Aꝰ ī ep videt̉ tn̄ apl̓s quantū ad verba ꝑtinet aſſerē ad uilia quoſdā ī fine ſcl̓i adueniente xp̄o fut̉a eſt reſurrō mortuoꝝ eſſe morit̉os. ſꝫ viuos re ptos in immortalitatē repente mutādos. Sꝫ vellē de hys verbis pocius audire dectiores. Idem Queri em̄ ſolet vtꝝ illi qͦs viuos inueīet x nūꝙͣ oīo morituri ſint. an ip̄o tēporis pūcto rapient̉ obuā xp̄o ad in immortalitatē mi ra celeritate ſint tranſituri. Non em̄ dicendū eſt fieri non poſſe. vt per aera in ſublime por tent̉ in illo ſpacio moriant̉ reiuiuſcant. id̓ ci Ad hūc aūt ſenſū. vt eſtimemꝰ illos qͦs hic inuēturus eſt dn̄s viuos in ip̄o paruo ſpacō paſſuroˢ mortē. accepturos īmortalitatē apl̓s vrge̓ nōs videt̉ vbi dic̄. in oēs iuui ficabimur. Et alibi Qd̓ ſeminas non īiufi­cat̉ moriat̉ Cur aūt nobis incredibile vide atur illam multitudinē corpoꝝ in aere qd̓āmō ſemmari atqꝫ ibi ꝓtinus immortalit̓ atqꝫ in­corruptibilit̓ reiuiuſcere. credamꝰ in ictu oculi futurā reſurrōem. inmenbra ſine fi­ne victura tanta facilitate tantaqꝫ ī eſtimabi­li uelocitate r̓dituꝝ antiquiſſimoꝝ cadaueꝝ puluerem. nec ab illa ſentencia illos arbitra mur futuros īmunes qua dictū eſt. terra es in terrā ibis.i. in ibis amiſſa vita qd̓ eraˢ anteꝙͣ ſumeres vitā. hoc eris exaīatus. quod eras anteꝙͣ eſſes aīatus. Nos electi: ra­ob. xp̄o in a. ſic..i. immortales facti. ſemꝑ do. eri: Qd̓ em̄ ait. ſic ſemꝑ do. e. ita jd̓ ī eo accipiend̓ eſt. quaſi in aere nos dixerit dn̄o ſemꝑ eſſe manſuros. qꝛ nec ibi ip̄e manebit. ſꝫ ita. ſic.i. habentes corꝑa ſempit̓ria. ſemꝑ id̓ ſr̄ er. do. vbicūqꝫ illo fuerimus. hn̄t autē omes aīe de ſcl̓o exierūt diuerſas recepcio nes hn̄t gaudiū bone tormenta male Sed facta fuerit reſurrō. bonoꝝ gaudiū ampliꝰ erit. maloꝝ tormēta grauiora. qn̄ corꝑe torquebunt̉: itaqꝫ. ⁊cͣ. q. qꝛ om̄eˢ reſurgeniuˢ xp̄o erimus: atqꝫ ꝯſolamī inuicē. de mor te amicoꝝ: inuicē. alt̓ alt̓m. ī verbis iſtis. tan Auꝰ de te ſpei. Pereat ꝯtriſtacio. vbi ē tāta ꝯſolacio . apl̓i Detergat̉ luctus ex aīo. fides expellat dolorē in tanta ſpe non decet eſſe triſte tēplū dei ibi habitat bonus ꝯſolator. ibi qui fallit pro­miſſor Quid mortuū diu plangimus̉ inqͥeˢ qꝛ mors amara eſt. ſꝫ illā trāſiuit domīꝰ­Cōſolemur nos Sꝫ dices Poteſt dolere cor humanū defucto lmoˢ pmo melius do let ſanat̉ cor humanū ꝙͣ dolendo ſit in hūa­ Maria em̄ dn̄m querebat mortuū fr̄em dolebat. Quintū capitl̓m. E tēpibus aūt momentis fr̄es indigētis vt ſcribā vobis Ip̄i em̄ di ligent̓ ſcitis. qꝛ dies dn̄i ſicut fur in nocte ita veniet. De tēꝑibus aūt q. de reſurrōe indigiiſtiˢ vt ſcriberē vobis ſꝫ: de tēporibꝰ. aduentus dn̄i .i. an eſtate vel hyame. an die nocte. de mo Aymo mentis.