E caritate aūt fr̄nitatis non neceſſe ha bemus ſcribere vobis. jp̄i em̄ a deo didi ciſtis vt diligatis inuicem. Et em̄ facitis illd̓ in om̄es fratres in vniuerſa macedoma. Roganius autem vos fratres vt habudētis ma gis. ⁊ operam detis ut quieti ſitis ⁊ vt vr̄m negociū agatis ⁊ eperammi manibus veſtri ſicut ⁊ p̄cepimꝰ vob̓ ⁊ vt honeſte ambuleti ad eos qui foris ſunt ⁊ nullis aliquid deſide retis. De caritate aūt. q. de hys p̄dictis fuit opꝰ vt ſcriberē vobis: ſꝫ de fr̄nitatis caritate. qua fratres diligatis. non habiumus neceſſe ſcri bere vobis. jdeo non fuit ncc̄e ſcribere. em̄. ī quia. ip̄i didiciſtis a deo.i. p̄cepto ip̄ius xp̄i dicentis. Mandatū do vobis. vt diligatis in uicē. vel. didiciſtis a deo: per inſpiracionē vel effectū qꝛ ip̄e miſertꝰ eſt nobis. ⁊ iō eciā nō fuit neceſſe em̄.i. qꝛ vos facitis illud.ſ. opus dilectionis: ni oēs fratres. qui ſūt in vniuerſa macedoma. Rogamus aūt. q. facitis opꝰ dilectionis. ſꝫ tn̄ rogamꝰ vos. o. fr̄s vt magis habun. ī caritate: ⁊ operā detis vt quieti ſitis a curioſitate. Et nota qd̓ ait. Et oꝑam detis: q. difficile eſt dimittere ꝯſuetudinē. ſꝫ cogite vos: ⁊ vt vr̄m negociū agatis: dimiſſis alie nis. qd̓ vobis vtile eſt in emēdacione vite ve ſtre. ⁊ oꝑamini manibꝰ vr̄is: qd̓ adiuuatuos quietos eſſe. illud em̄ malū ex ocio venit. Et hͨ facitiˢ ita. ſicut p̄cipimus uob̓. ⁊ iō opemī manibꝰ vr̄is. vt honeſte ambuletis ad eos qͥ foris ſūt ⁊ nullius aliq̓d deſideretis. q. iō opꝰ ē agend̓ non ociandū. qꝛ ⁊ honeſtū eſt. ⁊ qͣſi lux ad infideleˢ. ⁊ n̄ deſiderabitis rē alteriꝰ ne dū rogētis vel tollatis aliquid. Olumus autē vos ignorare fratres de doriuientibꝰ vt n̄ ꝯtriſtemī ſicut ⁊ ceteri qui ſpem nō hn̄t. Nolumus aūt. Poſt exhortacōi de ꝯtinē cia ⁊ poſt correctōꝫ a curioſitate mortuos re ſurrecturos ꝯfirmat ⁊ per xp̄i reſurrōem. et ſua auctoritate. q. nō ſolū hec p̄dicta volumūvos ſcire. ſꝫ eciā nolumus vos ignorare deAymo iam. dormientibꝰ..i. mortius qd̓ reſurrecturi ſt̄ vnde recte qͦꝫ mortuos appellat. dormientes. qꝛ. q. dormiētes integri ⁊ cito de ſompno mor tis ſurgent. vt n̄ ꝯtriſtemī. incōſolabiliter de morte amicoꝝ. ſicut ⁊ ceteri.. infideles qui n̄ hn̄t ſpem reſurrōis ⁊ incorrupcionis eterne. Auꝰ de Ammonet nos apl̓s. vt de mortius km̄is no v̓. apl̓i ſtris nō ꝯtriſtemur ſicut. ⁊ ceteri qͥ ſpē n̄ hn̄t Nō em̄ ait tm̄ vt n̄ꝯt: ſꝫ addidit. ſicut ⁊ cet̓i qui ſpē n̄ hn̄t.