credūt̉ fideles ec̄ qn̄ moriunt̉ aliqͣntulū a nob̓ abire. ⁊ ad meliora trāſire. ſit ꝓ uiribꝰ cura ſepeliēdi. ⁊ ſepulchra ꝯſtruēdi qꝛ hͨ ī ſcript̉is ſcis int̓ boͣ oꝑa deputa ſūt. nͨ ſolū in corꝑibꝰ pat̓archarū ⁊ alioꝝ ſcōꝝ ſꝫ ec̄ ī ip̄ius dn̄i cor pe laudati ſūt. qͦ iſta fecert̉. īpleāt gͦ hoīes erga ſuos officia poſtremi munis ⁊ ſui hūani leuim̄ta meroris. v̓m illa q̄ adiuuāt ſpūs d̓ fūctoꝝ.ſ. oblacōs. erogacos ml̓to ꝓ eis obẜuācys habūdāciꝰqꝫ īpendāt Potat at̄ d̓s hͦ donare credētibꝰ vt nec iſtius exꝑirēt̉ corꝑis Aꝰ ī li mortē. ſꝫ ſi hoc feciſſet carni quedā felicitas d̓bap ꝑ adderet̉. minueret̉ aut fidei fortudo. Sic em̄ homnnies mortē iſtā timent. vt non ob alud Idem felices dicerent eſſe. xp̄ianos. nͥ qd̓ mori oīo n̄ poſſēt ac ꝑ h̓ nemo ꝓpt̓ vitā futurā ad xp̄i gr̄am feſtinaret. ſꝫ ꝓpter. remouendā mortis moleſtiam. ⁊ ſic delicate quodāmō crederet̉ ī xp̄m Plus gͦ gr̄e p̄ſtitit fidelibꝰ ſuis. Quid em̄ magnū eſſet videndo non mori eos qͥ cre derent credere ſe non moriturū quanto mai eſt. quanto forcius quāto laudabilius ita cre dere vt ſe ſperet mortuū ſine fine victurū vn̄ ⁊ cari eius ſuꝑſtites ꝯſolari querūt ī triſticia jd̓ in ẜ. mortis amici. Quid em̄ mirū ſiꝯtriſtaris vbi d̓ u̓. a corpus qd̓ viuit ex anima fit exanime diſcedē te anima qͥ anbulabat iacet. qui loquebat̉ tacet. clauſi occuli lucē non capiūt. aures nulla voce pateſcūt. omīa menbroꝝ officia ꝯquieuerūt. non eſt qui moueat greſſus ad ambu landū. manus ad operandū. ſenſus ad p̄cipiēdum Nonne iſta eſt domus ꝙͣ neſcio qͣs inui ſibilis habitator ornabat. diſceſſit ꝙ non videtur remanſit qd̓ cum dolore videat̉. iſta eſt cā triſticie Sed huius cāe ſit ꝯſolacio. Quid Ienim credimus qd̓ ih̓us mortuꝰ eſt. reſurrexit ita ⁊ deus eos qui dormierūt per ih̓m adducet cū eo. hoc enī vobis diciniin v̓bo dn̄i. quia nos qͥ viuniꝰ. qui reſiduū ſu mꝰ ni aduētū dn̄i n̄ p̄ueniemꝰ eos qͥ dormiert̉ Si em̄. ⁊cͣ. q. non incōſolabiliter debetis ꝯ triſtari em̄.i. quia: credimus qd̓ ih̓s mortuus ē. hoc videt̉ obeſſe reſurrectōi. Sꝫ attendeqd̓ ſeqͥt̉: ⁊ reſurrexit: ⁊ ſi. hͦ ē debēꝰ credere. qd̓ ſicut xp̄s mortuus eſt ⁊ reſurrexit. ita deus. ⁊. eos qui dormierūt. morte. per ih̓m..i. in fideih̓ū. vel. per ih̓m ſemꝑ euntes.i. qui eū ſequē do venerūt ad ſompnū mortis. q. non ſolum illos qui viui inuenient̉. ſꝫ eciā mortuos. de qͣ bus dubitatis non ſolū ſuſcitabit. ſꝫ eciā: adducet ⁊ ſi incinerati ſint. tn̄. adducet: vt ſint. Aymo. cū eo: immortales. ⁊ in ead̓ betitudinē Mirā rem ait apl̓s. xp̄m em̄ qui iam viuit. ⁊ reſur gens a mortius iam non morit̉ dicit mortuū ⁊ electos mortuos dicit̉ dormientes Xp̄m gͦ appellat mortuū. vt dum audimus illū mortu um fuiſſe ⁊ reſurrexiſſe. nos qͦꝫ ſperemus re ſurrecturos per virtutē diuinitatis eius. Ele ctos aūt ideo dicit dormientes. qꝛ nemo tā faci le poteſt ſociū excitare a ſompno. quā facile om̄s excitabunt̉ a ſompno mortis. hoc em̄. ꝙ ⁊ vere adducet. nā hoc ordine qd̓ viui repti non p̄uenient mortuos. ⁊ ſi illos magis pute tis cum ih̓ū adducendos. ⁊ hͦ ē qd̓ ait: hoc em̄ dicimus vob̓ in verbo dn̄i: qꝛ hͦ deus nos docuit quia nos qui viuimꝰ ⁊ qui