ſ. qua hora diei vel noctis venturꝰ ſit Idem xp̄s: indigetis o: fr̄es vt ſcribā vob̓. qꝛ nich̓ ſcriberem qd̓ ſcitis.ſ. clā ventuꝝ eſt qd̓ ait vos. em̄ ip̄i diligent̓. inqͥrendo ſcriptura­ſcitis qꝛ dies dn̄i... dies adueutus dn̄i. dr̄ dies tēpr diei. ſꝫ qꝛ tūc erūt oīa apta. dr̄ dn̄i qꝛ hic eſt dies hoīm libitu ſuo agen ciū. ſꝫ tūc erit dei. v̓tute iudicantis. Dies īqͣ ille ita ī ꝓuiſus. veniet. malis tūc quod eciā mobitu cuiuſqꝫ fit ſicut fur: venit non dico die. ſꝫ. in nocte. latencius venit homine dorniūt tūc oīa ſurripit. vt diuitē ſe puta­bat. eiugilans nichil inueniat jta multi bn̄ ſe­ aꝰ īepi curi nichil boni ſe hr̄e tc̄ inuenient. Propter ad ſixt̉ hoc incipit agere de tēꝑibus vt moneret caue̓ ſibi ne ita dep̄hendant̉. Non poſt quantū tꝑis futuꝝ ſit. ſꝫ quo futuꝝ ſit opꝰ ſcire ē vt curent fily lucis eſſe. parato corde vigi lare. qui nolūt ab illa hora ſicut a nocturno fure ꝯp̄hendi. ſi ad cauendū hoc malū.i. ne hora dn̄i tāꝙͣ fur inueniat īparatū. opus eſſet noſſe tempoꝝ ſpacia. non diceret apl̓us eſſe opus vt ſcriberet. ſꝫ hoc pocius ſcribē eſſe monſtrauit quibꝰ ſufficiebat vt ſcirēt īparatis atqꝫ dormientibꝰ horā dn̄i ſicut furē eſſe venturā atqꝫ ſciendo vigilarent. Vni em̄ dixerint pax ſecuritas tūc re­pentinus eis ſuꝑueniet interritus ſic̄ do­lor in vt̓o habentis non effugiēt Cum em̄ q. vere ſicut fur veniet. qꝛ incau tus ueniet. eſt qd̓ ait. em̄ carnales Idem areſcentes timore expectaciōe. ſꝫ madeſcē­tes libionie. dixerūt pax; eſt nobis nc̄ in p̄­ſenti ſecuritas. futuro: tūc repentinus ſr̄ ueniet interritus.i. ſubitanea p̄dicio diei iudi cy. Nam ſicut in verbis ꝓph̓e danielis inue­nit̉. regnabit antexp̄s mīſtri eius t̓bus an nis dimidio int̓ficientur ab illo helyas enoch ſicut in apocal̓. hētur. tūc erit tal̓ tribulacio. qualis ante non fuit nec poſt erit poſtea interfici ecͣ anep̄s a michaele. maxīa pars ſuoꝝ Poſt mortē v̓o an̄xp̄i. ec. dies cedent̉ bonis ad penitenciā. titubauerūt īſecucione illa. iiniſtri v̓o an̄xp̄i illis gaude­būt diebꝰ ducētes vxores. ꝯiuuia celebran tes. ioca diuerſi gn̓is exercentes ac dicēteˢ Licet pnͥceps noſter mortuus ſit. habemꝰ pacē ſecuritatē. talia dixerint. ſuꝑueniet eis interritꝰ ita grauis ſubitus. ſicut eſt do lor mulieris habentis in vtero. tn̄ euadit. ſꝫ illi: non effugient. Os aūt fr̄es non eſtis in tenebris. vt vos dies illa tanꝙͣ fur comprehendat Omnes em̄ vos fily lucis eſtis. fily dei Et non eſtis noctis neqꝫ tenebraꝝ Vos aūt. q. illis erit imꝓuiſus dies dn̄i. ſꝫ