Sextus. ſpeciei per ſe. hoc apparet ſimili rōe. quia de tali non pōt accipi proprium mediū ad ipſuꝫ d̓mōſtrandū niſi per conceptum alterius ⁊ ita nō ſci tur niſi per accidens. Tertia concluſio ſit iſta ꝙ de ente per accidens primo modo accipiendo de quo proprie poteſt eē ſcīa vna vnitate ge neris proximi vel remoti. hanc oſtendo ſic. vniꝰ intelligibilis plures paſſiones continentis pōt eſſe ſcīa vna vnitate generis proximi vl̓ remoti ſed ens per accidens pº ē huiuſmidi. ergo ⁊c̄. ꝑ batio minoris nam tale ens ē aliquo modo vᵐ intelligibile vnico actu intelligendi. non tamen ita ſimplici ⁊ per ſe vno actu concipiendi concipitur homo albus ſicut homo tali ergo enti na tus ē correſpondere habitus per ſe et talibus actibus generatꝰ. lꝫ ille habitus non ſit ita vnuſ ſicut ille qui eēt alterius partis tantū tale quidē totum pōt multas paſſiones includere quas ſil̓ neutra pars per ſe includit. licet nullā includat niſi rōe alterius partis vt dictum ē ſupra. ergo habitus proprius iſtius totius virtualiter incli nat ad oēs iſtas paſſiones ſciendas de illo toto quare omnes iſte ſcīe virtualiter continentur ī habitu qui ē per ſe correſpondens enti per accidens ⁊ ita habent vnitatem in genere proximo. licet non tantam ſicut illi qui includunt ī ha bitu corrn̄te vni conceptui quiditatiuo. Dices ꝙ linea viſualis non ē intelligibilis aliquo vno actu ſed diuerſis. ex quibus diuerſi hītuſ relinquuntur alter linee alter viſualitatis. quoꝝ vterqꝫ viſualiter inclinat ad ſpeculanduꝫ illa d̓ ſuo ꝓprio obiecto. que in illo obiecto virtual̓r includuntur. vt ſic ſicut nec vna ſcīa ē de toto niſi per accidēs. ſic nec vnus hītus virtualiter includit illas ſcīas que ſunt de vna parte ⁊ alia. Contra ꝗa ſi ſic dicatur nō video qualis vni tas poſſit aſſignari ſcīe ſubalterne. vt muſice vl̓ perſpectiue niſi vnitas aggregationis. qd̓ vr̄ in conueniens ⁊ poteſt caueri ſi via ſuprapoſita de ſcīa vna gener teneatur. Ad primū in opᵐ di cendum ꝙ ens per accidens pōt vno modo accipi ꝓ conceptū quem per ſe importat hoc qd̓ ē ens per accidens. alio modo per illa re ſubſtrata cui inē ⁊ de qua denominatiue predicatur: 2ºº accipiendo intelligendū ē dictū Aꝝ. non p. argumentū āt nō procedit niſi pͥº accipiēdo exᵐ a ſil̓i. ſi oſtendatur ꝙ de infinito ⁊ de vacuo non ē ſcientia. hoc non intelligitur de cōceptū īpor tato. nam de infinito ⁊ de vacuo multa demonſtrat Aꝝ. 3º 2 4º. phiſi. ſed intelligi pōt de illo ſub ſtrato qd̓ intelligitur denominari a tali cōceptu Ad 2ᵐ pꝫ ex ſolutione queſtionis quomodo de ente per accn̄s p. pōt eē ſcīa eo mō quo ibi expoſitum eſt. ⁊ aliter nequaquam. auctoritas Aꝝ. ad propoſitum facit nam intelligit ſecūduꝫ primā ⁊ ſecundam concluſionem. Queſtio v Trum poſſit eē ſciētia de en te per accidens 2ºº di cto videtur ꝙ ſic. nam de quocūqꝫ poteſt eē demonſtratio ⁊ ſcientia. ꝗa demonſtratio facit ſcire. ex pͦ poſte. ſed d̓ ente ꝑ accidens. 