vr̄o retribuet̉. On em̄ volumus ignorare vos fr̄es de tribulacionē nr̄a que facta eſt in aſia. qm̄ ſupͣ modum grauati ſumus ſupͣ virtutem ita vt tederet nos ec̄ viue̓. em̄: exponit tribulacōs ſuas. vt ſe ad magiſtri ſui ꝯꝑacōꝫ ꝑua pati ꝯgnouer̄t accepta ꝯſolacione dole̓ deſiſtant. q. bene dico patimur. em̄ volumꝰ vos ignorare fr̄es qꝛ vobis ꝓficit ſcire de tribulone nr̄a. Pſeu­do de ſua gl̓a gl̓ant̉. nos u̓o: de tribulone que facta ē nobis in aſia. Quid de ea volo vos ſci re: qm̄ grauati ſumus. pondere paſſionū ſupͣ mod̓. p̄cedenciū tribulacōnū: ſupͣ v̓tutē hūanam. ita.i. adeo. vt tederet nos. qui de mal̓ ſolemus gaudere: ec̄ viue̓. ſolū loqui cet̓a facere. Et ſolū tedebat iuuere Ed ip̄i in nobiſip̄is reſpōſū mortis habuimus vt ſimus ꝯfidentes in no bis ſꝫ in dn̄o qui ſuſcitauit mortuos. qui de tis periculis eruit nos eruet. in quē ſperāˢ qm̄ adhuc eripiet. adiuuantibꝰ vobis in ora cione nobis. ut ex multaꝝ ꝑſonis/ facieꝝ eiꝰ que in nobis eſt donacōnis ml̓tos gr̄e agā tur nobis. Sed ec̄. nos: ip̄i: ſolū aly de nobis. habui mꝰ. accepimꝰ. reſponſū.i. certitudinē mortis ī nobiſip̄is. qꝛ nat̉a nr̄a nil mortē ꝓmit Anibꝰ tebat defectū. Tantā inſolenciā iniqͥtatis ſigͥ ficat inſurrexiſſe ꝯͣ fidei p̄dicatores. ut mortē an̄ ocl̓os hr̄ent. Sic em̄ī afflicti fuerant vt de ſperarent de p̄ſenti vita. jdeo aūt deus tm̄ miſit eos affligi vt ſimus fidentes in nobis Maledictꝰ em̄ ꝯfidit in hoīe: ſꝫ in deo. tm̄ In quo ſecure ꝯfidere poſſumus: quia ip̄e eſt qui ſuſcitat mortuos. cui miraculo ſil̓e ē qd̓ me illis p̄dictis liberauit. vn̄ ſubdit Qui de tāti­piculis nos eripuit.i. ad ſalutē reduxᵗ: cōti Anibꝰ die nos eruet. qꝛ deꝰ p̄ſidia ſua negat ſcīs in neceſſitate poſitis: n quē. d̓m intēdentes tis deſiderio: ſperamꝰ qm̄ adhuc. in poſterū cripiet. nos: adiuuātibꝰ ſolū nob̓ alijs ſꝫ ec̄ vobis in or̄one: facta: nobis vt ex multaꝫ q. dico qd̓ adhuc eripiet. ad hoc vtiqꝫ: vt ex ſonis multaꝝ facieꝝ.r a ꝑſonis multaꝝ etatū ad deū p̄dicacōm nr̄am ꝯuerſis: gr̄e agantur deo. ꝓnobis.i. nr̄a p̄dicaciōe qua ꝯuerſe ſūt vero dixerat̉. a ꝑſonis multaꝝ facieꝝ: ex­ponit ſubdens.