reſidui ſumꝰ in aduentū dn̄i n̄ p̄ueniemꝰ: reſurgendo: eos q̄ dormierūt: longo tꝑe.i. illi de nob̓ qͥ viui in uenient̉. ⁊ qͦ oībꝰ p̄cedētibꝰ ſcīs l̓ torm̄tis anti xp̄i erunt reſidiū. vnde ſūt digniſſimi n̄ p̄uement mortuos Adeo erit feſtinata reſurrecto mortuoꝝ. Et nota qd̓ ait: nos q̄ vi. Sic em̄ Aymo vident̉ hͦ v̓ba apl̓i ſonare. quaſi apl̓s ſuo tē pore demōſtrau̓it diē iudicy vnet̉m Quo c̓ca ⁊ teſſaloīcenſes legētes hanc epl̓am put aue rūt tꝑe apl̓i diē iudicy vēturū vn̄ ⁊ alia ſcri bit̉ epl̓a. vbi exhortat̉ eos ne t̓reant̉. q. īſtet dies dn̄i. jn ꝑſona gͦ electoꝝ loquit̉. qͥ viui in corꝑe inueniēdi ſūt in aduētū dn̄i Et ſe ill̓ ul timis iō ꝯnu̓at qꝛ cū eis vnū corpꝰ ē. ⁊ quia apl̓i illis vltimis ſil̓es ſūt in paſſioībꝰ. ⁊ u̓e viii repti n̄ p̄ueniēt mortuos in reſurrōe. qm̄ pocius mortui in qͦ xp̄o ſūt..i. q̄ interī qͥeſcūt ī xº: pͥmi reſurgēt. qd̓ poterit xp̄s facere. Voniā ip̄e dn̄s in uiſſū ⁊ in voce archā geli ⁊ ī tuba dei deſcēdet de celo. ⁊ mor tui qui in xp̄o ſūt reſurgent pͥmiQm̄ ip̄e dn̄s. ē ⁊ ip̄e: deſcēdet: in ꝓp̓a ꝑſona .d̓ celo. local̓r. l̓: de celo i. de occulto Deſten det dico n̄ humil̓ vt pͥus ſꝫ. in iuſſu.i. īpio ſ uibēs vt dn̄s. ⁊ in voce. q. dicꝫ. Surgite mor tui. voce dico. archāgeli.ſ. l̓ ſui vl̓ ip̄ius ar changeli l̓ angl̓oꝝ. que faciet reſurge̓ mortuos. de qua voce addit. ⁊ in tuba: Tuba nā Idem qꝫ erit magna vox angeloꝝ q̄ dicit̉ tube. qͥa manifeſta erit vel iō in tuba dicit̉ deſcendere qꝛ manifeſte veniet. vn̄ videbit oīs caro ſalu tare dei. vel ideo ait. in tuba: qꝛ q. ad bellum Anbꝰ veniet ſic̄ tuba in bellis ſonat. qꝛ tūc īimicodebellabit. Et ſic̄ tuba in feſtis ſonabat. ſic amicos ad ſolēpnitatē eterne gl̓e īuitabit vox gͦ illa erit q. tube ſuos excitas. ⁊ malos t̓rēs q̄ tuba erit. dei..i. xp̄i l̓ dei erit. qꝛ d̓s ei dabit efficaciā. Dico ꝙ mortui reſurget pͥmi. Einde nos qͥ viuiniꝰ qͥ relinquimur ſimul rapiemur cū illis in nubibꝰ obuia xp̄o in aera ⁊ ſic ſꝑ cū dn̄o erimꝰ jtaqꝫ ꝯſola mī inuicē in v̓bis iſtiDein̄ nos qͥ vi. a. qͥ relin. ⁊ illi d̓ nob̓ qͥ vi ui erūt. ⁊ reſidiū an̄xp̄o. rapi: ab āgl̓is. ſi. cū il. qͥ nos p̄ceſſert̉ ad requiē. in nū: qꝛ nubes ſu ſcipiēt eos vt nubes xp̄ꝫ ſuſcepit ī aſcēſione vn̄ aliꝰ int̓pres dic̄. rap. bauil̓ nu. Rapiemur Ambꝰ dico. ob. xº in aera: in ip̄o at̄ raptū mors eo Auꝰ rum erit ⁊ reſurrectio vt quaſi anima per ſo porē egreſſa de corpore eidē in monito reddat̉ Aꝰ ī ep videt̉ tn̄ ap ad uilia quoſdā ī fi reſurrō mo ptos in imvellē de hy Idem Queri em̄ nūꝙͣ oīo n̄ qͦ rapient̉o ra celeritate eſt fieri non tent̉ in illo id̓ d̓ ci d Ad hūc ai inuēturus ē ⁊ paſſuroˢ apl̓s vrgi ficabimur cat̉ nͥ mori. atur illam ſemmari atcorruptibili oculi futur ne victura li uelocitat puluerem. ī mur futur ⁊ in terrā il anteꝙͣ ſum eras ante ob. xp̄o in c̄ do. eri: Q jd̓ ī eo accipiend̓ et ſemꝑ eſſe in ſꝫ ita: ⁊ ſic. jd̓ ſr̄ jō er. cū do. vl omes aīe cū nes hn̄t gar facta fuerit erit. ⁊ malo torquebunt̉ ⁊ cū xp̄o ei te amicoꝝ. n Auꝰ de te ſpei. Pert v̓. apl̓i Detergat̉ li in tanta ſpe habitat bon miſſor Quiqꝛ mors amCōſolemur cor humani let ſanat̉ co nū Maria e dolebat.