obijt/ ſine peccato tranſit. Si autē vere penitens non eſt/ in obitu maculam por tat que nunꝙͣ delebitur. Qui vero edifi cat lignum. fenum. ſtipulam vere penite quia bonus eſt ⁊ caritatem habet/ ⁊ in caritatē de hac vita tranſit. gͦ ſine pec cato tranſit. nō ſequitur. Verum quidē ē quia bonus eſt ⁊ caritateꝫ habet ⁊ ve re penitet/ ⁊ tamen/ cum veniali peccato tranſit qd̓ non deleuit penitētia. De nitentia em̄ non delet niſi peccatum illd̓ quod deſerit homo. tale autem peccatū ſepe in hac vita non relinquitur ab homine. ⁊ tamen vere penitens eſt ⁊ ſu non de omnibus venialibꝰ peniteat. po teſt em̄ quis de omni mortali ⁊ de omni veniali penitere. excepto vno vel pluribus venialibus quideꝫ. ſicut habet qͥs caritateꝫ ⁊ vnum vel plura venialia. qd̓ de criminalibus nullatenus eſſe poteſt. Eſt em̄ aliquis bonus caritatem habēs ſed adhuc quodam cupiditatis affectu amans hec ſecularia. talis exiſtens ſubita morte opprimitur. In illo terreno af fectu mortuus eſt. ⁊ tamen ſaluabitur a quo non ſe hic abſoluit. ergo poſt hanc vitam ab illo purgabitur. Conſtat ergo quedam peccata ſed leuia poſt hanc vi tam dimitti. Si vero de pena peccati il lud intelligi voluiſſent autores/ cur magis ꝯmemoraſſent leuia ꝙͣ grauia. cum e tiam grauium pena hic inexpleta poſt banc vitam reſtet. ¶ De generali confeſſione quid proſit. Oſt hec conſiderandum ē quid proſit confeſſio illa vbi ſingula peccata que quiſqꝫ fecit non exprimuntur. Sane dici poteſt ꝙ omnia criminalia ſemel ſaltem oportet in confeſſione exprimi. niſi aliqua a mēte exciderint. ſed quia nemo delicta intelligiomnia generaliter ſaltem ea confitere quorum memoriā non habes. ⁊ ſic nihil celaſti de ſceleribꝰ tuis. Venialia vero quia innumerabilia ſunt ſufficit genera liter confiteri. niſi aliqua ſint frequēter iterata. perfectius ē tamen etiam illa ex primere ſi vales. Ideoqꝫ quotidia gene raliter ſit confeſſio in eccleſia ꝓ veniali bus ſcilicꝫ peccatis que quotidie admit timus/ ⁊ pro illis mortiferis quorum no titiam non habemus. Vnde augͥ. verita tem dicit deo penitens quando nihil illi de ꝯmiſſis ſceleribus celat non ꝙ ⁊ ſi vo luntate celauerit deus ignoret. ſed veritatem ſibi dici vult ab eo vt veniam cō ſequatur. Si vero mente aliqua exciderint. confitetur veritateꝫ deo cum generaliter dixerit. deꝰ qui noſti occulta cor dis et opera mea ⁊ delicta a te non ſunt abſcondita quibus veniam largiaris p̄cor. ⁊ hec ē veritas confitentis quā dili git deus. Vnde. Ecce em̄ veritatem dilexiſti. hic inſinuatur ꝙ generaliſ confeſ ſio etiam mortalia delet quorum intelli gentia non habetur. Memo confiteat̉ peccata q̄ non fecit. Icut auteꝫ penitens celare nō debet peccatuꝫ ſuū qꝛ ſuperbia eſt. ita nec humilitatis cauſa fateri ſe reum illius qd̓ ſe non ꝯmiſiſſe noſcit. quia īcauta ē talis humilitas ⁊ pec catorem conſtituit. Vnde augͥ. cum humilitatis cauſa mentiris/ ſi non eras pec cator anteꝙͣ mentireris mentiendo efficeris qd̓ vitaras. Veritas in te non ē inſi ita te dixeris peccatorem vt etiaꝫ eſſe cognoſcas. Veritas autem ipſa ē vt qd̓ es dicas. nam quomodo eſt veritas vbi regnat falſitas. ¶ De penis ſacerdotis qui peccatum pub licat confitentis. Aueat autem ſacerdos ne peccata confitentium alijs prodat alioquin deponatur. Vnde g̓gͥ. Sacerdos ante omnia caueat ne de his que ei confitentur peccata alicui recitet non ꝓpinquis. nō extraneis. nec qd̓ abſit
zum Hauptmenü