quod petitis Cū vero ea que deus laudat ⁊ 3 mittit ab illo petitiˢ ſecuri petite Illa em̄ ꝓpicio deo cōcedūt̉ Quando at petitis temꝑalia cum modo petite ⁊ cum timore illi cōmittite. ut ſi ꝓ ſint det. ſi ſcit obeſſe non det. Quid em̄ obſit vel proſit medicꝰ nouit non egrotꝰ. Ibenter igit̉ gloriabor in infirmitatibus meis. vt in habitet in me uirtus xp̄i ꝓpt̓ quod cōplaceo michi in infirmitatibꝰ meis. in ꝯtumelijs in neceſſitatibꝰ in ꝑſecucōnibꝰ in anguſtijs pro xp̄o. Llibenter igit̉. q. ⁊ quia uirtꝰ in infirmitati bus. ꝑficitur igit̉ non in uitus ſꝫ libenter gloriabor in infirmitatibus meis ad hoc datis vt ī ha. in me. uuirtus xp̄i.i.. vt gracia xp̄i conſūmetur in me. Propter quod ſcilicet. quia ad hͨ date ſunt infirmitates non ſolum in his gloriabor ad alios ſꝫ eciam. placebo michi.i. multū delector in infirmitatibus In quibus delctetur exponit ſcilicet. in contumelijˢ uerborum. in ne ceſſitatibꝰ. in penurijs neceſſarioꝝ ī ꝑſecuci onibus que fiunt d̓ loco ad locum in anguſtij.i. in anxietatibus animi illatis ꝓ xp̄o. Et recte in his placeo. Vm em̄ infirmor tūc potens ſum factus ſum inſipiens vos me coegiſtis Ego em̄ a vobis debiū cōmēdari. Nichil em̄ ninꝰ feci ab his q̄ ſūt ſupͣ modū apl̓i Cum em̄ infirmor exterius tūc ſum potenAnbꝰ ideſt iuctor efficior. Verum eſt em̄ quia tunc vincit xp̄ianus. cum p̄dere putatur ⁊ tunc ꝑ dit preſidia cum ſe uiciſſe gratulat̉. Plaudit ergo xp̄ianus cum illi inſultatur ⁊ ſurgit cū p̄mitur Inhis at̄ omnibus ꝯmendacionibus factus ſum inſipiens.i. iudeor factus inſipiens ſꝫ veſtra culpa. quia vos me coegiſtis qͥ debiiſtis contra pſeudo me commendare Vnde ſubdit Ego autem a vobis debui commendari ꝙ vos non feciſtis. ⁊ ideo coactus in laudem me am ꝓrupi Et vere debii. nichil em̄ ninus feci vobis ab his i. petro ⁊ iacobo ⁊ alijs.i. ad comparacionem horum Vel ab his tūc remotus. qui ſunt apoſtoli ſupra modum meum.i. digniores quam ego ſicut quibuſdaꝫ uuidetur Sed non eſt minor illiſ nec in predicacōe nec Idem in ſignis feciendis Non dignitate minor eſt ſꝫ tempore Si autem de tempore ei p̄ſcribendum putatur: ergo ⁊ xp̄o. quia ante cepit iohāneˢ p̄dicare quam xp̄s. ⁊ non xp̄s iohānē. ſꝫ ioh̓s xp̄m baptizauit nō gͦ ſic iudicat deꝰ. Amen et ſi nichil ſum ſigna tamen apo ſtoli facta ſunt ſuper vos in omni pacien cia ſignis ⁊ ꝓdigijs ⁊ uirtutibus. Tamen ⁊ ſi quaſi nichil minus feci vobis quia tamē ⁊ ſi nichil ſum ideſt ſi nichil iudeor eſſe quibuſdam tamen ſigna apoſtoli vel apoſtolatus mei facta ſunt. ſuper uos.i. a deo qui eſt ſuper voſ Vel facta ſūt ſuper vos ideſt plꝰ quam digni ſitis Ac ſi