dei. quia tormentorum interiorum ex­teriorum doloribus adeo afficientur turbabuntur vt ab illis ad cogitandum aliquid de deo vix vel raro vel nūqͣ te reuocent. Vt qui nimio premunt̉ pon­dere adeo ſtupeſcunt turbantur vt in teri in alia cogitationeꝫ non extendāt ſed illuc tendit impetus cogitatōis vbi ſentitur uis doloris. Sed ī hac vita nul lus adeo malus ē. vt penitus ſecludat̉ a cogitatione dei. qui nec duꝫ perdit ap petitum beatitudinis quendam boni amorem quem naturaliter habet ratio­nalis creatura. Illas autē exteriores ꝯfundiſſimas tenebras reprobos p̄peſ­ſuros poſt iudicium. dicit augͥ. opponēs de illo diuite qui in inferno poſitus ele­uans oculos vidit abraham. in ſinu ei us lazarum cuiuſ comꝑatione coactus ē cōfiteri mala ſua vſqꝫ adeo vt fratres eius roget. ab hiſ premoneri. quod ante iudicium factum legitur. ſed poſt iudici um in ꝓfundioribus tenebris erūt impij vt nullam dei lucē videbūt cui ꝯfiteant̉. De animabus damnatoꝝ ſi quā habent noticia eorum que hic fiunt. Reterea queri ſolet ſi reꝓborū anime que nunc in inferno cruci­antur noticiā habent eoruꝫ que circa ſuos in hac vita gerunt̉. ſi aliquo modo doleant ſuꝑ infortunijs ſuoruꝫ ca rorum. Hanc queſtionem augͥ. comme­morat ex parte eam explicans. ex parte vero inſolutam relinquens. Ait em̄. que ret aliquis an vllus dolor tangat mor­tuos de his que in ſuis poſt mortem tinguunt. vel quomodo ea que circa nos aguntur nouerint ſpiritus defunctorum Cui reſpondeo magnam eſſe queſtioneꝫ nec in p̄ſenti diſſerendam. Veruntamen breuiter dici poteſt ē cura mortuis ſuis caris vt de diuite legitur qui dum tormenta apud inferos pateretur. leua­uit oculos ad abrahaꝫ. inter alia dixit Habeo em̄ quinqꝫ fratres vt teſtetur il lis ne ipſi veniant in hunc locuꝫ tormē torum. Habent em̄ mortui curam de vi uis quos ſciunt viuere. qꝛ nec in locis pe narum vident eos. vbi diues ſine fratri bus erat. nec in requie beatorum vt laza rum abraham quauis longe agnoſce­bat. Non tamen ideo conſequens ē eos ſcire que circa caros ſuos aguntur hic. vel leta vel triſtia. Quomodo accipienda ſunt que de laza ro diuite leguntur I quis autem querat quomō in telligatur qd̓ de lazaro diuite legitur. audiat auguſtini reſpō ſum dicentis. Si quis putat animas cor pore exutas locis corporalibus contine ri cum ſint ſine corpore. non deerunt qui faueant diuitem ſitientē in loco corpo rali fuiſſe contendant. ipſamqꝫ animam corpoream preparaſſe linguam. ſtillaꝫ de lazari digito cupiſſe. Sed meliꝰ eſt. dubitare de occultis ꝙͣ litigare de icer tis diuitem in ſupplicio. pauperem in re­frigerio eſſe dubito. Sed quomodo intelligatur diuitis lingua. digitis laza ri. flamma inferni. ſinus abrahe. huiuſ modi/ vix a manſuetiſ/ a contentioſis nū­ꝙͣ inuenitur. Si ſe vident boni mali. Veri etiam ſolet vtrum viciſſim ſe videant illi qui ſunt ī inferno illi qm̄ ſunt in gloria. ſicut ſan cti tradut/ boni malos. mali bonos vident vſqꝫ ad iudicium. Poſt iudicium vero boni videbunt maloſ. ſed non mali bonos. vnde greg̓. Infideles in imo po ſiti ante diem iudicij fideles ſuꝑ ſe in re quie attendunt. quoruꝫ gaudia poſt co­templari non poſſunt. De chaos inter bonos malos