ſ. multos. fideles ꝑticipes ei donacionis que in nobis ē.i. habentes dona cionē fidei in nobis eſt. Perſonas vero mul taꝝ facieꝝ dic̄. infantes. pueros ⁊cet̓as etates vtriuſqꝫ ſexus. ita jta or̄ones vr̄e iuuabūt nos. vt multos fideles. gr̄e agant̉ deo no bis: cuiꝰ rei gr̄ẻ ecce eius donacionis in no bis eſt.i. liberacionis cet̓oꝝ bonoꝝ: Donaci onis dico ꝓcedentis ex ꝑſonis.i. honeſtis iuri­vt nobis alijs. ꝑſonis dico. multaꝝ facieꝝ a. diſtrecionū.i. diſcretoꝝ meritoꝝ diuerſaꝝ u̓tutū. vt facies iob fuit patiēcia facies dauid humilitas. facies moyſi manſuetudo. ẜm aliā litt̓. Alia em̄ tranſlacio ita habet: vt multaꝝ Amb̓ facieꝝ eiꝰ in. n. ē: ⁊cͣ. littera ſic legr̄. q. jta or̄os vr̄e iuuabūt nos. ut multos gr̄e agā­tur deo n. Gr̄e dico. eius donacionis ē in nobis. hec mutant̉ Agant̉ dico. in ml̓tas fa. inter multos. corā ml̓tis. hoc dicit. qꝛ gr̄a dei ꝯſolat̉ apl̓os ml̓toꝝ.i. oīm credenciū quoꝝ ⁊p̄ſſure eis ingerebant̉. ideo illi. i om̄s credentes gr̄as deo referant. lib̓acōne apl̓i. Seqͥr Am gl̓a nr̄a hec ē teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e qd̓ in ſimplicitate ſinceritate dei. in ſapiencia carnali. Sed in gr̄a dei ꝯuerſati ſumus in hec mundo abūdanciꝰ aūt ad vos Nam gl̓a. q. jdeo vos aly debetis ora­re nobis: qꝛ gl̓arc. ita iunge. jd̓o or̄ones vr̄e poterūt nos uinare: qꝛ gl̓a nr̄a ē teſti. ꝯſcīe.i. illud. vn̄ gl̓amur honeſtū ē.ſ. teſt ⁊cͣ. ita iunge. diffido de auxilio dei. quia pura eſt ꝯſcīa un̄ gl̓or. qd̓ ita ait. gl̓a nr̄a hec eſt.i. illud vn̄ gl̓amur. hec ē.ſ. teſtimoniū ꝯſcīe n..i. ꝯſcīa pura ab ſimulacione. non re Anibꝰ mordens nos. ſꝫ. teſtificans qd̓ ꝯuerſati ſumus in hoc uiūdo. vbi tot mala ſūt in ſimplicitate. ſ. non aliud in corde aliud in ore hn̄tes. in ſinceritate.i. ſincerā veritatē deo eciā legis obſeruancias p̄dicantes que ſinceritas ſim plicitas eſt: dei. quia a deo ē. hec eſt gl̓a ꝯſcīe Idem quā dixᵗ ſ. ſimplicitas ſinceritas Sicut em̄ Augꝰ impijs ē magna pena ꝯſcīa. ita pijs ē gaudiū quaſi inde ſuꝑbe gl̓antibus. ſꝫ totū deo dan­tibus. recte ait gl̓a nr̄a ē teſti. aliene ma licie minoris gr̄eſꝫ ꝯſcīe nr̄e. que qꝛ occulta eſt eſt ſubiecta alieno iudicio nullꝰ p̄ſu mat ꝯtra eam ꝓferre cogitare ſentenciam Sic inqͣꝫ ꝯuerſati ſumus fecimus. in ſa piencia carnali. que eſt voluptates dilige̓. la­bores uitare. ẜm naturas reꝝ ꝯtra p̄di care. vt p̄ſeudo faciebant. quoꝝ fucatā p̄dica Anbꝰ cionē arguit iuixͣ hūanū ſenſū aptatā. ita inqͣꝫ ꝯu̓ſati ſumus. ſꝫ ī dei gr̄a.i. ẜm qd̓ ſpc̄ gr̄a tis indicauit. habudancius aūt. q. ꝯuerſati