Si diceremꝰ illi rogamꝰ te explica magnitu dinē ip̄ius. n̄ne forte hoc reſponde̓t nob̓. Nō ē valde magnus quē uideo ſi a me pt̄ explicaAnbꝰ ri De inde ne de ſe effari gl̓oſe uuderet̉. n̄ ſui ſꝫ rei magnitudinē in ſe ꝯn̄dans ait Rō huiuſmodi gl̓abor ꝓ me auteꝫ nich̓ n̓ in infirmitatibꝰ meis. Pro huiuſmodi. uiſione vel homine. gl̓abor.i. ꝯīdabo me. ꝓ me aūt filio abrahe ⁊ hꝰ: modi. nichil. gl̓abor. nͥ forte: in infirmitatibus meis.i. tribulacioībus qͣs patior Am ⁊ ſi voluero gl̓ari. non ero inſipiēˢ veritatē em̄ dicā parco at̄ nequis exiſti met ſupͣ id qd̓ uidet ī me aūt aliqͥd audᵗ ex me Nam: q. dico glabor ⁊ recte. nā ⁊ ſi volu̓o gl̓ari: de tribulacione l̓ infirmitate n̄ ero niſi piens: ⁊ ſi iudear. Et vere n̄. veritatē em̄ dicā ꝓ veſtra vtilitate Qd̓ in ſe quanti ſit on̄dit u̓ ait Oīa ꝓpt̓ vr̄aꝫ edificacōni Parco aūt: q poſſē ⁊ de pl̓ibus. alys gl̓ari. ſꝫ parco.i. parce refero iux pauca dicens. nequis infirmꝰ ex iſtimet me eſſe ſupͣ id aliqͥd qd̓ uidet eſſe aut audit. ab alys. ex me. i. de me. cū n̄ nͥ infirmitas iudeat̉ in me. l̓ ab alys qui uudent audiat̉ Si aūt magna referrē ⁊ pl̓a. putarent forte nifirmi me n̄ eſſe infirmū ſꝫ hoīem īmortalem l̓ angelū. jō gͦ parce de ſeloquit̉. nequis exiſtimet eū eſſe ſupͣ id qd̓ uidet l̓ audit. ut.ſ. ꝓ magnis illis n̄ eſſe homo mortalis ⁊ fragilis uideat̉. vl̓ ꝓ obtrectatoribꝰ hoc dic̄ ꝓ quibꝰ n̄ Idem magnifice gl̓at̉. ne dicant eū ex elacōe nō ex ueritate hoc face̓. ⁊ ē. parco i. parce gl̓or. ne Idem quis deterior: exiſtimet me. tendere elacōnis ti more: ſupͣ id aliqͥd qd̓ uidet in me aūt audᵗ ex Anibꝰ mea. vltra id quod lines meritoꝝ meorū ad mittit. T ne magnitudo reuelacionū extollat me. datus eſt michi ſtimulꝰ carnis mea angelus ſathane qͥ me colaphizet. ¶ Et ne. ⁊cͣ. q. parco ml̓tū gl̓ari. ne alit̓ puter ⁊ ec̄. ſtimulus carnis mee.i. ſtimulꝰ pugēs carnē a deo datus ē. mͥ.i. ad vtilitatē meā. id ſ. ne magnitudo reuelacionū extollat̉ me. in ſu Auꝰ de ꝑbiam. Cet̓a em̄ uicia tm̄ in malefactis ualēt. nat̉a ⁊ ſuꝑbia u̓o ſola ec̄ in recte factis cauenda ē. Cū em quiſqꝫ bene fecerit ſuꝑbia tēptat̉. an ꝑdat gr̄a. Mī pͣſ totū ꝑfectū Non itaqꝫ mirū ſi ꝯtra capitale uiciū apl̓s ſibi appoſitū dicit mordax epytema quo tumor curaret̉. Quis gͦ de ſe ſecurꝰ eſt Quo agnus egredit̉ vbi aries ſic ꝑiclita ri metuit. Et quis eſt iſte ſtimulꝰ qͥ datꝰ ēʳ angelus ſathane.i. angelus malignꝰ miſſus a d̓o ⁊ a ſahanta. Sed ꝓpt̓ aliud a deo miſſus ē. ⁊ ꝓpter aliud a ſathana miſſus venit. Deꝰ em̄ ad ꝯſeruacōem hūilitatis miſit dyabolus aūt Augꝰ vt ad defectū traheret Deus em̄ ad hͦ iuſto n̄ parcebat. vt eius v̓tutē in infirmitate ꝑfice̓t dans colaphiſantē angl̓m Dyabolus em̄ī non hoc agebat. ne magnitudīe