oſtendit ſubdens nos dico. memores oꝑis. iꝯfeſſionis: fidei u. Propriū em̄ opus fidei eſtꝯfeſſio ⁊ laboris. vr̄i quē habuerūt ꝓ ſe ⁊ ꝓximis ⁊ caritatis. habite in deū ⁊ ꝓximū. ⁊ ſuſtinencie: habite ꝯtra mala. que ſuſtinēcia eſtſpei qꝛ ea facit ſpes gl̓e. Non em̄ tanta malapoſſent ſuſtinere. nͥ ſpes eos ꝯfirmaret. queſpes n̄ fruſtrat̉. qꝛ ē. dn̄i nr̄i ie. xp̄i. qui bn̄ p̄t̄⁊ vult implere Spei dico exiſtentis. an d̓ni ⁊p. n. qꝛ ita certi eſtis. ac ſi iā uideatis eū ⁊ itaeos aīat. vel. an d̓ni: exiſtit. qꝛ ei bene placet.non aſpectui hoīm. ⁊ eo auctore eſt.Cientes fratres dilecti a deo electōni veſtra qꝛ euangeliū nr̄m non fuit ad vosin ſermone tantū ſꝫ in virtute ⁊ in ſpū ſcōin plenitudine multa ſicut ſcitis quales fuerinus inuobis ꝓpter vosꝯcientes. q. de hys gr̄as agimꝰ deo. qꝛ ſcinus qd̓ dilexit. ⁊ elegit nos ſola gr̄a ⁊ h̓ eſtqd̓ agimꝰ gr̄as deo. ſciētes. o fr̄es dilecti a d̓oelec. vr̄am.i. qd̓ dilecti ⁊ electi eſtis a deo. qd̓ꝑ hͨ ſcimꝰ. qꝛ euan. nr̄ꝫ n̄ fuit ad vos ī ſer. tm̄Amb.i. ī oſtenſione v̓boꝝ ſꝫ. in virtute: miraculoꝝqꝛ ml̓ta fec̄ aput eos miracl̓a doctrinā eiuˢ ꝯfirmācia. ⁊ in ſpū ſco qui ꝑ me recepiſtis dona ſpūs ſcī. ⁊ n̄ parce. ſꝫ m. plenitū. multa. hͦiō dicit vt in nullo uideant̉ ſibi mīores ecl̓ysIdemiudeoꝝ. ⁊ gaudeāt in dono dei qͥ ꝑticipes illofacere dignatus ē ꝓmiſſiōis abrahe: Sic̄. ⁊cͣ.qͣ: ita iſtud diuinū ſcimus.ſ. qd̓ eſtis a deo electi. ſic̄. vos. ſcit̓ iſtꝰ viſibile.ſ. qͣles. i. ꝙͣ afflictifu̓imꝰ ī vob̓.i. inter vos. ⁊ h̓. ꝓpt̓ vos. i. provr̄a ſalute. q. d. ꝑ hoc eciam quod nos paſſiſumꝰ in exemplum vob̓. patet qd̓ deꝰ vos dilexit ⁊ elegitT uos imitatores nr̄i facti eſtis ⁊ dn̄iexcipientes verbū ī tribulacione ml̓tacū gaudio ſpūs ſcī. ita vt facti ſitis forma oībꝰ credentibꝰ in macedonia ⁊ in achaiaEt vos. q. nos paſſi ſumus in exemplū uobis. ⁊ uos facti eſtis ini. nr̄i. ⁊ dn̄i qͥ ſuſtinuitIdem crucē. Probra em̄ ⁊ iniurias a ciuibꝰ ſuis tolerarūt fiducia fut̉oꝝ. vn̄ enuli dicunt̉ apl̓orū ⁊ ip̄ius dn̄i. qꝛ ⁊ dn̄s ead̓ a iudeis paſſus ē⁊ apl̓i dn̄m ſeq̄ntes ꝑſecuciōes paſſi ſūt gaudentes. qꝛ digni habiti ſūt ꝓ noīe dn̄i ꝯtunielias pati. vos dico excipientes v̓bū: dei in t̓bulacione multa. mea.ſ. ⁊ vr̄a. qꝛ tribulacio n̄fecit nos dimittē̓ v̓bū. Excipientes dico cumgaudio ſpūs ſcī. qd̓.