vbi ꝓfunda verſatur veritatis queſtio. que vtinā tot haberet inuentores quot habet ꝯtradictores. Vt autē qd̓ querit̉ facilius occurrat. titulos quibus ſingulorum librorum capitula diſtinguuntur premiſimus. ¶ Explicit prologus ¶ Incipiunt capitula libri primi. Omnis doctrina eſt de rebꝰ vel de ſignis. De rebus quibꝰ fruendum eſt vel vtendum. et de his que fruunt̉ et vtunt̉. Quid ſit frui vel vti. De trinitate et vnitate. Que fuerit intentio ſcribentium de trinitate. Quis ordo ſit ſeruandus cum de trinitate agitur. De teſtimonijs veteris teſtamenti quibus trinitatis miſterium declarat̉. De teſtimonijs noui teſtamenti ad ideꝫ ꝑtinentibus. De cognitione creatoris per creaturas in quibꝰ trinitatis veſtigiū apparet. De ymagine et ſimilitudine trinitatis in anima humana. De ſimilitudine creantis et create trinitatis. De trinitatis vnitate. Vtrum deus pater ſe deum genuerit. Vtrum trinitas de vno deo p̄dicetur. ſi cut vnus deus de tribus perſonis. Vtruꝫ diuina eſſentia genuerit filiuꝫ vel genita ſit a patre vel de ip̄a natus ſit fi lius. vel ſpirituſſanctus procedens. Ꝙ filius non eſt de nichilo. ſed de aliquo. non tamen de materia. ſic et ſpirituſſanctus. Quare verbū patris dicat̉ filiꝰ nature. Vtrū pater voluntate genuerit filiū. an neceſſitate. ⁊ an volēs vel nolēs ſit deꝰ Vtrū pater potuerit vel voluerit gigne re filium. An poſſe gignere filiū ſit aliqua potentia in patre que non ſit in filio. De veritate ac ꝓprietate diuine eſſentie De incōmutabilitate eiuſdem. De ſimplicitate eiuſdem. De corporali et ſpirituali creatura quo modo ſit multiplex et nō ſimplex. Ꝙ deus cum ſit ſimplex. tamen multiplex dicitur. Ꝙ dei ſimplicitas nulli p̄dicamentoꝝ ſubicitur. Ꝙ deus abuſiue dicitur ſubſtantia. Ꝙ nō eſt aliqͥd in deo qd̓ nō ſit deus. De diſtinctione trium perſonarum. De coeternitate patris et filij. De ineffabili et intelligibili generationis modo. Vtrum debeat dici ſemꝑ gignit̉ filius vel ſemꝑ genitus eſt. De obiectionibꝰ hereticoruꝫ nitentium ꝓbare filium nō eſſe coeternū patri. De ſpirituſancto ꝙ amor patris et filij ꝓprie dicit̉. cum ſit in trinitate amor qui eſt trinitas. ſicut verbū ꝓprie dicit̉ ſapientia. et tn̄ tota trinitas dicit̉ ſapientia. Ꝙ eadem nomina ꝓprie et vniuerſaliter accipiuntur. Ꝙ ſpirituſſanctus ſicut patri ⁊ filio eſt ꝯmunis. ita ꝯmune nomen habꝫ ꝓprium. Ꝙ ſpirituſſanctus ꝓcedit a patre ⁊ filio. quē tn̄ greci a filio ꝓcede̓ diffitent̉. De ꝯuenientia latinorum et grecorū in ſenſu. et differentia in verbis. Vtrum ſpirituſſanctus ꝓprius vl̓ pleniꝰ ꝓcedat a patre ꝙͣ a filio. Ꝙ ſpirituſſanctus principaliter ⁊ ꝓprie dicit̉ ꝓcedere a patre. Quare ſpirituſſanctus cū ſit de ſubſtan tia patris. non genitus dicatur. ſed tantum procedens. Cur filius dicatur ꝓcedere. cū ſpirituſſanctus nō dicatur gigni. Ꝙ non poteſt mortalis diſtinguere inter generationem filij et proceſſionem ſpirituſſancti. Vtruꝫ ſpirituſſanctus debeat dici ingenitus cum non ſit genitus. De gemina ꝓceſſione ſpirituſſancti tēporali et eterna.
zum Hauptmenü