reuelacionū pau lus extolleret̉. ⁊ vt virtus eius ꝑficeret̉. ſed a deo traditus erat iuſtꝰ colaphiſandꝰ angl̓o ſathane qui ꝑ eū tradebat iniuſtos ip̄i ſathane Hoc gͦ remediū datū ē apl̓o a deo. vt tēpta. Ambꝰ cionibꝰ p̄ſſus n̄ extollat̉. vn̄ ſubdit. ut me cotaphiſet. q:datus ē mͥ angelus ſathane vt me co. i. ut repͥmat omen motu ſuꝑbie. incutiēdo tribulaciones ⁊ dolores Nam dolore quodaꝫ Aꝰ ī pͣſ corporis trahit̉ vehement̓ agitatus. Dolores c. xxx. aut corporis pl̓mqꝫ īmittunt̉ ab angelis ſathane. ſꝫ hoc non poſſūt nͥ ꝑmiſſi. Sic ⁊ iob ꝓbatus eſt ꝑmiſſus ē ad eū ꝓbandū ſathanaˢ ⁊ ꝑcuſſit eū vulnere. jmmūdus em̄ ꝑmittebat̉ ⁊ ſanctus ꝓbat̉. Sic gͦ angelis ille ſathane ꝑ miſſus ē. ⁊ qͣi libent̓ venit colaphiſare apl̓m. ſꝫ apl̓s curabat̉. l̓ ita. datꝰ ē an. ſa. ut me co. tēptando ꝑ libidinē. vt quidā aiunt. Tēptacō aūt cui n̄ ꝯſentit̉ n̄ ē peccatū. ſꝫ materia exercende v̓tutis. hoc em̄ī intellige dictū de tēptaci on q̄ fit ab hoſte. nōa carne qd̓ peccatū ē ue niale ⁊ ſi et n̄ ꝯſentiat̉. Ropter qd̓ ter dn̄m rogaui vt diſcede̓t ame. ⁊ dixīt mͥ. Sufficit tibi gr̄a mea Nami uirtus ni infirmitate ꝑficit̉. Propter qd̓.ſ. qꝛ grauit̓ colaphiſabar. ego hūane timens. ter. q. nl̓tociens rogaui dn̄m. qͥ ſolus pt̄ face̓. ut ſtimulꝰ. diſcederet a me quia graius ē medicina infirmo. ⁊ iō rogauit me Aꝰ ī eo dicū vt auferret qd̓ appoſuerat. qꝛ moleſtum erat. vt cū medicꝰ apponit iuſceribꝰ aliqd̓ forte epytema moleſtu ⁊ ardens quo curandus eſt ille cuiꝰ iuſcera tumebant. rogat ille medicū cū illo medican̄to cruciari ceꝑit vt auferat. Medicus aūt ꝯſolat̉ ⁊ monet patiēciā qꝛ nouit illi vtije eſſe qd̓ appoſuit Sic ⁊ apl̓i ait: ro. do. vt diſ. ſtuuulus.i. rogaui medicum Idem vt auferret moleſtū epytema qd̓ mappoſuerat Sed audi vocem medici. Et dn̄s. melius mͥ ꝓuidens: dixit mͥ. ꝑ inſpiracōem. vl̓ ꝑ angelū o paule ſufficit tibi gr̄a mea.ſ. ꝙ dedi tibi in omibus.ſ. quia feci te de infideli fidelē. de ꝑſecutore apl̓m. ⁊ plus omibꝰ laborantē. ⁊ archa na vidente. iures qͦꝫ ſtimulos tolerādi tibi ad didi. ⁊ iō noli hoc orare. vt diſcedat ſtimulꝰ Nam.i. qꝛ. uirtus ꝑficit̉ in infirmitate.i. ꝑfectio uirtutū ē q̄ habet infirmitatē contrariā. cū qua legitime certet qꝛ certando acquirit̉ ui ctoria. ⁊ ſic fit v̓tutis ꝯſūmacio; Nota qd̓ ex Aꝰ ī pͣſ auditur dyabolus petens iob tēptandū. ⁊ nō lexxv. exaudit̉ apl̓s petens ſtimulū remouendū. Ex audiuit eū que diſpoſuerat dāpnare. ⁊ nō ex audiuit eū quē voluerat ſanare. Naꝫ ⁊ eger petit ml̓ta a medico. que medicus n̄ dat. Nō exaudiuit ad volūtatē. vt ſe audiat ad ſanita tem. Ita ⁊ dn̄s non exaudiuit paulū ad volū tatem. Non eſt magnū a deo exaudiri ad voluntatē. ſed ad vtilitatē Aliqn̄ deus iratꝰ dat
zum Hauptmenü