ſ. reſurrōis Neceſſe ē em̄ vt? triſteris. ſꝫ vt ꝯtriſtaris. ꝯſolet̉ te ſpes Nam iō ⁊ dormientes eos appellat ſcripture ꝯſuetu do veraciſſima. vt cū dormientes audimꝰ eui gilatures immine deſperemꝰ. Eſt gͦ de mor tius eis qui diligunt̉ quedam triſticia qd̓āmō nat̉alis. Mortē quippe horret nat̉a nec mors hōi acced̓et n̓ ex culpa p̄cedenti. Hinc gͦ neceſſe eſt vt triſtes ſimus. qn̄ nos moriētes de ſerunt qͦs amamus. qꝛ ⁊ ſi nouimus eos nō in eternū relinq̄re nos manſuros ſꝫ aliquātulū p̄cedere ſecuturos. tn̄ mors ip̄a ꝙͣ nat̉a refugit cū occnpat dilectū ꝯtriſtat ī nob̓ ip̄ius dilectōis affectū Cōtriſtamur gͦ in noſtroꝝ jd̓ ī eo mortibꝰ neceſſitate amittēdi. ſꝫ cū ſpe recipiēdi. jnde agimur hinc ꝯſolamur. in infirmitas afficit. hinc fides reficit. jnde dolet hūana cōdicio hinc ſanat diuina ꝓmiſſio. Mouere at̄ poteſt. qūo dn̄s flebat mortuū. ꝯtinuo eo iubente victurū. Non mortuū flebat quē ip̄e ſuſcitauit. ſꝫ mortē ꝙͣ hō peccando cōtraxit. Si em̄ peccatū n̄ p̄ceſſiſſet. ſine dubio mors ſecuta n̄ fuiſſet Secuta ē gͦ ec̄ mors corꝑis ꝙͣ p̄ceſſᵗ mors aīe. Mors aīe p̄ceſſᵗ deſerēdo deū. ⁊ mors corporis ſecuta eſt deſerente aīa. hac deſeruit deū volens. hac coacta eſt deſerē corpus nolens Ac ſi illi diceret̉ Receſſiſti a deo. ab eo quē diligere debiſti. recede ab eo qd̓ dilexiſti. Quis em̄ vult moriʳ ꝓrſꝰ nemo ⁊ ita neō. vt petro diceret̉ Alius te cinget. ⁊ ducet qͦ tu n̄ ius Si nulla eſſet mortis ama ritudo. nulla eſſet animaꝝ fortitudo. jō n̄ ait tm̄: vt n̄ ꝯtriſ. ſꝫ addidit̉. ſi. ⁊ ce. qͦ ſpē n̄ hn̄t. Proinde pomipa funeris agmina exeqͦaꝝ d̓ pōpiˢ ſūptuoſa diligencia ſepulture. monumentoꝝ exeqͥaꝝ opulenta ꝯſtructō viuoꝝ ſūt qualiacūqꝫ ſola Aꝰ ī eo cia n̄ adiutoria mortuoꝝ. Oracionibꝰ v̓o ſancte eccleſie ⁊ ſacrificio ſalutari ⁊ elemoſinis q̄ ꝓ eoꝝ ſpiritibus erogant̉ n̄ ē dubitand̓ mortuos adiuuari. vt cū eis miſericordius agat̉ a dn̄o. ꝙͣ eoꝝ peccata meruerūt. hoc em̄ a pa tribus traditū vniuerſa obſeruat eccl̓a. vt ꝓ eis qui in cōione corporis ⁊ ſanguinis xp̄i d̓fūcti ſūt. cū ad ip̄ꝫ ſacrificiū loco ſuo ꝯmemo d̓ adiuretur ac pro illis quoqꝫ id conferri commorētur. Cū vero eoꝝ ꝯmendandoꝝ cā oꝑa mi ſericordie celebrent̉. qͥs eis dubitet ſuffragari mortu. ꝓ quibus oraciōes n̄ maniter deo erogant̉ Non eſt ambigend̓ iſta ꝓdeſſe defūctis. ſed qͥd ſit ⁊ talibus qui ita vixerūt ante mortē ut poſſint qd̓ ꝓ. d̓ hͨ eis vtilia eſſe poſt martē. Nam qui ſine fide operante per dilectiōem eiuſqꝫ ſacram̄tis d̓ cor poribus exierūt fruſtra ill̓ a ſuis huiuſmōi impendunt̉ officia. cuius dū hic eſſent pigno re caruerūt. n̄ mīam ſibi theſauriſātes. ſꝫ irā Nō gͦ mortuis noua merita ꝯparant̉ cum ꝓ eis aliquid boni operant̉ ſui. ſꝫ eoꝝ p̄ceden tibus ꝯſequēcia iſta reddunt̉. Non em̄ actū ē n̓ cū hic viuere d̓ſtitiſſent. Et iō finiens qͥſqꝫ iſtam vitā. n̓ qd̓ meruerit in ip̄a n̄ poteſt habere poſt ip̄am Permittant̉ itaqꝫ pia corda caroꝝ d̓ ſuoꝝ mortibus ꝯtriſtari dolore ſana bili. ⁊ ꝯſolabiles lacrimas fūdant ꝯdicione mortali quas tn̄ repͥmat fidei gaudium qua
zum Hauptmenü