Queſtio. LX. ẜm eandem rōnem prout eſt in agente: ſicut eſt in oībus agētibus vniuocis: ſic neceſſe ē ſi agens ē vnū ſpē: ma recipiat formā vnius ſpēi: ſic̄ ab igne generat̉ vni­uoce niſi aliꝗd exn̄s in ſpecie ignis. Aliqn̄ vero ma recipit formā ab agente: ẜm eādaꝫ rōnem ꝓut eſt in agēte: ſic̄ pꝫ ī generātibꝰ vniuocis: vt aīal generat̉ a ſole: tūc for me recepte ī materia ab eodē agēte ſūt vniꝰ ſpē: ſꝫ di­uerſificant̉ ẜm diuerſam ꝓportionē mae ad recipiēdū in­fluxum agētis: ſic̄ videmꝰ ab vna actiōe ſolis generant̉ putrefactionē aīalia diuerſaꝝ ſpēꝝ ẜm diuerſaꝫ ꝓportio maͣe. Māifeſtū eſt aūt ī moralibus eſt ſic̄ imꝑās mouēs: vis āt appetitiua ſic̄ īperata mota: āt appe titus recipit īpreſſionē rōnis: qͣſi vniuoce: qꝛ non ſit rōnale eſſentiā: ſed ꝑticipationē: vt dr̄ ī pͥmo ethi. vn̄ appeti­bilia ẜm motionē rōnis ꝯſtituunt̉ ī diuerſis ſpēbus: ẜꝫ diuerſimode ſe hn̄t ad rōnem: ita ſeꝗtur v̓tutes mo­rales ſint diuerſe ẜm ſpēm vna tm̄. Ad primū dd̓ꝫ: ob̓m rōnis eſt verū: eſt āt eadē veri ī oībꝰ mo­ralibꝰ que ſunt ꝯtingētia agibilia: vnde eſt vna ſola virtus ī eis dirigens.ſ. prudētia: ob̓m autem appetitiue v̓tutis eſt bonum appetibile: cuiꝰ eſt diuerſa ẜm diuerſam habi tudinem ad rōnem dirigentē. Ad ſcd̓m dd̓ꝫ: illd̓ for male eſt vnū genere ꝑꝑ vnitatem agētis: ſed diuerſificat ſpecie ꝑꝑ diuerſas habitudīes recipientiū: vt ſupra dcm̄ ē. Ad tertiuꝫ dd̓m moralia hn̄t ſpēm a fine vltimo ſed a finibus ꝓximis: ꝗdem ſi īfiniti ſint numero: non tamen īfiniti ſunt ſpecie. Ad ſecundū ſic ꝓcedit̉. Ur̄ v̓tutes mora les diſtinguant̉ ab inuiceꝫ hoc q̄dam ſūt circa oꝑationes: q̄dā circa paſſiōes. Dic̄ .n. ph̓s i. 2. ethi. virtꝰ moralis eſt circa delectationes triſtitias optimoꝝ oꝑatiua. ſꝫ voluptates triſtitie ſūt pa­ſiones q̄dā: vt ſupra dcm̄ eſt: ergo eadē virtꝰ ē circa paſ­ſiones: eſt et circa oꝑationes: vtpote oꝑatiua exn̄s.. Paſſiones ſūt pͥncipia exterioꝝ oꝑationuꝫ. ſi ergo aliquo v̓tutes rectificāt paſſiōes: oꝫ etiam ꝯn̄s rectificēt ope­rationes: eedē ergo v̓tutes morales ſūt circa paſſiones oꝑationes.. Ad oēm oꝑationē exteriorē mouet̉ ap­petitus ſenſitiuus bene vel male: ſed motus appetitꝰ ſenſi tiui ſunt paſſiones: ergo eēdem v̓tutes que ſunt circa oꝑa­tiones ſūt circa paſſiōes. Sꝫ ꝯͣ eſt ph̓s ponit iuſtitiaꝫ circa oꝑationē: temꝑantiā āt fortitudinē māſuetudinē circa paſſiones quaſdā. Rn̄º dd̓ꝫ: oꝑatio paſſio du­pl̓r pōt comꝑari ad v̓tutē. Uno ſic̄ effectꝰ: hoc oīs moralis virtꝰ hꝫ aliquas oꝑationes bonas: quaꝝ ē ꝓ­ductiua: delectationē aliquā vel triſtitiā: que ſunt paſſio­nes: vt ſupra dcm̄ ē. Alio poteſt cōꝑari oꝑatio ad vir­tutem moralē: ſic̄ ma circa quā eſt: ẜm hoc oꝫ alias eſſe v̓tutes morales circa oꝑatōes: alias circa paſſiones: cui eſt: qꝛ bonū malū ī ꝗbuſdam oꝑationibꝰ attendit̉ ẜꝫ ſeipſas qͣlitercūqꝫ homo afficiat̉ ad eas: inqͣꝫtū.