ſ. fecit īuob̓ ſpūs. s. jmitatores nr̄i facti eſtis: ita vt ſitis forma.i. exēplū ꝯfeſſionis ⁊ doctrine: oībus credentibꝰ: qIdem ſūt: in macedema ⁊ inachaia: q̄ exēplo vr̄o n̄timent confiteri. Et vere forma facti eſtis inomnibus.vobis em̄ diffamatus eſt ſermo dn̄i nonſolū in macedoma ⁊ achaia. ſꝫ in omī loco fides veſtra que ē ad d̓m ꝑfecta eſt ita vt n̄ſit nobis neceſſe quicꝙͣ loqui.A vobis em̄ diffamatus eſt.i. diuul gatuſermo dn̄i.i. ab exēplo paciencie veſtre hͦ proceſſit. qd̓ aly verbū dei aperte p̄dicant. Diuul Idemgatus eſt. dico qꝛ n̄ ſolū in macedonia ⁊ achaia ſꝫ in omni loco. adiacenti vobis ⁊ vicino.non ſolum ſermo. ſꝫ fides veſtra..i. perfectiofidei. ꝑfecta eſt.i. ꝓceſſit. que fides; eſt ad deūtantū. vt eſt in martiribus. qd̓ non fides ē minus perfectorū qui eciā que mundi ſūt cogitant. Proceſſit dico. ita vt non neceſſe ſit nobis quicꝙͣ. loqui. de vobis ad alios nicitādosPſi em̄ de vobis annūciant qualē introitū habuimꝰ ad vos. ⁊ quo ꝯuerſi eſtisad deum a ſimulacris ſeriure deo viuo ⁊ vero⁊ expectare filiū eius de cel̓ quē ſuſcitauit exmortius dn̄m ih̓m. qui eripuit nos ab ira vetura.Ip̄i em̄ de vobis.i. ad ꝯmendacionē fideivr̄e. annūciant ītroitū qͣlē huimus ad vos. īꝙͣ afflicti fuerimus qn̄ venimꝰ ad vos. ⁊ quo.i. quam vehementer. conuerſi tam̄ eſtis: licetnos afflicti fuerimus. Conuerſi dico. ad deuma ſimulacris. ad veritatē a ſimulacione. advnum a multis. Cōuerſi eſtis dico. ſeruire d̓ovuuo ⁊ vero: ſeruiendo expectare filiū euis.venturum. de celis. Adeo conuerſi eſtis vtſeruiatis deo ita pure vt conuenit ſeriure viuo ⁊ vero. qui in veritate eſt deus ⁊ viuiteternaliter ⁊ in hac ſeruitute expectetis videre filium dei quando veniet. ⁊ non aliud deſideretis dari vobis quam videre ip̄m ẜm diuinitatem. quam mali non videbunt. vnde dicitſcriptura. Tollatur impius ne videat gl̓amdei. vel filium dei. quem: filium ſuſcitauit pater amortius. ip̄m dico per h̓ factū ſius dominum ⁊ ih̓ma. regem ⁊ ſaluatorē ſuorum quifilius. eripuit nos ab ira ventura: quia et inbaptiſmo dimittit peccata: ⁊ in futuro liberabit a pena eternaSecuūdū capitulūAm ip̄i ſcitis fratres introitū nr̄mad vos quia non manis fuit. Sꝫ an̄paſſi ⁊ ꝯtumelys affecti ſicut ſcitis īphilippis fiduciā habiumꝰ ī dn̄o nr̄o loqui advos euangeliū dei in multa ſollicitudineNam ip̄i: Hic d̓ laboribꝰ ſuis ꝯmemorat.q. ideo dico qualē introitū habiumus ⁊ eiusqualitatē non expono. quia non eſt neceſſe.Naꝫ vos ip̄i o. fr̄es ītrotū ſcitis nr̄ꝫ ad uohoc de illo ſcitis. quia non fuit manis.i. facilnon fuit in ꝓſperitate ſeculari. que manis ē.ſed fuit. in multa ſollicitudine. pro aduerſis q̄ſuſtinuimus ⁊ propterea. habuimus fiduciamnon in nobis qui fragiles ſumus. ſed in deonoſtro loqui ⁊ ad vos euāgeliū dei. ſic ⁊ uosfacite. confidite. ſcilicet in deo non uobis uosdico. anteꝙͣ ad uos veniremus. paſſi multa.