2ºº. demonſtrat Aꝝ. hic aliqua ſicut pꝫ gͦ ⁊c̄. Preterea. qd̓ hꝫ cāꝫ determinatam pōt per illam ſciri ſed ens pe accidens ẜo modo et hꝰi gͦ ⁊c̄. probatio.i. ꝗa ſecundū philoſophuꝫ hic in lr̄a tale ens per accidēs prouenit a cā naturali q̄ ē vt in pluribus ⁊ non a cā qͥ ē ad vtrūli bet. ſed cā. naturalis. ē determinata cuꝫ ꝓducat ex neceſſitate. ⁊ per hoc diſtinguitur a volunta te. ergo ens per accidens hꝫ cauſā determinatā Preª ꝗcꝗd venit a cā in variabili ē necᵐ. ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſcibile. ſed ens per accidens ē hꝰ i. gͦ ⁊cͣ. ma. probatur. ꝗa non vr̄ effectus quandoqꝫ euenir̄ ⁊ qn̄qꝫ nō niſi ꝗa cā qn̄qꝫ ſe hꝫ ſic vl̓ al̓r ad ipſū qd̓ non videtur poſſe eē ſine mutabilitate cāe. ſi ergo cā ſit immutabilis. ⁊ effectus erit mutabilis ⁊ neceſſarius. ⁊ per conſequēs probatio mi. ꝗa a pente prouenit ꝗlicet effectus poſitiuꝰ ⁊ ꝑ ꝯn̄s ens per accidens lꝫ reſpectu eius nō ſit ens per accidens pᵐ autē ens ē īmutabie ex octauo phiſi. Cōtra Aꝝ. hic in lr̄a In iſta queſtiōe ꝑ premittam aliquas diſtinctiones. ẜo oſtēdā ali quas concluſiones. Quantum ad primū ſupponendo tres diſtinctiones poſitas in precedē ti queſtōne. Sit iſta 4ª diſtinctio. ſcīa pōt dupli citer accipi. vºº. ꝓ habitu concluſiōis ꝓ vt.ſ. eſt notitia habita per cauſam neceſſariam alioº ac cipitur pro quacūqꝫ determinata nō per cauſā per ſe licet non neceſſariam. Quinta diſtīctio ſit iſta. ꝙ aliquid poteſt ſciri dupliciter vl̓ abſo lute l̓ reduplicatiue. Quantū ad 2ᵐ ſit iſta pͥª concluſio. de ente per accn̄s 2ºº accepto.ſ. redu plicatiue.ſ. inqͣꝫtū ens per accidens. non pōt eē ſcīa hoc apparet per rōeꝫ Aꝝ ꝗa oē illud de qͦ ē ſcīa ē ſemper vel vt frequēter. ſꝫ ens ꝑ accidēſ inqͣꝫtū per accn̄s nō ē hꝰi ergo ⁊c̄. maior pꝫ quia ens per accidēs. 2ºº. dr̄ ī cōꝑationē ad alia cauſa preter cuius intētionē euenit qn̄qꝫ. nō tn̄ ſēper nec frequenter. ⁊ ideo vt ſic tale ens ꝑ accidēs non eſt ſcibile. Secunda concluſio ſit iſta de ente per accidens. ſecūdo modo reduplicatiue ſumpto ſed abſolute: pōt eſſe ſcīa. hanc on̄do ſic. oē illud qd̓ hꝫ cām determīataꝫ a qua eue nit ſemper vel frequēter. eſt ſcibile ꝙ illam cām ſed ens ꝑ accn̄s 2ºº nō inqͣꝫtuꝫ ens ꝑ accn̄s. ſed abſolute ſumptū eſt huiuſmōi. ergo ⁊cͣ. ꝓbatio minori. ſꝫ enim ex cōꝑatōe ſol̓ ad zodiacū non poſſit ſciri ꝙ pluat ſub cane. ꝗa ſic n̄ hētur cau ſa pluuie. tn̄ ex cōꝑatōe alterius planete ad ſolem vel ad alium planetam vel ad ſtellas fixas vel reſpectu lune ſic eleuate in ꝯꝑatōe multoꝝ ſil̓. pn̄t ſciri hec que ſunt cōcurrētia et ſunt cepluuie vt in pluribus. ⁊ ſic generalr̄ in alijs. nul lum enim eſt ens per accn̄s reſpectu alicuius ꝙ
zum Hauptmenü