LIII dei.ª Extendit palmites ſuos vſqꝫ ad mare: vſqꝫ ad flumen ꝓpagines eius. Ut quid deſtruxiſti maceriā eius: vin­demiant eam omneſ qui pretergrediunt̉ viam. Exterminauit eam aper de ſilua: et ſingularis ferꝰ depaſtus eſt eam. Deꝰ virtutū conuertere: reſpice de celo vide et viſita vineam iſtam. Et perfice eam quam plantauit dextera tua: ſuper filiū quem confirmaſti tibi. Tncenſa igni et ſuffoſſa: ab increpatione vultus tui peri­bunt. Niat manus tua ſuper virum dex tere tue: ſuper filium hoīs quem confir maſti tibi. Et non diſcedimus a te: viui ficabis nos nomē tuum inuocabimuſ. Domine deus virtutū conuerte nos: et oſtende faciam tuam ſalui erimus. Feria ſexta. Pſalmus. lxxx. Er hat geſtreckedt ſeine zweige bis dem mor: vnd ſein geſchlācht vntꝫ dem fluẜ.. Uarumb haſtdū zerprochen ſeine maur: vnd all die do fur­geen den weg die leſen in. Der eber vondem walde hat in verwuſtet: vnd dꝫ beſunder tier har inlabgefretzet. Got dei tugenden bekere: ſchaw von himel vnd ſihe vnnd̓ haimſūch diſen weinga­ten. Und̓ volmache in dendo hat gepflātꝫt dei gerechte: vnnd ūber den ſunden du dir haſt beſtā tet.ʳ Angezunt mit dem feur vnnd vndergraben: vonder ſtraffung deines angeſichis werdē ſyver­derbē.ˢ Dein hād wero iber den man deiner ge rechte: vnduber den ſun des menſchē dendū dir haſt beſtātet. Tnd wir ſchaiden vns nit von dir: du wirſt vnus lebendig machen: vnd̓ wir werde anrūffen deinē namen. Rerr gott der tugenden berere vns: vnd̓ zaig vns dein antlitꝫ vnd wir wer den behalten.