diceret Licet quibuſdꝫ nichil uidear tamen ea feci deo auctore. que me apoſtolū de ſignāt. Hec ſunt at̄ ſigna. apoſto latus mei ſcilicet quod ego fui in omni pacien cia aduerſorum. Paciēciam primaꝫ memorat Ambꝰ que ad mores pertinet qꝛ diu illos portauit. quaſi inpacientes egroˢ ut adhibita poteſtate quaſi medicina curaret vulnera erroris illorū Vnde ſubdit ⁊ ſignis quaſi ⁊ oſtendi ſigna apoſtoli in ſignis ⁊ prodigijs id eſt in minoribꝰ ⁊ maioribus miraculis. ⁊ uirtutibus mentis ſcilicet in caſtitate ⁊ in alijs. Vel hec tria ita diſtingue vt intelligas quod uirtus eſt genꝰ ſignorum ⁊ prodigiorum.i. nomine uirtutiˢ omne miraculum accipias. Signum vero qd̓ in quocumque tempore aliquid ſignificat ⁊ ē prodigij genus. Prodigium eſt ꝙ in futuro aliquid ſignificat Vel ſignum ⁊ ꝓdigium ſūt in his que contra naturam fiunt. iurtus vero in his que non contra naturam fiunt. vt perīpoſicōꝫ manꝰ ⁊ oꝑacōꝫ a morbohoīes lib̓are Tredecimū capitulū. Vid em̄ ē quod minus habuiſtis preceti ris eccleſijs niſi quod ego. ip̄e non grauaui vos Donate michi hanc iniuriam. Ecce tercio hoc paratus ſum venire ad vos. ⁊ nō ero grauis vobis. Vid eſt enim quaſi vere non minus feci vo bis quia vos non minus habetiſ per me quam alie eccleſie per illos ſed amplius. quia gratis p̄dicaui vobis quod ita dicit Quid eſt em̄ ꝙ minus habuiſtis p̄ceteris eccleſijs id eſt quod ninꝰ habuiſtis per me quam cetere eccleſie ꝑ illos. niſi quod ego ip̄e non grauaui vos. ac cipiendo veſtra Quod ſi putatis iniuriam. vt imperiti donate michi hanc iniuriam. quaſi nō eſt hoc iniuria ſꝫ bonum opꝰ unū laude dignꝰ Anbꝰ ſum ſi ergo ꝓ bono opere uoſ offendi ignoſcite michi Et quia ſtultꝰ boni accuſator ē ut illos Idem imꝑitos oſtenderēt ueniam ab eis poſtulat eiꝰ facti de quo laude dignus ē Ecce quaſi nō gra uaui vos neqꝫ grauabo. Nam qui pͥmo veni ⁊ ſecundo me venire ꝓmiſi ⁊ paraui ecce t̓cio hoc paratus ſum venire ad vos nō tercio uenit ſꝫ tercio venire paratuˢ fuit Paratus ſi dico ⁊ veniam quidem ⁊ tunc non ero grauis vobis accipiendo veſtra hoc dicit ne uuideatur callide tunc non accepiſſe vt nunc habundan ciꝰ acciperet Iō contra obtrectatores oſtēdit Ambꝰ le in ea voluntate manere. On em̄ q̄ro q̄ ur̄a ſūt. ſꝫ vos nec debent em̄ filij prētibꝰ theſaurizare ſꝫ parētes filij. Nō em̄. q. v̓e n̄ ero grauiſ n̄ em̄ eº q̄ro q̄ vr̄a ſt̄ ſcꝫ diuicias ī auro ⁊ argēto ⁊cͣ ſꝫ q̄ro ſaluae̓ uos ꝙ alit̓ n̄ fie̓t n̓ a ſūptibꝰ abſtīere Oſtēdit ſe ideo acciꝑe nolle ab eis vt eos lucraretur vt intelligentes Quia pecunie preponit. eos tandem cognoſcerent affectum illius erga ſe
zum Hauptmenü