Ic oritur queſtio non tranſſiliē da ſilentio. Dictuꝫ eſt em̄ ſupra poteſtas peccandi vel nocen­di non eſt homini vel dyabolo. niſi a do Apoſtolus autem dicit. qui poteſtati reſiſtit. dei ordinationi reſiſtit. Cum g dyabolo ſit poteſtas mali. dei ordīatio ne eiuſ poteſtati non eſſe reſiſtendum vi detur. Sed ſciendum eſt apoſtolum ibi loqui de ſeculari poteſtati ſcilicet rege principe huiuſmodi. quibꝰ eſt re ſiſtendum in his que iubet deꝰ eis ex hi beri ſcilicet in tributis huiuſmodi. Si vero princeps aliquis vel dyabolus ali­quid iuſſerit vel ſuaſerit. contra deum tunc reſiſtendum eſt. Vnde auguſtinus determinans quando reſiſtenduꝫ ſit po teſtati in libro nat̉a boni ait. Si illud iubeat poteſtas quod debeas facere hic ſane cōtemne poteſtatem timendo maiorē poteſtatem. Ipſos humanarum rerum gradus aduerte. Si quid iuſſerit procurator. nunquit faciendum eſt. ſi tra ꝓconſulem iubeat. Rurſus ſi qd̓ ip̄e ꝓconſul iubeat. imperator aliud iube at. nunquit dubitatur illo ꝯtempto illi eſſe ſeruiendum. ergo ſi aliud imperator aliud iubeat deus. ꝯtēpto illo obtempā dum eſt deo. Poteſtati dyaboli vel hominis tunc reſiſtimꝰ cum aliqͥd circa deum ſuggeſſerit. ī quo dei ordinationi non reſiſtimus ſꝫ obtemꝑamus. Sic em̄ deus precepit vt in malis nulli poteſtati obediamus Explicit liber ſecundus.