ſ. bonū ī eis malū accipit̉ ẜm rōnem ꝯmēſuratiōis ad alteꝝ: ī tali bꝰ oꝫ ſit aliqͣ virtꝰ directiua oꝑationū: ẜm ſeipſas ſic̄ ſūt emptio venditio: hmōi oꝑatiōes ī ꝗbꝰ attendit̉ de biti vel īdebiti ad alteꝝ: ꝑꝑ hoc iuſtitia partes eiꝰ pro­prie ſunt circa oꝑationes: ſic̄ circa ꝓpriā mam. In ꝗbuſdā vero operationibꝰ bonū malū attendit̉ ſolū ẜm cōmen ſurationē ad oꝑantē: oꝫ in his bonū malū cōſidera ri ẜm bene vel male efficit̉ circa hmōi: ꝑꝑ hoc v̓tutes ī talibꝰ ſint principal̓r circa īteriores affectiones: dn̄r aīe paſſiones: ſic̄ pꝫ de temꝑantia: fortitudīe: alijs hmōi. Contingit aūt ī oꝑationibꝰ ſunt ad alteꝝ: p̄ter mittat̉ bonū virtutis ꝑꝑ inordinatā animi paſſionē: tunc inqͣꝫtum corrumpit̉ cōmēſaratio exterioris oꝑationis ē cor ruptio iuſtitie: inqͣꝫtum autē corrumpit̉ cōmenſuratio inte­rioꝝ paſſionū eſt corruptio alicuiꝰ alteriꝰ virtutis: ſic̄ cum ꝑꝑ iram aliꝗs aliū ꝑcutit ī ipſa ꝑcuſſione indebita corrum­pit̉ iuſtitia: īmoderātia vero ire corrumpit̉ māſuetudo: idem pꝫ in alijs. Et hoc pꝫ rn̄ſio ad ob̓a. prima ꝓcedit de oꝑatione ẜm eſt effectus v̓tutis: alie due rō­nes ꝓcedunt ex hoc ad idē concurrunt oꝑatio paſſio. ſed ī ꝗbuſdam virtꝰ eſt principal̓r circa oꝑationeꝫ: in qui­buſdam circa paſſionem rōne predicta. Ad tertiū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ſit vna tm̄ virtꝰ moralis circa oꝑationes. Rectitudo .n. oīum operationum exteriorum vr̄ ad iuſtitiaꝫ ꝑtinere: ſed iuſtitia eſt vna virtꝰ: ergo vna ſola virtꝰ eſt circa oꝑa­tiones.. Operationes maxīe differētes eſſe vident̉: que ordinant̉ ad bonū vniꝰ: que ordinantur ad bonum multitudīs: ſed iſta diuerſitas diuerſificat virtutes mo­rales. Dicit.n. ph̓s ī. 5. ethi. iuſtitia legalis ordīat actꝰ hoīum ad cōe bonū: non eſt aliud a virtute ordinat actꝰ hoīs ad vnū tm̄: niſi ẜm rōnem: ergo diuerſitas oꝑationū non cauſat diuerſitatem virtutū moraliū.. Si ſunt di uerſe virtutes morales circa diuerſas oꝑatiōes: oporteret ẜm diuerſitatem operationū eſſet diuerſitas virtutum moraliū: ſed hoc pꝫ eſſe falſum: nam ad iuſtitiā ꝑtinet ī di­uerſis generibus cōmutationū rectitudinē ſtatuere: ēt in diſtributionibꝰ: vt pꝫ in. 5. ethi. non ergo diuerſe virtutes ſunt diuerſaruꝫ operationū. Sꝫ ꝯͣ religio ē alia virtꝰ a pietate: quarū tamē vtraqꝫ eſt circa oꝑationes quaſdaꝫ. Rn̄º dd̓m omnes virtutes morales ſūt circa oꝑa tiones: conueniūt in quadam generali rōne iuſtitie: quetendit̉ ẜm debitum ad alteꝝ: diſtinguunt̉ aūt ẜm diuer­ſas ſpeciales rōnes: cuiꝰ eſt: qꝛ in operationibꝰ exterio­ribꝰ ordo rōnis inſtituitur: ſicut dcm̄ eſt: non ẜm propor­tionem ad affectionem hoīs: ſed