LXXXIII vehementer ſeruus tuus dilexit illud. Adoleſcentibus ſum ego et contēptus: iuſtificatiōes tuas non ſum oblitꝰ. Tu­ſticia tua iuſticia ineternum: et lex tua ve­ritas.ʸ Ul ribulatio anguſtia inuenerunt me: mādata tua meditatio mea ē.q Equi tas teſtimonia tua ineternum: intellectū da mihi viuam. Cōph. Tamaui ī toto corde meo: exaudi me domine: iuſtificatiōes tuas re­quiram.ˡ O lamaui ad te ſaluum me fac: vt cuſtodiam mandata tua. Preueni in maturitate et clamaui: in verba tua ſuper ſperaui. Preuenerūt oculi mei ad te di­luculo: vt meditarer eloquia tua. Tocē meam audi ẜm miſericordiā tuam dn̄e: ẜm iudicium tuū viuifica me. Xppro pinquauerūt perſequētes me iniquītati: a lege autem tua longe facti ſunt. Prope eſto dn̄e: oēs vie tue veritasʰ Tnicio cognoui de teſtimonijs tuis: quia ineter­num fundaſti ea. Res: Tide humilitatē meam et eripe me: quia legem tuam non ſum oblitus.ˣ Tudica iudicium meum et redime me: ꝓpter eloquium tuum vi­uifica me. Tonge a peccatoribus ſalus: quia iuſtificatiōes tuas non exquiſier̄t. Tch bin ain iungling vn̄ verſchmāchi: ich hab nit vergeſſen deiner gerechi machūgen.º Deī gerech tikait iſt die gerechtikait ewigklich: vn̄ dein geſat: iſt die warhaitᵖ Die trū­bſal vn̄ angſt habē mich gefunden: vnd̓ mei be­trachtūg iſt dein gebot. Die billichkait iſt deī ge zeugnus ewigklich: vnd gib mir die verſtantnus vndich wird leben. Th hab geſchryē in gantzē meinē hertzē erhōre michrichwiro ſū chen dein gerechimach ungen̄. Tch hab geſch ree dir mach mich be­halten: dꝫ ich behute de gebote. Tch hab furkō men in der zeite vnd̓ hab geſchryen: vnnd hab faſ gehoffet in deine wort. Qeine augen haben fi­komē in der frū dir: dꝫ ich betrachte deine red. Terr erhore meinſtimo nach deiner parmhertzig kait: vn̄ mach mich leben dig nach deinem vrtail. Sy habē ſich genabet vn̄ durchāchteten mich mit poẜhait: aber ſyſindge macht verr von deinē ge ſatꝫ.ˢ Perr bis nahend̓ vn̄ alle dein weg ſind die warhait.ʰ Tch haber kant in dem anfang von deī zeugknuſſen: wān di­haſt ſygegrundfeſtet ewigklich.ˡ gihe mein demūtigkait vn̄ erlōſe mich: wānich hab nit vergeſſen deingeſatꝫ.ˣ ⁊Trtalle mein vrtail vnderlōſe mich: mache mich lebendig vmb dein red. Das hail iſt vere von den ſūndem: wān ſyhaben nit geſūcht deine ge rechimachungen.