ẜm ipſam conuenientiaꝫ rei ī ſeipſa: ẜm quā conuenientiam accipit̉ debiti ex quo ꝯſtituit̉ iuſtitie. Ad iuſtitiam.n. pertinere vr̄ vt ꝗs debi­tum reddat: vnde oēs hmōi virtutes ſunt circa oꝑatio­nes: hn̄t aliquo modo rōnem iuſtitie: ſꝫ debituꝫ ē vniꝰ rōnis ī omnibꝰ: aliter.n. debet̉ aliꝗd equali: aliter ſuperio ri: aliter minori: aliter ex pacto vel ex ꝓmiſſo: vel ex be­neficio ſuſcepto: ẜm has diuerſas rōnes debiti ſumunt̉ diuerſe v̓tutes: puta religio eſt per quā reddit̉ benitū pa­rentibꝰ vel patrie: gratia eſt per quā redditur debitum be nefactoribꝰ: ſic de alijs. Ad pͥmū ergo dd̓m: iuſti­tia ꝓprie dicta ē vna ſpecialis virtꝰ attendit perfectā rō­ debiti: qd̓ ẜm equalentiā pōt reſtitui: dr̄ tn̄ ampliato noīe iuſtitia ẜm quācūqꝫ debiti redditionē: ſic eſt vna ſpecialis virtꝰ. Ad 2ᵐ dd̓m: iuſtitia ītendit bonum cōe: eſt alia virtꝰ a iuſtitia ordinat̉ ad bonū priuatum ali cuiꝰ: vnde ius cōe diſtīguit̉ a iure pͥuato. Et Tulliꝰ po­nit vnā ſpecialē v̓tutem pietatē: ordinat ad bonū patrie: ſed iuſtitia ordinās hoīem ad bonū cōe ē generalis per ī­periū. qꝛ oēs actꝰ virtutum ordinat ad fine ſuum.ſ. ad bo­num cōe: virtus aūt ẜm a tali iuſtitia īperatur: ēt iuſtitie nomē accipit: ſic v̓tus a iuſtitia legali differt niſi rōne: ſic̄ ſola rōne differt virtꝰ oꝑans: ẜꝫ ſeipſaꝫ: virtꝰ oꝑans ad īperium alterius. Ad tertiū dd̓m in oībus opera tionibꝰ ad iuſtitiam ſpecialē ꝑtinentibꝰ eſt eadem debi­ti: eſt eadē virtꝰ iuſtitie: p̄cipue qͣꝫtum ad cōmutatio­nes: forte.n. diſtributiua eſt alteriꝰ ſpē a commutatiua: ſꝫ de hoc infra queretur. Ad quartū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ circa paſſio­nes non ſint diuerſe v̓tutes mora les. Eoꝝ.n. que ꝯueniunt in principio fine vnꝰ eſt habi­tus: ſicut pꝫ maxīe in ſcientijs: ſed oīum paſſionū vnū eſt principiū.ſ. amor: oēs ad eundem finē terminant̉.ſ. ad delectationē vel triſtitiā: vt ſupra habitum eſt. ergo circa oēs paſſiones eſt vna tm̄ moral̓ virtꝰ.. Si circa di­uerſas paſſiones eēnt diuerſe virtutes morales: ſequeret̉ tot eēt v̓tutes morales quot paſſiōes: ſꝫ hoc pꝫ eſſe fal­ſum: qꝛ circa oppoſitas paſſiones eſt vna eadē virtꝰ mo­ral̓: ſicut fortitudo circa timores audacias: tꝑantia circa delectatōes triſtitias: non ergo oꝫ circa diuerſas oꝑa­tiones ſint diuerſe v̓tutes morales.. Amor ꝯcupiſcē tia delectatio ſunt paſſiones ſpecie differentes: vt ſupra habitum eſt: ſed circa oēs has eſt vna virtꝰ.ſ. temꝑantia: ergo v̓tutes morales non ſunt diuerſe circa diuerſas paſ­ſiones. Sꝫ ꝯͣ ē fortitudo eſt circa timores audaci­as: tꝑantia circa concupiſcentias: māſuetudo circa iras: vt dr̄ in. 3..4. ethi. Rn̄º dd̓ꝫ pōt dici circa oēs paſſiones ſit vna ſola virtꝰ moralis: ſunt.n. quedaꝫ paſſio­